De economische geschiedenis herhaalt zich

Inzichten en een visie van André Lasut



Voor mijn gevoel is de geschiedenis zich aan het herhalen. Groei en ontwikkeling brengt ook sociale  gevolgen met zich mee zie de 19de  eeuw. In de industrie kwamen meer banen, maar ook de dienstverlening groeide. De welvaart steeg, maar kwam lange tijd nauwelijks ten goede aan de "gewone mensen". Toch stroomden de mensen van het platteland er noodgedwongen massaal heen voor werk. Er ontstond daardoor een nieuwe sociale klasse: de arbeiders, oftewel het industriële proletariaat. De elite accepteerde het vuil van de fabrieken als de onontkoombare prijs voor hun succes. De slechte omstandigheden van de arbeidersklasse gedurende de industrialisatie wordt ook wel de sociale kwestie genoemd.
Mannen, vrouwen, kinderen: Door het wegvallen van de mogelijkheid om met huisnijverheid tegen de massafabricage te concurreren moesten mannen, vrouwen en kinderen in de fabrieken gaan werken om in hun levensonderhoud te voorzien. Later werden kinderen en vrouwen vrijgesteld van die arbeid. Mannen moesten vanaf eind van de negentiende eeuw, vaak ver van huis en haard en door middel van het maken van extreem lange werkdagen, de kost verdienen voor vrouw en kinderen. Hoe meer ze om hun gezin gaven hoe minder ze aanwezig waren. Deze ingewikkelde positie leidde tot veel ongenoegen, ook bij de vrouwenbeweging die in eerste instantie de vrijstelling van vrouwen en kinderen had verdedigd.
 
De industriële revolutie leidde (door de afwezigheid van vaders) tot een grote verandering in de positie van het vaderschap. Niet alleen konden ze door hun fysieke afwezigheid niet deelnemen aan de dagelijkse opvoeding, maar ook hun eigen gevoelsleven veranderde daardoor. Dit kan, naast de zware arbeidsomstandigheden, een oorzaak zijn geweest voor het toenemend alcoholmisbruik.[1]

De Industriële revolutie zorgde dus op den duur voor een verhoging van het inkomen van gezinnen zodat kinderen en vrouwen niet meer in de fabrieken hoefden te werken. In Nederland werd in 1874 het Kinderwetje van Van Houten ingevoerd om fabrieksarbeid voor kinderen onder de twaalf jaar te verbieden, landarbeid bleef echter toegestaan. De opheffing van de kinderarbeid gold voor alle westerse landen waar de industriële revolutie plaats vond. Er kwam pas echt een einde aan excessieve kinderarbeid na de invoering van de Leerplichtwet in 1900, maar toen kwam het al veel minder voor. Arbeiders die door een ongeluk in de fabriek arbeidsongeschikt waren geraakt hadden sinds 1901 recht op een uitkering door de ongevallenwet. Daarvoor was de arbeider afhankelijk van de bekommernis van de fabrieksdirectie, en dat ging dikwijls niet goed. [2] Er kan worden gesteld dat de Industriële revolutie de voorwaarden heeft geschapen voor een maatschappij zonder (of met weinig) armoede.

De vrijstelling van vrouwen van de loonarbeid was vrij algemeen, maar wel in verschillende mate. Onder andere door oorlogen waar mannen massaal naar het slagveld gingen en daar vaak niet meer vandaan kwamen, moesten vrouwen weer in grotere mate deel gaan nemen aan het arbeidsproces. Dit gebeurde in het ene land meer dan het andere. Nederland had een relatieve uitzonderingspositie doordat het niet deelnam aan de Eerste Wereldoorlog.

De Grote Depressie.

Een tweede oorzaak ligt in de industrie, waarin destijds de meeste Amerikanen werkzaam waren. Tijdens de jaren twintig nam daar de productie enorm toe, dankzij de mechanisering, maar de lonen stegen niet mee omdat de vakbonden zwak waren en omdat er veel immigranten uit arme delen van Europa kwamen die bereid waren voor weinig geld te werken. Door de lage lonen konden veel mensen de producten die in fabrieken geproduceerd werden niet betalen, waardoor ook de fabrieken met een overproductie kampten.
Men dacht dat het een tijdelijke verstoring van de economische verhoudingen was die vanzelf over zou gaan.

Zwarte donderdag

Op de aandelenbeurs speculeerden veel mensen met geleend geld. Dit geld zat weer in de banken die in crisis verkeerden. Op 24 oktober 1929 (Zwarte Donderdag) barstte de zeepbel en klapten de aandelenkoersen in elkaar. Er kwam een run op de spaarbanken van mensen die al hun tegoeden wilden opnemen. Een groot aantal banken ging over de kop en velen verloren al hun spaargeld. De Amerikaanse middenklasse verloor zo een groot deel van haar koopkracht en bezuinigde meer dan strikt noodzakelijk was. Veel industrieën hadden al een slechte orderpositie en gingen nu acuut failliet. Ze konden nergens geld meer lenen en als ze schulden hadden gemaakt bij een failliete bank werden die zonder coulance ingevorderd. De ontslagen arbeiders zagen door het ontbreken van sociale voorzieningen hun koopkracht tot nul dalen. De ontwikkelingen gingen zo snel dat de normale evenwichtsmechanismen (rentedaling en loonkostendaling) niet meer functioneerden. Banken die er niet meer waren, konden ook geen geld meer uitlenen, zodat er hoe dan ook minder geïnvesteerd werd. Door het wegvallen van vertrouwen gingen de mensen thuis hun geld oppotten zodat de rente juist steeg. De vraaguitval leidde tot de gevreesde deflatoire spiraal: de prijzen daalden zo snel dat de consument, hopend op een nog verdere daling, zijn bestedingen uitstelde in plaats van vergrootte. Deflatie betekent ook dat de reële rente stijgt, zodat externe sturing door verlaging van de officiële rentestand geen effect meer heeft. Investeren was dus duur en leek gezien de enorme overproductie ook onzinnig. De kapitaalinvesteringen vielen dan ook vrijwel stil. Omdat de lonen al zo laag waren, hadden loonkostendalingen weinig positieve invloed op de investeringen en ze versterkten de deflatoire spiraal.

De crisis bleef niet tot de VS beperkt. Om te beginnen verminderde bij andere landen de export doordat de Amerikaanse burger niets meer inkocht en de Amerikaanse deflatie de Europese en Japanse producten uit de markt prijsde. Toch leidde dat voor Amerika niet tot een compensatie van het falen van de interne markt. De VS hadden tijdens de Eerste Wereldoorlog astronomische bedragen uitgeleend aan de Entente; het land was de "Schuldeiser van de Wereld" geworden. Na de oorlog was men heel coulant geweest met het invorderen van die schulden. De bankencrisis veroorzaakte nu echter een internationale schuldencrisis. Door acuut geldgebrek gedwongen begonnen de Amerikaanse banken nu de schulden op te eisen. De rentestand in de hele wereld sprong omhoog. Overal klapten de investeringen en bestedingen in elkaar. Om de eigen markt te beschermen, stelden de meeste landen hogere importheffingen in, met als gevolg dat de wereldhandel sterk kromp. Economie na economie stortte ineen, met massale werkloosheid en verpaupering tot gevolg, ook in Nederland en België. Door het blijven vasthouden aan de koppeling tussen de munt en de gouden standaard bleef de depressie in Nederland lang duren ten opzichte van de rest van Europa.

Gevolgen

Men vreesde een precedent te scheppen en was bang voor een blijvende invloed van de staat op de economie. Als alternatief stimuleerde men de zelfregulering van industrie en bankwezen en riep de burger op tot optimisme en bestedingsdrift. Hoewel deze boodschap ruime weerklank vond bij het meer welgestelde deel van de bevolking, wilden de nu een meerderheid vormende armen niet jarenlang op de welvaart blijven wachten en verkozen in 1932 Franklin Delano Roosevelt tot president. Hij voerde de politiek van de New Deal door die zich kenmerkte door streng overheidstoezicht op het bankwezen. Roosevelt deed echter weinig aan het stimuleren van de economie, afgezien van werkgelegenheidsprojecten en directe armoedebestrijding. In 1940 was de schade nog lang niet hersteld. Pas tijdens de Tweede Wereldoorlog zou daadkrachtige staatsinterventie de industriële productie in vier jaar meer dan verdubbelen, de basis leggend van de huidige welvaart.

De andere zijde van mijn beleving!

Maar OOK  tijdens het spitten in de geschiedenis van de organisatie kwam ik tot mijn stomme verbazing ook de keerzijde van de chemische industrie tegen. Wat was nu deze donkere zijde die licht werd weergegeven tijden het positieve verhaal over het voormalige Hoechst A.G / I.G.?

De onderneming breid in 1925 de fabriek uit. De gekozen plaats hiervoor is in de buurt van de fabrieken gelegen langs de bruinkool velden van Centraal Duitsland (Leuna, Bitterfeld en Schkopau), in het steenkoolbekken van het Roergebied (Hüls), en ten slotte in Opper Silezië, waar in de laatste jaren van de oorlog de zwarte bladzijde uit de geschiedenis van de I.G. zal worden geschreven. Hier worden krijgsgevangenen, buitenlandse arbeiders en uitgeteerde gevangen uit het concentratiekamp ingezet om de gigantomanische fabriek te Auschwitz Monowits te bouwen.

1946. De Amerikanen plannen de opsplitsing van het moederbedrijf in verschillende van elkaar onafhankelijke eenheden? De vestigingen te Griesheim en te Offenbach, die men had willen demonteren ten behoeve van de herstelbetalingen, produceert door? De moedervestiging vanaf augustus onder de naam Farbewerke Hoechst US Administration? Op 27 maart 1953 wordt de ontmanteling van Hoechst afgesloten? De onderneming staat nu niet langer meer onder controle van de geallieerden?

? Wat heeft zich er tijdens de Tweede Wereldoorlog dan afgespeeld ?

The New York Times, 20 juli 2007

"De misdaden die de mannen ten laste gelegd worden, werden niet in een opwelling van woede begaan en werden ook niet veroorzaakt voor en plotseling onweerstaanbare verlokking. Men bouwt geen enorme oorlogsmachine op in een opwelling van emotie en ook geen Auschwitz-fabriek omdat men ineens bevangen wordt door een niets ontziende drift. Het was hun doel om Duitsland in een militaire machine te veranderen om daarmee hun heerschappij aan Europa en staten buiten Europa op te leggen. Zij maakten een onlosmakelijk deel uit van het zwarte doodsgewaad dat zij over Europa uitspreidden."

 
Telford Taylor, de Amerikaanse hoofdaanklager bij de Neurenberger processen tegen de managers van het olie- en farmakartel IG Farben.

Het feit dat deze wetenschap in internationale archieven begraven lag en niet in de geschiedenisboeken opgenomen werd, is geen toeval.

De belangengroeperingen die deze belangrijke feiten 6 decennia lang verborgen hielden, zullen nu vele vragen moeten beantwoorden. Hoe er ook gereageerd zal worden op de opening van deze archieven via het Internet – de waarheid is nu bekend en deze feiten zullen voor de huidige en alle toekomstige generaties gemeengoed worden.

Dit online archief werd mogelijk gemaakt door de Dr. Rath Health Foundation, een organisatie die het algemene nut dient.


Tienduizenden historische documenten voor het eerst online

Farma-olie kartel zat achter de Tweede Wereldoorlog. De Neurenberg dossiers onthullen dit.

Na zes decennia van zwijgen worden nu dicht door deze dossiers van het tribunaal tegen de belangrijkste oorlogsmisdadigers, die verantwoordelijk waren voor het ontketenen van de Tweede Wereldoorlog, wereldwijd toegankelijk gemaakt. Tot vandaag de dag wordt in geschiedenisboeken beweerd dat de Tweede Wereldoorlog door een geesteszieke dictator, Hitler, en zijn moorddadige Nazi boeven ontketend werd.

