De nieuwe economie
Vrijheid of een nog grotere afhankelijkheid? 

 
Hebt u wel eens geprobeerd om een jaarverslag te lezen. En.. was het begrijpelijk voor u? Nee toch!! Het vakjargon vliegt je om de oren. Bovendien heeft het gemiddelde jaarverslag een omvang van minstens 200 pagina’s. Als je erdoorheen bladert, dan vraag je je toch af wie zo’n verslag van het begin tot het einde bestudeert. Wie heeft daar nu de tijd voor? 
Als men een brancheanalyse, een vergelijking van een aantal bedrijven die hetzelfde doen, wil maken dan moeten er bovendien minstens tien van dit soort boekwerken worden gelezen. Dus, wat wordt meestal gedaan? De samenvatting (executive summary) of de financiële ‘highlights’ lezen, het rapport van de board of management, de balans, verlies- en winstrekening, hier en daar wat ‘notes’ in het jaarverslag en de press releases doornemen en dat is het dan. De press releases worden overigens door de onderneming in kwestie zelf geproduceerd.
 
Het inzicht dat zelfs een financieel specialist in de handel en wandel van een individuele onderneming heeft is daardoor veelal beperkt. Bovendien is de financiële pr van bedrijven er vanzelfsprekend op gericht om de successen te benadrukken en die worden dan ook in het bijzonder in de press releases verwerkt.
 
De NIBC Bank is een voorbeeld van deze versluiering, die al dan niet doelbewust wordt toegepast. Deze bank werd in 1945 door de Nederlandse staat opgericht en was erop gericht om de wederopbouw van de Nederlandse economie te financieren. De NIBC is later in handen gekomen van particuliere investeerders, die de bank omvormden tot een echte ‘koopmansbank’. Deze particuliere investeerders zijn onzichtbaar, omdat een constructie met houdstermaatschappijen en stichtingen hen aan het oog onttrekt.
Met koopmansbank wordt bedoeld dat de bank zich niet richtte op spaarders of individuen die bijvoorbeeld een hypotheeklening nodig hadden en ook niet op de bakker of de kruidenier die een krediet nodig had. Op wat ze dan wel doen kom ik terug.
 
Toch voert de NIBC Direct Bank vanaf september 2008 een omvangrijke reclamecampagne met tv-spots om spaargeld via internet aan te trekken. In de reclameuitingen wordt geen verband gelegd naar de NIBC Bank waarmee de NIBC Direct Bank verbonden is. Evenmin wordt duidelijk gemaakt wat voor soort bank de NIBC Bank is.
 
Dus er wordt geen antwoord gegeven op vragen zoals: “Wat is de NIBC Bank”? “Wat doen ze?” “Hoeveel mensen werken er?” “Hoeveel geld hebben ze geïnvesteerd in kredieten en andere leningen?” “En waar haalt de bank het geld vandaan om het uitgeleende geld ‘af te dekken’?” Het lijkt logisch dat deze vragen worden gesteld aan de bank en ook worden beantwoord, maar het gebeurt niet. En dat is toch vreemd gelet op de recente gebeurtenissen met banken zoals Icesave.
 
De NIBC Bank heeft om te beginnen niet meer dan 120 mensen in dienst. Toch heeft de bank in totaal meer dan € 30 miljard in allerlei vormen uitgeleend. Hoe? Bijvoorbeeld door pakketten hypotheken op te kopen van andere financiële instellingen of door ‘gebundelde’ leningen/kredieten aan bedrijven geheel of gedeeltelijk over te nemen van andere banken, waardoor zoals dat wordt genoemd ‘het risico wordt gespreid’.

De 120 mensen die voor deze bank werkzaam zijn, zullen met uitzondering van de medewerkers van de afdeling ‘Corporate Finance’ niet in direct contact staan met hun klanten. Dus is deze bank in hoge mate afhankelijk van andere financiële instellingen om aan hun ‘handel’ te komen. Het spreekt hierbij vanzelf dat deze afhankelijkheid ertoe leidt, dat de NIBC probeert mee te liften met de activiteiten die door de grote banken worden ondernomen. Een zeer risicovolle positie dus.

