Vrijhandelspact EU en India: India te koop voor Westers kapitaal

Global Research, 20 april 2013

Wist u, dat er een compleet land op de ‘vrije markt’  wordt verkocht? Het wordt allemaal achter gesloten deuren in Brussel uitgevogeld. Het vrijehandelsverdrag tussen de EU en India (Free Trade Agreement of FTA) zal de Indiase samenleving fundamenteel veranderen. Politici onderhandelen over het leven van honderden miljoenen mensen.  Dit zijn dezelfde politici, die verantwoordelijk zijn voor het bankroet van vele westerse economieën, door dezelfde economische liberalisering of vrije markt economie.

Het Handelscommissariaat van de EU nam in 2007 van de ondernemerslobby de aanbevelingen over bij het ontwerpen van het Europese handelsbeleid met India. De onderhandelingen omvatten een breed scala van goederen, producten en diensten, alsmede investeringsregels, overheidsopdrachten en intellectuele eigendomsrechten.

'Ontwikkelde' landen nemen meer en meer de toevlucht tot deze bilaterale handelsovereenkomsten. Ze zoeken individuele ontwikkelingslanden om hun vrijhandelsagenda te pushen.

Het vrijehandelsverdrag tussen de EU en India is een gevolg van de wereldwijde strategische hegemonie van grote multinationals over overheid en politici. Nu Westerse economieën met een crisis te maken hebben wil men India leegroven. Dit gebeurt door internationale ondernemingen en hypermarktketens, als altijd op zoek naar meer winst.

Kavaljit Singh van het Madhyam onderzoeksinstituut noemt de zwaar gesubsidieerde zuivelproducten uit de EU die naar India moeten worden geëxporteerd. Waarom moet de coöperatieve handel in zuivelproducten in India opboksen tegen oneerlijke concurrentie van gesubsidieerde Europese export?

Volgens Sodhi, directeur van de grootste melkcoöperatie in India (Gujarat Co-operative Milk Marketing Federation) zullen de nieuwe handelsregels met de EU de levendige binnenlandse zuivelindustrie onderuithalen en de miljoenen boeren die hierop zijn aangesloten tot hun rechtmatige toegang van de eigen markt beroven.

In de EU hebben we te maken met overproductie in de zuivelsector en men zoekt naarstig naar plaatsen om het overschot te dumpen. Door in andere landen overschot te dumpen dalen daar de producentenprijzen. De zuivelsector in India is momenteel zelfvoorzienend en biedt aan ongeveer 90 miljoen mensen werk, waarvan 75 miljoen vrouwen zijn. De sector is een levensader voor kleine boeren, armen en een belangrijke bron van inkomsten voor miljoenen gezinnen.

Hoewel de Indiase regering zegt, dat het de binnenlandse zuivelsector zal beschermen, lobbyt de EU hard om de sector open te stellen. S Kannaiyan van het Comité van de Zuid Indiase Boerenbeweging (South Indian Coordination Committee of Farmers movements) vraagt ​​zich af of de overheid in deze kan worden vertrouwd. Een terechte opmerking, gezien de obsessie met buitenlandse investeringen en neoliberalisme.

Europese bedrijven kunnen enorme winsten maken wanneer ze hun productoverschot in India mogen dumpen en lokale boeren en producenten permanent van hun bestaansrecht verdringen. In de naam van 'vrije handel' wil de EU dat India haar invoerrechten verlaagd. Tegelijkertijd blijft men enorme subsidies verstrekken aan de agrarische sector binnen de EU. Indiase boeren zullen dan niet in staat zijn om te concurreren. Yudhvir Singh van de Bhartiya Kisan Unie (BKU): Vrije handel wordt verondersteld handel te zijn tussen gelijken, maar deze vrijhandelsovereenkomst is op ongelijke voet gestoeld.

De FTA wil ook regelen dat biotechnologiebedrijven uit de EU sterkere bescherming krijgen voor hun intellectuele eigendomsrechten. Europese biotech bedrijven zullen hun zaden in India tegen elke prijs kunnen verkopen, ontvangen royalty’s  en beroven de Indiase boeren van de mogelijkheid eigen zaden op te slaan of uit te wisselen. Indiase boeren hebben al veel schulden, plegen massaal zelfmoord en lijden door mislukte oogsten met gemodificeerde zaden en onbetaalbare producten.

De EU eist ook liberalisering van de detailhandel in India, een regelrechte poging om de invoer van de Europese hypermarktketens zoals Carrefour en Tesco te vergemakkelijken. Tesco is de op twee na grootste detailhandel ter wereld na Wal-Mart uit de Verenigde Staten en Carrefour uit Frankrijk.  Het zal een bedreiging zijn voor de levensstandaard van de kleine winkeliers en straatventers.

Nandini Jairam van de ‘Karnataka boerenbeweging’ stelt dat de komst van dergelijke detailhandelsreuzen verschrikkelijk zal zijn voor de boeren, omdat ze de hele voedselketen, van inkoop tot distributie, zullen monopoliseren. In feite zullen de boeren overgeleverd zijn aan de genade van dergelijke grote bedrijven, omdat ze de macht hebben om prijzen te bepalen en niet geïnteresseerd zijn in het kopen van kleine hoeveelheden van kleine producenten.

Er worden ook plannen gemaakt om investeringen, financiële dienstverlening en het bankwezen in de Indische markt te liberaliseren. Investeerders uit de EU zullen de voorkeur krijgen voor de aankoop van grond, kustgebieden en water. Dat zal overnames van landbouwgrond vergemakkelijken.

Op een moment dat landen wereldwijd te maken hebben met een financiële crisis die is veroorzaakt door particuliere banken, is juist regulering van de banken nodig en niet liberalisering.

Het hart van dit hele debat is de kwestie van nationale soevereiniteit of, om het anders te zeggen, zelfbeschikking, zelfvoorziening en het voeden van de lokale democratie en de economie, zodat lokale mensen controle hebben over hun eigen leven en toekomst. Het handelsverdrag tussen de EU en India lijkt hiervoor de doodssteek.

Sinds het recente overlijden van Margaret Thatcher is veel geschreven over de impact van het neoliberale beleid dat zij verdedigde. De wereldwijde bedrijfsbelangen die Thatcher verdedigde hielpen de Keynesiaanse consensus van na 1945 vernietigen. Dit leidde vervolgens tot de crisis en stagnatie van lonen en dus van de vraag. De daaropvolgende schuldentoename van de Westerse economieën uit de jaren 1990 kon niet worden volgehouden en nu, geconfronteerd met crisis thuis, zijn het plaatsen zoals India waar naar een rijke buit voor het westerse kapitalisme wordt gezocht.

Je kunt het globalisme noemen, maar waarom noem je het beeste bij zijn naam: imperialisme. In hun zucht naar winstmarges gaat de elite naar het buitenland om landen te plunderen, mensen te exploiteren en lokale economieën en gemeenschappen te vertrappen.

Het ergste is dat het niet zo hoeft te zijn. Toen de politieke leiders van India de nadruk gingen leggen op 'deregulering' en ‘vrije markt', werd het groene licht gegeven aan multinationals om de Indiase samenleving uit te hollen.

Boeren en vakbonden in India hebben via de alliantie ‘Anti FTA Front’ 872 brieven geschreven aan organisaties en politieke partijen. Hoewel de FTA voor ernstige gevolgen voor de voedselzekerheid en het levensonderhoud van miljoenen boeren en kleine winkeliers zullen zorgen, zijn zij geïnformeerd noch geconsulteerd.

Praveen Khandelwal, Secretaris Generaal van de ‘Confederation of All India Traders’ vindt dat India zich niet moet committeren aan de regels van de FTA. Het debat is immers nog gaande in India. Zijn we hier getuige van het opzijschuiven van de democratie ten gunste van de agenda van multinationals en grote corporaties? Het lijkt erop.

Wie geeft trouwens zijn eigen voordeursleutel aan dieven?

 

Door Colin Todhunter

Bron: http://www.globalresearch.ca/the-eu-india-free-trade-agreement-india-up-for-sale-to-western-corporate-capital/5332214

Vertaald door ‘t Vertalerscollectief

Notes

1) http://www.globalresearch.ca/secret-negotiations-behind-closed-doors-the-eu-india-free-trade-agreement-devastating-economic-and-social-impacts/5331084

2) http://www.huffingtonpost.com/arundhati-roy/what-have-we-done-to-demo_b_301294.html

Copyright © 2013 Global Research