Duizenden historische documenten van het Neurenberg tribunaal – sinds kort toegankelijk via het Internet – tonen echter onmiskenbaar aan dat; de Tweede Wereldoorlog – die meer dan 60 miljoen mensen het leven kostte – door het grootste chemische en farmaceutische kartel ter wereld gepland en gefinancierd werd. In die tijd bestond de IG Farben uit Bayer, BASF, Hoechst en anderen. Het streven van de IG Farben om de wereldwijde olie- en farmaceutische markt onder haar controle te brengen en alle concurrentie te elimineren, de drijvende kracht achter de Tweede Wereldoorlog was, de bedrijven van de IG Farbem de machtsgreep van de Nazi-partij en daarmee de verandering van Duitsland van een democratische staat in een dictatuur financierden.

Het plan van de coalitie Nazi's/IG Farben ter verovering van de wereldheerschappij uit drie stappen bestond:

1.       De onderwerping van het Europese continent
2.       De verovering van Engeland en haar kolonies
3.       De onderwerping van de VS en de rest van de wereld

Zoals iedereen weet, zijn de veroveringsplannen van de nazi's en IG Farben door de verenigde krachten van een groot aantal staten en naties tenietgedaan, waarvoor enorme offers noodzakelijk waren.

Nauwelijks was deze voor de mensheid zo belangrijke overwinning behaald of de olie- en farmabelangen van een van de winnaars begonnen hun invloed uit te oefenen op de wereldorde die na de oorlog ontstond:

  1. De aandelen van het IG Farben kartel gingen over in de handen van de winnaars.
  2. De managers van het IG Farben kartel werden – na niet meer dan een "berisping" in Neurenberg – door de nieuwe Engelse en Amerikaanse eigenaren van de IG Farben aandelen opnieuw in dienst genomen om hen erbij te helpen om de macht van het olie- en famakartel wereldwijd te vestigen.

Deze belangrijke feiten werden vergaand geheim gehouden voor de mensen hier en elders. Men deed hen geloven dat tijdens het eerste Neurenberger proces – tegen de militaire en politieke handlangers – de hoofdverantwoordelijken van de oorlogsmisdaden veroordeeld waren.Dat was natuurlijk niet het geval. Naast dit eerste proces waren er nog 12 andere die deel uitmaakten van het Neurenberg Tribunaal. Het belangrijkste proces was het proces tegen het olie- en farmakartel IG Farben.De managers van dit kartel waren volgens de Amerikaanse hoofdaanklager Telford Taylor de belangrijkste oorlogsmisdadigers – zonder hen zou de Tweede Wereldoorlog niet mogelijk zijn geweest.

Het is onbegrijpelijk en niet aanvaardbaar dat de wereld nog steeds in het ongewisse moet worden gelaten over de vraag wie uiteindelijk verantwoordelijk was voor de Tweede wereldoorlog – en die daarmee de grootste misdaad in de geschiedenis van deze planeet begaan heeft. De Online Academie "Profit Over Life" is een leerzame bron van verlichting die de mensheid ten goede komt. Scholieren, leraren, politici en miljoenen mensen over de hele wereld zijn uitgenodigd om dit archief te benutten als basis voor een beter begrip van de geschiedenis. Dat is bijzonder belangrijk, omdat tot op heden de belanghebbenden van multinationale concerns militair geweld gebruiken om hun wereldwijde doelen te verwezenlijken.

De plannen van het olie- en farmakartel om de wereldheerschappij te veroveren.

De kat is nu uit de zak en de hele wereld weet ervan: de Tweede Wereldoorlog was niets anders dan een veroveringsveldtocht van het IG kartel om de wereldmarkten van de farmaceutische en chemische industrie en de olie-industrie onder haar controle te brengen.

Authenticiteit

De meer dan 40.000 documenten komen uit internationale archieven waar zij meer dan 60 jaar lang quasi verborgen werden gehouden. Alle twijfelaars moeten goed bedenken dat de "New York Times" – na een diepgaande juridische controle – de wereldwijde aankondiging van dit online archief op 20 juli publiceerde. Maar dat is nog niet alles. Al in de daarop volgende week bezocht de BASF – een van de opvolgers van de IG Farben – het online archief www.profit-over-life.org en doorzocht meer dan 2 uur lang meerdere duizenden documenten. Alleen al dit feit laat zien dat de betrokkenen het explosieve gehalte van dit Internetarchief exact onderkend hebben. En de waarheid maakt hen nerveus.

