Speculeren met voedsel leidt tot hoge prijzen

 

Waarom sommige mensen sterven van de honger en andere mensen recordwinsten behalen. 

Global Research, 25 januari 25 2011 

Drie jaar geleden ontstond in Gumbi in Malawi plotseling een hongersnood. Er was geen periode van extreme droogte aan vooraf gegaan, er waren ook genoeg maïs, rijst of andere granen te koop. Maar op onverklaarbare wijze was de prijs van dat voedsel in korte tijd verdubbeld. Hetzelfde gebeurde in andere ontwikkelingslanden. In meer dan 20 landen ontstonden volksrellen en de regeringen van deze landen verboden voedselexport en subsidieerden voedselvoorraden. 

Experts van de Verenigde Naties zeiden dat het een natuurlijk gevolg was van klimatologische en menselijke factoren, gecombineerd inflatie. Boeren zouden in Amerika biobrandstof zijn gaan verbouwen in plaats van voedingsstoffen. In China zou het volk vlees zijn gaan eten. Klimatologische veranderingen zouden hebben gezorgd voor droogte. Volgens de VN leden 75 miljoen mensen extra honger door de daardoor verhoogde prijzen van voedsel. 

Economen hebben steeds vaker het idee dat er iets heel anders aan de hand is. Dezelfde banken, hedgefondsen en financiers die de hypotheekcrisis in Amerika hebben veroorzaakt, zorgen ervoor dat de prijzen van voeding jojoën en met inflatie te maken krijgen. Miljarden dollars worden verdiend, terwijl de armen van de wereld in de misère raken. 

In Europa gaan de prijzen van voedsel nu gemiddeld met 10% per jaar omhoog en men verwacht dat in de komende tien jaar de prijzen nog eens met 40% zullen stijgen.

Speculatie met voedsel heeft altijd bestaan. Het ging als volgt: Boer X probeerde zichzelf te beschermen tegen klimaatfactoren of andere risico’s en deed aan ‘hedgen’ door zijn oogst van tevoren tegen een bepaalde prijs te verkopen aan handelaar Y. Dit zorgde ervoor dat de boer een gegarandeerde prijs kreeg en stelde de boer in staat vooruit te plannen en investeringen te doen. Ook handelaar Y profiteerde hiervan. In een gunstig jaar kon een handelaar hier erg op verdienen. 

Wanneer dit proces van hedgen (beleggingsrisico's "hedgen" oftewel afdekken) goed is geregeld, werkt het geweldig. De prijs van voedsel op de wereldmarkt werd nog steeds door vraag en aanbod bepaald.

Maar dit veranderde allemaal in het midden van de negentiger jaren. Toen werden vele voorschriften op de handelsmarkt afgeschaft, na jarenlang  lobbyen van banken, hedgefondsen en vrije markt politici in de V.S. en Groot-Brittannië. Voedselcontracten werden vervangen door derivaten, die door handelaren konden worden doorverkocht aan mensen die niets van doen hadden met  de landbouw. 

Een onwerkelijke markt in "voedselspeculatie" was geboren. Cacao, vruchtensappen, suiker, voorraden, vlees en koffie werden handelsartikelen als olie, goud en metalen. 

Toen in 2006 de ‘subprime’ ramp plaatsvond haalden banken en handelaars miljarden dollars uit pensioenfondsen, om deze te gaan beleggen in veilige handelsartikelen en vooral in voedingsmiddelen.  In 2006 leek dit niet zo belangrijk. Maar in 2007 en 2008 zorgde dit ervoor dat de prijzen van voedingsmiddelen de pan uitrezen. 

Manager van het Masters Capital Management fonds Mike Masters denkt dat nu 70 - 80% van de prijs van voedingsmiddelen door speculatie wordt bepaald. Masters: “De complete voedingstoffenmarkt wordt door investeringsbanken vervormd. Vroeger was het zo dat in het geval van slecht weer prijzen iets omhoog gingen van bepaalde voor dat weer gevoelige voedingsmiddelen. Door de speculatieve markt stijgt de prijs nu drie maal zoveel. Deze markt gaat zichzelf opblazen”.  

De directeur van de ‘Strategic Investment Group’ in New York, Hilda Ochoa-Brillembourg is het met hem eens. In 2010 kocht hedgefonds Armajaro in Londen 240.000 ton cacaobonen, dit is meer dan 7% van de wereldvoorraad. De prijs van chocola steeg enorm. Tegelijkertijd steeg de prijs van koffie met 20% in drie dagen tijd als gevolg van het wedden door hedgefondsen op de prijsdaling van koffie.  

Rapporteur van de VN Olivier de Schutter twijfelt er geen moment aan dat speculanten de oorzaak zijn van de prijsstijgingen van voedingsstoffen. Er zijn geen lagere voorraden van tarwe of rijst of maïs, er wordt niet minder geproduceerd, de oogsten zijn niet mislukt en toch stijgen de prijzen enorm. Handelaren reageren op informatie en speculeren op de markt.  

De directeur van World Development Movement in London, Debora Doane zegt dat, mensen sterven door een tekort aan eten, terwijl de banken en hedgefondsen willen scoren door te anticiperen op voedingsprijzen. 

De ‘Food and Agriculture Organisation’ van de VN blijft diplomatiek en maakt understatements. De prijsstijgingen zouden ‘iets’ te maken kunnen hebben gehad met speculatie. 



© John Vidal
Bron:  http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=22948

 

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief