Syrië: Als er een oorlogswind waait

 

Als Washington regimeverandering plant, worden als andere methoden falen oorlogen gevoerd. Al meer dan een jaar wordt Syrië geteisterd door Westers-gecontroleerd geweld. Assad blijft stevig in controle. Als resultaat is oorlog te verwachten. Alle tekenen wijzen erop. Annan’s zogenaamde vredesplan is een schijnvertoning dekmantel voor wat er gepland is. Een langdurig bestaand keizerlijk werktuig, hij maakt deel uit van het probleem, niet de oplossing.In plaats van met de vingers naar de juiste te wijzen, beschuldigt hij Syrië voor opstandmisdaden. Net als Ban Ki-moon als hij Assad “volledig verantwoordelijk acht voor ernstige schendingen van de mensenrechten en het internationaal humanitair recht.” Hij voegde eraan toe dat regeringstroepen de zogenaamde 10-april-stop-voor-geweld deadline gebruiken als een “excuus” om het te vergroten. Assad betreurt het en accepteerde de deadline voorwaarden op voorwaarde dat beide partijen zich eraan houden. Onder orders, weigerden de Westers-gecontoleerde opstandelingen. Vrede en stabiliteit verzekeren status quo voorwaarden die Washington verwerpt.
 
Regimeverandering vereist geweld, hoe meer hoe beter. Op 8 april titelde Itar-Tass “Syrische oppositie weigert overheden garanties op wapenstilstand te geven,” zeggende dat de Free Syrian Army (FSA) commandant kolonel Riad al-Asaad zei dat de FSA “het (Assad) regime niet erkent en geen garanties zal geven.” Huichelend voegde hij eraan toe dat als regeringstroepen zich terugtrekken uit de steden, ze de wapens zullen neerleggen.

  Kolonel Riad al-Asaad

Hiermee krijgen opstandelingen terug controle over gebieden die zij eerder onder controle hadden. Dit toelaten verzekert aanhoudend geweld, inclusief verschrikkelijke wreedheden. Als gevolg hiervan eisen de Syrische autoriteiten op verantwoorde wijze geschreven wapenstilstand-garanties. Die werken alleen als beide partijen zich eraan houden. Opstandelingen weigeren. Het conflict zal niet eindigen.

Oorlogswinden waaien heviger. De vuile handen van Washington escaleren ze. Al voerde Obama al meerdere oorlogen en talloze gevolmachtigde, hij hunkert naar meer. Terwijl ze huichelend vrede ondersteunen, blijven Washington, de NAVO-schurkenpartners en regionale bondgenoten de opstandelingen actief helpen om ze te bewapenen, te financieren, te trainen en andere manieren om met geweld Assad te verdrijven. Zogenaamde vrienden van Syrië ondersteunen de “maatregelen van de Syrische bevolking om zichzelf te beschermen.” Ze worden met andere woorden bewapend en gesteund om de vrede te ondermijnen en niet om ze te bevorderen. Tegelijkertijd verloochende op 7 april, net voor Paaszondag, Obama’s vakantiebericht zijn woede voor oorlog en geweld. Terwijl hij iedereen “vreugde” toewenst, plant hij meer bloedbaden en vernietiging. Vrede wordt niet getolereerd. Oorlog is het beleid. Altijd gevolgd door massamoord. Wereldoverheersing is aan de orde. Dodentellingen doen er niet toe. Schuldspel strategie houdt slachtoffers verantwoordelijk. Vingers wijzen de verkeerde kant op.

Human Rights Watch (HRW) keert terug naar z’n gedaante

Na de opstandelingen te beschuldigen van gerichte moorden, standrechtelijke executies, ontvoeringen voor losgeld, marteling, gijzeling en andere gewelddadige misdaden, keerde het HRW terug naar z’n gedaante van een betrouwbare keizerlijke bondgenoot. Al tientallen jaren diende hij hetzelfde doel, en doet dit nu ook weer. Eind maart beschuldigde het regeringstroepen van het gebruik van de lokale bevolking als menselijk schild. Dit wordt gezegd door zogenaamde getuigen. Wie ze vertegenwoordigen is niet toegelicht.

Op 9 april ging het HRW door met de titel “Syrië: Buitengerechtelijke executies,” zeggende: “Syrische veiligheidstroepen executeerde standrechtelijk meer dan 100, en mogelijk veel meer, burgers en gewonde of gevangen genomen verzetstrijders tijdens recente aanvallen op steden en dorpen...” “Regerings- en pro-regeringstroepen executeerden niet alleen verzetstrijders die ze gevangen hadden genomen, of die anders gestopt waren met vechten en geen bedreiging meer vormden, maar ook burgers die ook geen bedreiging vormden voor de veiligheidstroepen.” Goed gedocumenteerde rapporten melden massa-executies en wreedheden die uitgevoerd worden door opstandelingen. Het HRW verschaft feitelijk enkele bewijzen. Nu verandert het van koers. Het beschuldigt de slachtoffers, niet de agressors. Zijn rapport titelde “In Koel Bloed: Standrechtelijke executies door Syrische veiligheidstroepen en pro-regeringstroepen” uitsluitend gericht op Assad. Misdaden van opstandelingen werden uitgesloten. Door dit te doen tonen ze wat er speelt. De oorlogswind waait harder. Het HRW is een gewillig middel. Hioerdoor zijn de handen met bloed gevlekt. Het speelde die rol al vele keren.