En dat is dan wat betreft de kant van het investeren van geld. De andere kant van de zaak is het ophalen van geld, met een mooi woord ‘funding’ genoemd.
Ook in deze ‘funding’ is er altijd sprake geweest van een grote mate van afhankelijkheid van andere financiële instellingen. Simpel gezegd, om geld te kunnen uitlenen moet de NIBC geld inlenen van andere banken.
Waarom? Omdat de aandeelhouders van de NIBC niet meer dan 5% van de ‘uitgeleende’ € 30 miljard als vermogen beschikbaar stellen aan de bank.
Het inlenen van geld ging jarenlang goed, omdat de NIBC als kleine en dus niet bedreigende medespeler veel hand- en spandiensten verrichtte voor de ‘grote jongens’. Als beloning hiervoor werd de NIBC geholpen aan leuke ‘handel’ en kon er tegelijkertijd van collegabanken geld worden ingeleend. Deze voor de NIBC gunstige symbiose veranderde in nadelige zin door de kredietcrisis. 
 
Op 28 november 2008 schreef de NRC over de perikelen bij de NIBC Bank:
NIBC, ooit als Nationale Investeringsbank in overheidshanden, was de eerste Nederlandse bank die last kreeg van de kredietcrisis. Al in de zomer van 2007 moest de bank 137 miljoen euro afboeken op haar portefeuille met besmette Amerikaanse hypotheekobligaties. Daardoor verdampte de kwartaalwinst. Begin dit jaar zag NIBC een overname door de IJslandse Kaupthing bank stuklopen. Voor de garantstelling betaalt NIBC een rente aan de staat van 1,13 procent.
 
         
Zeven maanden eerder, in april 2008, kwam het Financieele Dagblad met het volgende bericht:
NIBC moet volop gebruikmaken van de leenfaciliteit van de Europese Centrale Bank om aan zijn betaalverplichtingen te blijven voldoen. Alleen door de komende twaalf maanden meer dan euro 4 mrd te belenen bij de ECB kan de liquiditeitspositie worden veiliggesteld. Dit blijkt uit een presentatie van de Haagse zakenbank aan analisten in Londen. Voor zover bekend is de toestand van NIBC uitzonderlijk. 'Ik heb nog niet eerder gezien dat een bank zo afhankelijk is van de ECB', zegt een analist die niet met naam wil worden genoemd. Banken zijn zeer terughoudend met het verstrekken van informatie over hoeveel geld ze belenen bij de ECB.

Op het moment van schrijven van bovenstaande mededeling verkeerde de NIBC in een positie dat het moeilijk was om van andere banken te lenen. De NIBC maakte daarom gebruik van de leenfaciliteit bij de Europese Centrale Bank. Wat is dat?
Het betekent dat de bank terecht kan bij de Centrale Bank om geld te lenen, omdat de ECB ‘lender of the last resort’ is en omdat de NIBC op dat moment kennelijk nog aan de criteria voldeed om geld te kunnen lenen. Maar dat is geen normale situatie, dat blijkt alleen al uit de mededeling van de analist die zegt dat banken zeer terughoudend zijn over hoeveel geld ze belenen bij de Europese Centrale Bank.
 
Zeven maanden later was het kennelijk nodig om gebruik te maken van een garantie van de Nederlandse staat. Waarom dat nodig was werd althans in het artikel van de NRC niet duidelijk gemaakt. In het jaarverslag 2007 ging de bank er prat op, dat men tijdig maatregelen had genomen om verliezen op de slechte Amerikaanse hypotheken te beperken tot de gemelde 137 miljoen. Werden er in de loop van 2008 meer verliezen geboekt? Dit is niet onwaarschijnlijk gelet op de eerder beschreven activiteiten van deze bank.
 
 
 
Inmiddels was de NIBC Direct Bank in het leven geroepen. Via deze aan de NIBC Bank verwante activiteit werden internetspaarders warm gemaakt om hun spaargeld bij de NIBC Bank te beleggen tegen een zeer aantrekkelijke rente. De NIBC Direct Bank timmert al een aantal maanden stevig aan de weg met onder andere televisiereclames. In geen van deze reclameuitingen wordt vermeld wat de NIBC Direct Bank met het geld van de spaarders doet. Evenmin wordt duidelijk gemaakt wie de belanghebbende aandeelhouders achter de bank zijn. Het is duidelijk dat het spaargeld wordt gebruikt om daarmee de risicovolle beleggingen en beleningen af te dekken.
Het lijkt erop, dat de Nederlandse staat en de Europese Centrale Bank aan de NIBC Bank het consigne hebben gegeven om een aanzienlijk bedrag aan spaargeld aan te trekken. Hiermee zou bijvoorbeeld kunnen worden voorkomen dat de bank te veel aan de Europese Centrale Bank ‘hangt’.

Nederland kent een Autoriteit Financiële Markten (AFM), die in het belang van burgers en bedrijven toezicht houdt op de handel en wandel van financiële instellingen.
Als het riskant is om het spaargeld bij een bepaalde bank weg te zetten, dan is het zeker de taak om hier tegen te waarschuwen en als het onverantwoord is dan moet de AFM voorkomen dat een dergelijke bank geld kan aantrekken.
In het geval van de NIBC Direct Bank doet de AFM niets. Het is kennelijk volgens de AFM verantwoord om het spaargeld bij deze bank weg te zetten.
 
Op de website van de NIBC Direct Bank NV staat de volgende informatie over de spaaractiviteiten van deze bank:
NIBC Direct is een Nederlandse internetspaarbank die slimme spaarproducten biedt. Transparantie en gebruikersgemak zijn daarbij altijd het uitgangspunt. NIBC Direct doet niet aan tijdelijke instaprentes, maar geeft u simpelweg gegarandeerd een toprente. Altijd. Niet alleen als nieuwe klant, maar ook als u al bij NIBC Direct spaart. Behalve van een hoge rente, profiteert u bij ons van spaarbegeleiding: elk halfjaar een rendementsoverzicht en tips om nóg meer rendement uit uw spaargeld te halen. 
 
NIBC Direct is onderdeel van NIBC Bank N.V. (NIBC), een gevestigde Nederlandse zakenbank. NIBC is geregistreerd bij de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en staat onder toezicht van De Nederlandsche Bank. Uw spaargeld valt onder het depositogarantiestelsel.”
 
De informatie maakt een solide indruk. De NIBC Direct Bank staat onder toezicht van de Nederlandsche Bank, de centrale bank van Nederland. De NIBC Direct Bank is geregistreerd bij de Autoriteit Financiële Markten. Bovendien valt uw spaargeld onder het depositogarantiestelsel. Het laatste heeft betrekking op de spaargarantie van de Nederlandse staat op de voor alle bij de AFM geregistreerde financiële instellingen eerste € 100.000 spaargeld. Deze garantie vervalt in oktober 2009. Voor spaarders die hun geld langer aan het beheer van een bank willen toevertrouwen geeft dit dus weinig zekerheid.
 
De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten vinden het kennelijk niet nodig dat de NIBC Direct Bank in de informatie naar de spaarder melding maakt van wat er met het geld door deze bank wordt gedaan. Toch zou dat in het algemeen en in het bijzonder bij de NIBC Bank zeer gewenst zijn.

De tekst uit een artikel dat in het Financieele Dagblad (FD) werd geplaatst in april 2008 onderstreept nadrukkelijk deze noodzaak: 
NIBC wordt relatief hard geraakt doordat de bank is gespecialiseerd in het verpakken en doorverkopen van kredietportefeuilles aan institutionele beleggers. Deze markt is sinds de zomer stil komen te liggen. In augustus kwam NIBC als een van de eerste banken in de problemen door de Amerikaanse hypotheekcrisis. De bank heeft sindsdien enkele honderden miljoenen moeten afschrijven. NIBC zegt nauwelijks nog risico's te lopen doordat het grootste deel van de subprime-portefeuille op afstand is gezet.

