Wet op orgaandonatie is een aanklacht tegen de staat waard

Laten we er eens feitelijk naar kijken. Mensen lijden aan orgaanfalen - hart, longen, lever, nieren, alvleesklier - en het ziet er naar uit dat ze op (korte) termijn komen te overlijden. De specialist in het ziekenhuis stelt orgaantransplantatie voor en betrokken persoon vindt dat een goed idee. Dat kan immers betekenen dat het leven met een aantal jaren wordt verlengd. De Nederlandse staat maakt dat met de Wet op de orgaandonatie mogelijk, maar heeft daar een enorme leugen voor nodig. Heeft compassie met een ziek mens als gevolg dat de compassie met een stervend mens is verdwenen?

Wet op de orgaandonatie (WodO)

Die leugen heeft de Nederlandse staat als volgt geformuleerd in artikel 14 van de WodO:

1.     "Indien het voornemen bestaat tot het verwijderen van een orgaan uit een beademd stoffelijk overschot, wordt de dood vastgesteld aan de hand van de volgens de laatste stand van de wetenschap geldende methoden en criteria voor het vaststellen van de hersendood."

2.     "Onder hersendood wordt verstaan het volledig en onherstelbaar verlies van de functies van de hersenen, inclusief de hersenstam en het verlengde merg. Vaststelling van de hersendood vindt slechts plaats in geval van een dodelijk hersenletsel waarvan de oorzaak bekend is en dat niet behandelbaar is."

Een ‘beademd stoffelijk overschot’ suggereert dat we met een lijk te maken hebben, dat wat in de stof overschiet als ziel en geest het lichaam hebben verlaten. Het laat duidelijk zien dat een mens in deze situatie is gereduceerd tot zijn hersenen. En dan ook nog slechts tot dat beperkte gebied van de hersenen dat kan worden gemeten, hoewel de wet dit 'volledig' noemt. De methoden en criteria hiervoor kunnen m.b.v. de technologie veranderen. Hiermee verandert tevens het moment dat je wordt dood verklaard. Als het zin heeft voor bepaalde doeleinden word je nog eerder dood verklaard.

Hoe logisch is de gedachtegang dat het doodsmoment afhankelijk is van de stand van de technologie?Hoe logisch is het dat het sterven uit de WodO is weggeschreven en daarmee totaal wordt ontkend? Sterven bestaat niet meer. Je leeft of je bent dood, van de een op de andere seconde, daar is niets meer tussen ... Hoe geloofwaardig is dit?

 

De leugen ontrafeld 1

Bij dat stoffelijk overschot, dat lijk, valt iets merkwaardigs te bespeuren .

  • ŸDe lichaamstemperatuur is normaal.
  • Het hart klopt en stuwt zuurstofrijk bloed door het lichaam.
  • ŸDe lichaamscellen blijven zich vermenigvuldigen.
  • De neuronale besturingen zoals in de vorm van reflexachtige bewegingen werken.
  • Alle orgaanfuncties zijn intact.
  • De wisselwerking tussen alles binnen het gehele organisme is intact.
  • Het stoffelijk overschot wordt gevoed en spijsvertering en stofwisseling functioneren ongestoord.
  • Het stoffelijk overschot is in staat hoge koorts ontwikkelen
  • Het stoffelijk overschot krijgt medicijnen toegediend en reageert hierop.
  • Uitscheidingsprocessen gaan gewoon door.
  • Wonden genezen.
  • Mannelijke stoffelijke overschotten kunnen erecties krijgen.
  • Zwangere vrouwelijke stoffelijke overschotten kunnen nog meer dan een maand in leven [!] worden gehouden waarna een gezond kind ter wereld wordt gebracht.
  • Wanneer de operatie om de organen eruit te halen begint, stijgen hartslag en bloeddruk enorm.
  • In een aantal gevallen maakt het stoffelijk overschot dan afwerende gebaren en komt zelfs een stukje overeind.
  • Er worden spierverslappende middelen toegediend of de patiënt wordt op de operatietafel vastgebonden.

Hoe lang accepteren we de leugen van het beademd stoffelijk overschot nog?

De leugen ontrafeld 2

Er zijn inmiddels een aantal gevallen bekend van mensen die via de geëigende procedures hersendood verklaard waren en op een onverklaarbare wijze weer tot bewustzijn zijn gekomen. Op de website http://orgaandonor-neen.nl/de-donor/index.html zijn de gevallen beschreven van Zack Dunlap, Ruth Oliver, Colleen Burns (kwam op de operatietafel weer bij bewustzijn!) Suzanne Chin, Carina Melchior, Steven Thorpe, Sam Schmid, Gloria Cruz, Madeleine Gauron, Rae Kupferschmidt, Val Thomas.
Zie  www.organfacts.net/notdead
De Duitse onderzoeksjournalist Gerhard Wisnewski komt na gesprekken met medisch specialisten tot de conclusie dat 60% van de hersendood verklaarde patiënten weer tot bewustzijn kan worden gebracht. Daar is dan wel een juiste behandeling voor nodig. Wisnewski aarzelt niet om orgaandonoren slachtvee te noemen vanwege de verschrikkelijke ervaring waaraan ze worden blootgesteld in de operatiekamer. Verschillende operatieassistenten beamen dit.