Er is geen Einde van Geweld in Zicht bij de zogenaamde 10-April deadline om geweld- en bendegeweldwoede een halt toe te roepen langs beide zijden. Aleppo’s militair hoofdkwartier werd aangevallen. Net als de nabijgelegen Minakh Luchtmachtbasis. Dagelijks neemt het aantal doden onder burger- en veiligheidstroepen toe. Op 8 april noemde het Syrian Human Rights Network (SHRN) de Westerse en regionale opstandondersteuning een schaamteloze hyprocrisie. Het benadrukte dat Amerikaanse controle “dubbele-normen” en een “unipolair” beleid verzekert. Het voegde daaraan toe dat de ondersteuning van gewapende terroristische groeperingen in strijd is met het internationaal recht en de VN-Veiligheidsraad voor terrorismebestrijding van resolutie 1373. Deze is op 28 september 2001 unaniem aangenomen, roept hij op tot de bestrijding van het internationaal terrorisme door “het onderdrukken van financiering” en “de criminalisering van het opzettelijk verstrekken of verzamelen van fondsen voor dergelijke daden.” Bijkomend zei ze dat “Staten zich ook moeten onthouden van elke vorm van ondersteuning aan entiteiten of personen die betrokken zijn bij terroristische daden; de nodige stappen moeten ondernemen om het plegen van terroristische daden te voorkomen; een veilige haven ontzeggen voor hen die terroristische daden financieren, plannen, ondersteunen en plegen.”

De Veiligheidsraad “drukte zijn vastbeslotenheid uit om alle noodzakelijke stappen te ondernemen om de volledige uitvoering van de huidige resolutie te verzekeren.” In feite deden Washington, Groot-Brittannië, Frankrijk en andere SC bondgenoten precies het tegenovergestelde. Ze regeerde terreur in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Centraal-Azië. Ze slingerden van de ene oorlog naar de andere. Ze plannen er nu meer.

Op zaterdag voor paaszondag zei de Grieks-katholieke kerkpatriarch van Antiochië, Gregory II Laham Melkite, dat de Syriërs verenigd zijn tegen plotten die gericht zijn tegen hun land. “Syrië is een centraal en cruciaal land, wat verklaard waarom landen zich ervoor groeperen.” Hij voegde toe dat ze niet zullen zegevieren, dat Syriërs verenigd zijn om hun nationale identiteit te beschermen en dat ze recht hebben om zichzelf te beschermen tegen terroristische misdrijven.

De grootmoefti van Syrië, Ahmad Badreddin Hassoun, zei dat gemeenschappelijke offers Syrië naar voren zal schuiven als winnaar. Hij voegde eraan toe dat “het bloed van deze martelaren een licht en verlichting zal brengen voor alle Syriërs en een vuur zal zijn voor diegenen die wapens hebben gezonden of vernietiging over dit land wilden brengen.” De machten van het kwaad zullen verslagen worden, benadrukte hij. De Syriërs hopen dit alleszins. Ze weten wat er op het spel staat en wie er fout is.

Op 8 april titelde Today’s Zaman “Militaire interventie in Syrië niet volledig uitgesloten”, zeggende: Volgens de regionale expert Veysel Ayhan van het in Ankara gevestigde Center for Middle Eastern Strategic Studies (OSRAM) “Zou de situatie in Syrië kunnen uitgroeien tot een militaire interventie met steun van wereldmachten.” Het bewapenen van opstandelingen ondermijnt de vrede, voegde hij eraan toe. “Als de Syrische oppositie gewapende steun zou ontvangen, kan niemand op het einde een wapenstilstand verwachten.” Inderdaad, omdat Washington het niet tolereert.

Ook op 8 april zei Ria Novosti dat Annan’s plan het geweld niet zou stoppen “omdat tegenstanders van de Syrische regering de gewapende oppositie in het land financieren”, terwijl ze beweren vrede te willen. Volgens Vladimir Bartenev van de Moscow State University “is de situatie een aanfluiting van het idee van conflictoplossing.” Hij voegde eraan toe dat Assad het plan van Annan moest aanvaarden omdat een afwijzing de zaken erger zou hebben gemaakt. Alexei Malashenko van het Moscou Carnegie Center zei “De schizofrene situatie zal doorgaan terwijl Assad zoekt naar een manier om te overleven.”