Actualiteit

Het ligt voor de hand dat een leugencampagne van deze omvang die decennia lang volgehouden werd, miljarden gekost heeft. Meer nog: de verhulling van de werkelijk oorzaken van de Tweede Wereldoorlog moet een reden hebben: De wereld werd belogen, om de in Neurenberg als oorlogsmisdadigers ontmaskerde en veroordeelde managers uit farmaceutische industrie en chemie een "Persilbon" te kunnen geven, zodat zijn hun gewetenloze activiteiten tot vandaag de dag zouden kunnen voortzetten.

De plannen voor de wereldheerschappij " toen en nu

In Neurenberg werden uitsluitend de politieke marionetten veroordeeld. De mensen die vanuit de managementetages aan de touwtjes hadden getrokken, werden medeplichtig aan een vuile "deal". De aandelen van de IG Farben – het Duitse farma- en chemiekartel " werden als *quot;buit" overgedragen aan de multinationale farmaceutische concerns en olieconcerns van de zegevierende machten, d.w.z. aan de daarachter staande financiële kringen van de Rockefellers (VS) en Rothschilds (Groot-Brittannië). In ruil daarvoor werden de directeuren van de IG Farben weer de managementetages binnengeloodst – onder de nieuwe internationale eigenaren. Dit was het geboorte-uur van het wereldwijde olie- en farmakartel.

Terwijl in de afgelopen jaren de politieke handlangers van dit nieuwe olie- en farmakartel verschillende wegen bewandelden om de plannen van hun opdrachtgevers voor de verovering van de wereldheerschappij veilig te stellen (zie onderstaande grafiek), bestaat er met ingang van de regeringen Merkel en Sarkozy weer een gemeenschappelijke strategie: Het veiligstellen dan de wereldmarkten voor de farmaceutische industrie, de olie-industrie en de chemie met de grofste economische, politieke en militaire middelen.

40.000 dossiers van het Neurenberg tribunaal tegen het chemie kartel online:
www.profit-over-life.org.






Van Neurenberg tot Brussel

Om de plannen voor de verovering van de wereldheerschappij op lange termijn veilig te stellen, bouwt het olie- en farmakartel steeds opnieuw politieke machtcentra op. Een prominent voorbeeld hiervoor is het EU-apparaat in Brussel. Vooral gefinancierd door belastinggelden uit het farmaceutische exportland Duitsland werd de EU-commissie in Brussel – buiten elke democratische controle – uitgebouwd tot het "Politbureau" van het farmakartel. Het ontstaan van dit farmaceutische Politbureau in Brussel is geen toeval. Zijn architecten waren de oude bazen van IG Farben, die er in Neurenberg – ondanks hun misdaden – wel heel gemakkelijk vanaf gekomen waren. Het spoor leidt dus direct van Neurenberg naar Brussel.

1933 IG Farben financiert de greep naar de macht door de Nazi's.

Na 1939 IG Farben neemt de chemische en petrochemische industrie in de veroverde landen van Europa over.

1940 IG Farben zet het grootste industriële complex van die tijd in Europa op, de IG Auschwitz, op nauwelijks 6 km vanaf het concentratiekamp Auschwitz waar de IG Farben haar dwangarbeiders rekruteert. Wanneer deze "opgebruik" waren, werden zij in het concentratiekamp vergast.

1948 IG-Farben managers worden in Neurenberg veroordeeld vanwege volkerenmoord en slavernij – in het bijzonder vanwege de misdaden die in Auschwitz begaan werden.


1951 Hans Globke, officiële Nazi commentator van de Neurenberger Rassenwetten, ontsnapte aan de processen in Neurenberg en werd als manager van het Kanzleramt van Adenauer tot een van de hoofdverantwoordelijke architecten van het naoorlogse Duitsland. Tijdens zijn ambtstijd werden de opvolgers van IG Farben – Bayer, BASF en Hoechst – machtiger dan de moedermaatschappij ooit geweest was.