Hoe lang accepteren we de leugen van het beademd stoffelijk overschot nog?

De leugen ontrafeld 3

Een aantal jaren geleden weigerde de Engelse hartspecialist dr. David Evans om in zijn ziekenhuis nog langer aan harttransplantaties mee te werken. Andere hartspecialisten volgden hem hierin. In een ander Engels ziekenhuis in Cambridge weigerden anesthesisten om nog langer aan transplantaties mee te werken. Allemaal om dezelfde reden: een hersendood verklaarde donor is hun beleving en ervaring niet dood.

De Braziliaanse neuroloog dr. Cicero Coimbra heeft zelf enige hersendood verklaarde patiënten weer tot bewustzijn gebracht. In de Spiegelbeeldspecial over orgaandonatie (mei-editie) legt hij uitvoerig uit hoe dit aangepakt kan worden. Zijn kritiek op hersendood vertelt hij hier ondubbelzinnig.

Ik heb inmiddels een aantal artsen gesproken over de vraag of een stoffelijk overschot te beademen is. Het antwoord is ondubbelzinnig neen.

Er zijn inmiddels in Nederland en Duitsland operatieassistenten die niet meer willen meewerken aan operaties waarin organen uit mensen worden weggehaald. Wat ze op de operatiekamer hebben gezien en gevoeld sterkt hen in de overtuiging dat ze met levende mensen te maken hebben gehad.

Hoe lang accepteren we de leugen van het beademd stoffelijk overschot nog?

Kinderen en ouders

Voormalig transplantatiecoördinator en onderzoekster aan het UMCG Marion Siebelink  promoveerde kort geleden op een proefschrift waarin ze o.a. stelt dat ouders en kinderen donatie samen moeten bespreken. Ook kinderen van de basisschool.  Kinderen kunnen dat goed aan, meent ze. Op basis van haar onderzoek is een digitale lesmodule voor het basisonderwijs ontwikkeld - donordenkers.nl - waar de hersendoodleugen voor kinderen en leerkrachten als volgt is verwoord. “Als je hersendood bent, doen je hersenen het niet meer. Je hersenen gaan het ook nooit meer doen. Je voelt niets meer, je denkt niet meer en je hersenen geven ook niet meer door dat je moet ademhalen. Je bent dan echt dood.” Over de hier genoemde ongemakkelijke feiten wordt met geen woord gerept.

Beweren dat een hersendode niets meer voelt en niet meer denkt, wordt o.a. door Zack Dunlap naar het rijk der fabelen verwezen. Wat is het academisch niveau van dit proefschrift? Wat is de waarde van een dergelijk proefschrift en lespakket als dat alleen gericht is op het verkrijgen van meer donoren en niet op het geven van juiste informatie? Wat moeten ouders en (jonge) kinderen bespreken als hen de informatie wordt onthouden die nodig is voor een gesprek over orgaandonatie? Zijn deze ouders met hun kinderen in staat te beoordelen waar het om gaat?

Siebelink heeft haar onderzoek gedaan i.o.v. de Nederlandse Transplantatie Stichting en de Hartstichting die zich zeer beijveren om meer donoren te krijgen en net als Siebelink informatie achterwege laten die niet in deze doelstelling past.

Hoe lang accepteren we de leugen van het beademd stoffelijk overschot nog?

Artseneed
De artseneed - ook wel ‘eed van Hippocrates’ genoemd - bevat enige zinsneden die interessant zijn in dit verband. "Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens.” Gebeurt dit als die medemens een hersendode is? “Ik zal aan de patiënt geen schade doen.” De schade aan een dood verklaarde orgaandonor is enorm. “Ik luister en zal hem goed inlichten.” Waarom wordt er niet geluisterd naar de kritiek en wordt een potentiële donor slecht ingelicht? “Ik zal mij open en toetsbaar opstellen." Geef dan de juiste informatie en vertel ook precies wat er in de operatiekamer gebeurt.

 

Een leugen van staatszijde

We hebben ons heel druk gemaakt over het (ritueel) slachten van dieren omdat we ze zo weinig mogelijk leed willen toebrengen. Terecht, maar waar blijft die compassie met nog levende volwassenen, pubers en kinderen die op de operatietafel van hun organen ontdaan worden? Hoe lang accepteren we de leugen van het beademd stoffelijk overschot nog die de staat in wetgeving heeft vastgelegd?

En zonder blikken of blozen zijn politici nu bezig een wet voor te bereiden die dit allemaal negeert en die erop uit is iedereen donor te laten zijn die dit niet tegenspreekt. Je moet je organen terugvorderen die al je leven lang jouw eigendom zijn! Het is de moeite waard om een aanklacht tegen de staat in te dienen om dit aan de kaak te stellen en niet langer te accepteren dat stervende mensen gebruikt worden als onderdelenleveranciers.

Welke ter zake kundige jurist is bereid met mij een aanklacht tegen de Nederlandse staat voor te bereiden?

 

Door Ger Lodewick

Ger Lodewick is ambassadeur ‘kritiek op orgaandonatie’ van Stichting De Vrije Mare. Zie ook zijn website www.orgaandonor-neen.nl