Dagen eerder beschuldigde de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov de Assad tegenstanders van het “ophitsen” van geweld. Hij voegde eraan toe dat de inspanningen om hem af te zetten weinig kans tot slagen zouden hebben zonder directe NAVO-interventie. Het hoofd van het in Moskou gebaseerde Middle East Studies Institute, Yevgeny Satanovsky, stemt ermee in zeggende dat Assad tot nu toe de overhand heeft. Hij controleert de grote steden. De opstandelingen werden naar buiten gedwongen. Ze zijn gedwongen hun toevlucht te nemen tot een guerilla oorlog. Tegelijkertijd denken beide analysten dat Assad op lange termijn niet zal overleven. Alleen een grondwettelijke hervorming kan hem vervangen.

De Syriërs zullen hun eigen leiders kiezen. Het is hun keuze, niet die van buitenstaanders. Of ze dit zullen verkrijgen valt nog te bezien. Washington heeft andere ideeën. Er staat een nieuwe klant-staat op de planning. Dit betekent het ergste voor de Syriërs. De meesten begrijpen dit. Waarom zou Assad anders een meerderheid hebben. Hoe langer het Westers gesteunde geweld woedt, hoe meer het groeit. Het is alleen niet voldoende. Het redde Kadhafi niet. Niet de opstandelingen maar de NAVO verdreef hem. Als gevolg hiervan komt er directe Westerse interventie tegen Assad. Wanneer is niet duidelijk. Het kan sneller zijn dan verwacht. Washington wil regimeverandering. Als andere tactieken falen is de oorlog de laatste optie. Verwacht je eraan.

Een laatste opmerking

Het geweld zal niet stoppen tenzij beide partijen het ermee eens zijn. Syrië wil terecht geschreven wapenstilstand-garanties. De oppositie weigert. Victoria Nuland, de woordvoerster van het Ministerie van Buitenlandse zaken, verwierp de vraag. Ze noemde het “meer kaf dat op het laatste moment in de lucht wordt gegooid om de aandacht af te leiden van het feit dat het regime niet aan voldoet aan (zijn) verplichtingen...” De Russische Minister van Buitenlandse Zaken Lavrov zei dat Assad begonnen is om te voldoen aan Annan’s vredesplan. Hij nam notitie van zijn actieve samenwerking. Nuland onthult Washington’s hand. Het verwerpt de Syrische te goeder trouw inspanningen. Het verwijt Assad voor het opstandig geweld. Het plant een grotere interventie. Turkije is betrokken. Premier Recep Tayyip Erdogan wil een nieuwe resolutie van de Veiligheidsraad.
 
 Premier Recep Tayyip Erdogan

Het geweld blijft, zei hij, inclusief grensoverschrijdende conflicten. Het Syrische vuur raakte naar verluid een Turks vluchtelingenkamp. Hij beschuldigde Assad van het overtreden van zijn territorium. Hij waarschuwde dat Ankara “haar rechten die gewaarborgd worden door het internationale recht” zal gebruiken, zonder verdere uitwijding. Hij wil dat de leden van de Veiligheidsraad “alle stappen nemen die ze moeten nemen onder deze omstandigheden.” Hij houdt alle opties open en sluit niets uit. Hij kan mogelijk bevelen van Washington en andere NAVO-machten opvolgen.

Misschien plannen ze een Joegoslavië-type interventie zoals in 1999. Toen handelde de NAVO op zichzelf, zonder toestemming van de Veiligheidsraad. Grootschalige moorden en vernietiging volgden. Syrië zou op dezelfde manier verwoest kunnen worden. De uitleg van Erdogan suggereert dat hij deelneemt. In 2011 verleende hij zijn medewerking met Westerse mogendheden tegen Kadhafi.

Op 10 april bevestigde de Syrische minister van buitenlandse zaken Walid al Moallem dat de regeringstroepen zich terugtrokken uit een aantal provincies. Niettegenstaande het geweld van de oppositie blijft. Lavrov is het daarmee eens. In Syrië wonen meer dan 100000 Russen. Zijn ambassade kreeg betrouwbare informatie over landmijnen, explosieven, het gebruik van zware wapens en terreuraanslagen op burgers en veiligheidstroepen van de overheid door de opstandelingen die in strijd zijn met het vredesplan van Annan. In zijn reactie op Erdogan zei al Moallem dat Syrië het recht heeft om zijn soevereiniteit te verdedigen.

Turkijke is betrokken bij het geweld. Het herbergt opstandelingen. Het laat hen grensoverschrijdende invallen uitvoeren. Het levert hen wapens. Hierdoor schendt het internationaal recht en de hoop op vrede. Lavrov wil de opstandelingen onder druk zetten om het geweld te stoppen. Washington is betrokken bij hun bewapening. Het hitst hen op. Het wil langdurig geweld. Het wijst vrede en stabiliteit af. Dat geldt ook voor andere NAVO-machten en ondersteunende regionale staten. 10 april kwam en vertrok. Het geweld blijft aanhouden. Tekenen suggereren een grotere interventie. Niets weerhoudt Washington te krijgen wat het wilt. Het gaat om totale regionale dominantie om de grenzen van China en Rusland, ongeacht dodentellingen. Verwacht oorlog. Het komt.

 

Stephen Lendman voor Global Research, 11 april 2012
Bron: http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=30247


Vertaald door ‘t Vertalerscollectief