1952 Carl Wurster, tijdens de Tweede Wereldoorlog voorzitter van de raad van bestuur van het chemieconcern, dat Zyklon B produceerde voor Auschwitz en aangeklaagde in het Neurenberger Tribunaal, was 13 jaar lang de hoogste baas van BASF.


1956 Fritz Ter Meer, in Neurenberg veroordeeld wegens volkerenmoord en slavernij in verband met de in Auschwitz gepleegde misdaden, werd voor bijna 10 jaar voorzitter van de raad van bestuur van Bayer.


1958 Walter Hallstein, een toonaangevende Nazi jurist werd de eerste voorzitter van de Europese Commissie. Hij bouwde de EU commissie uit tot het "Politbureau" van het farmakartel.


1960 Tijdens zijn tijd als hoogste baas van BASF merkt Carl Wurster een veelbelovende jonge medewerker op: Helmut Kohl. Hij ondersteunt diens politieke carrière tot aan het ambt van kanselier van Bondsrepubliek.

1981-1998 16 Jaar lang is Helmut Kohl de politieke handlanger van het olie- en farmakartel. Hij financiert de opbouw en uitbreiding van de EU-bureaucratie en organiseert de tweede poging van het kartel om Europa onder controle te brengen.

 A. Merckel    Wolfgang Schäuble

Tijdens zijn regeringsperiode benoemt Kohl twee betrouwbare opvolgers die er op hun beurt verder mee gaan om Europa over te leveren aan de grote concerns: Angela Merkel (huidige Bondskanselier) en Wolfgang Schäuble (huidige minister van binnenlandse zaken).
 

Wat het olie- en farmakartel in de tweede wereldoorlog met militaire middelen niet lukte,
moet er nu doorheen gedrukt worden in het kader van de EU

Wie en wat moet ik geloven? Wat is nou daadwerkelijk waar en niet waar? Moet een herhaling de geschiedenis mijn gedachten  doen bevestigen? 

Gaat mijn opleiding antwoordt op mijn vragen geven? Zijn we bereid herhaling te voorkomen en wie zijn onze medestanders hierin?

Ik zelf heb er heel veel van geleerd. Ik groei van volwassenheid naar rijpheid. Naar bewustheid in reële vorm. 

Maar het belangrijkste van alles is dat ik er alles aan zal doen om  iedereen op aarde een lang en gelukkig bestaan te geven. 

 

© André Lasut

André Lasut: Wie ben ik en wat beweegt mij,

Ik ben het innerlijk weten en wijsheid. Ik breng je met gracieuze kracht naar de overkant. Ik ben je vermogen tot overgave en loslaten. Ik breng je vergeving en bevrijding. Ik ben je plek van het mysterie. Ik geef je dromen en stilte. Ik ben je levenskracht en lichaamswijsheid. Ik geef je passie en verlangen.
 

Voor mij staat het leven in de betekenis van een korte spannende extravagante omweg in deze wonderlijke mooie wereld, rijk aan uitdagingen en mogelijkheden, waarin me alles geschonken wordt wat nodig is om mijn reis met succes en in vreugde te kunnen maken. Ik eis soms volledige aandacht, ben alert, gewetensvol, onderzoekend, geïnformeerd, kalm, gelijkmoedig, onberispelijk en gedisciplineerd zoals een ware krijger aan kwaliteiten behoord te bezitten. Vastberaden onbezwaard door verwachtingen, eenpuntig gericht, sluit ik als krijger voorzichtig het gat tussen uitdager en doel.

Hoe neutraliseren we angsten? Ervoor gaan lopen? Of mezelf ermee confronteren en de wortels van de angsten in vraag stellen? Mijn uitgangspunt: doorzie ze, zodat ze hun greep verliezen. Leef omringd door kosmische krachten, voel je thuis in het kosmische vraagteken, ontdoe je van valse zekerheden. Verzeker jezelf van waarheid, terwijl ze haar veranderende pool ontvouwt. Onderzoek en verbindt je met heldere informatie zoals de uil de duisternis onderzoekt terwijl anderen slapen.