De belangrijkste aandeelhouders van NIBC besloten eerder dit jaar tot een kapitaalinjectie. In april stak een consortium onder leiding van investeerders Chris Flowers euro 400 mln in de bank. De 'tier 1'-ratio, een belangrijke graadmeter voor de solvabiliteit van de bank, was eind 2007 met 11,7% relatief hoog.

Toch wordt NIBC door marktpartijen nauwelijks meer kredietwaardig bevonden. Obligaties van de zakenbank worden met soms 20% korting verhandeld ten opzichte van de nominale waarde.

Met de presentatie in Londen hoopt NIBC obligatiebeleggers zekerheid te bieden dat de bank minstens drie jaar uit de problemen is.
(bron: FD 10 april 2008)
 
Een bank die door marktpartijen nauwelijks meer kredietwaardig wordt bevonden is wel goed genoeg om met wervende teksten in televisiespots en in andere media miljarden aan spaargelden binnen te halen. De toezichthouder De Nederlandsche Bank, de Autoriteit Financiële Markten en ook de Nederlandse staat (Ministerie van Financiën) vinden het kennelijk niet nodig om de spaarder te waarschuwen voor de risico’s die genomen worden door het spaargeld aan de NIBC Bank toe te vertrouwen.
 
Evenals dit bij de IJslandse bank Icesave het geval was wordt de spaarder gelokt met hoge spaarrentes. Wat er gebeurde met Icesave weten we nu. Maar kennelijk heeft dit er niet toe geleid dat de spaarder geadviseerd wordt om bij de NIBC Bank voorzichtiger te zijn.
 
De vraag is daarom gerechtvaardigd: In hoeverre zijn de toezichthouder en de autoriteit bezig met het beschermen van de belangen van de burgers? 
Het lijkt er op de eerste plaats om te gaan, dat de onbekende groep aandeelhouders van de NIBC Bank wordt gevrijwaard van het afschrijven van hun investering in deze bank, want het spaargeld dat door de NIBC Direct Bank wordt ‘opgehaald’ uit de markt lijkt primair de financiële belangen van deze aandeelhouders te dienen.
 
Wat gebeurt er als de Nederlandse staat straks in oktober de garantie niet verlengt. Want is de overheid met alle problemen die er op dit moment spelen en met de oplopende tekorten wel in staat om de garantiebelofte voor € 100.000 spaargeld gestand te doen? Want het gaat vanzelfsprekend niet uitsluitend over de NIBC. Deze bank is een duidelijk voorbeeld van de slechte positie waarin financiële instellingen zijn geraakt. Destijds was er alom verbijstering over de snelle teloorgang van de OGEM. Het grote OGEM bleek een reus met lemen voeten te zijn en viel in korte tijd van zijn voetstuk.
Een dergelijk scenario is zeker niet ondenkbaar bij de banken.

Daarom is het bedenkelijk dat wij met zijn allen niet beter worden geïnformeerd over de risico’s die men neemt door het spaargeld aan financiële instellingen toe te vertrouwen. Nederlanders staan bekend om hun spaarzin. Men is door de jaren heen een aanzienlijk deel van het met werken verdiende inkomen opzij gaan zetten. Voor het pensioen en ook, zoals dat wordt genoemd, voor later. De pensioeninstellingen hebben al flink averij opgelopen en als in de nabije toekomst zou blijken dat de beleggingen nog minder waard zijn dan men op dit moment heeft becijferd, dan zouden de gevolgen hiervan desastreus kunnen zijn voor de pensioenen. Met het spaargeld is het dus niet beter gesteld. De kans dat het op een moment in de nabije toekomst verdampt blijkt te zijn, is echt niet ondenkbaar.
 
Banken zouden de olie moeten zijn in de economiemachine, waardoor deze soepel kan lopen. In deze periode blijkt echter dat banken er niet op zijn ingericht om deze maatschappelijke taak te vervullen. Ondanks de garanties die de Nederlandse staat aan banken zoals Fortis/ABN en de ING heeft gegeven en de garanties die de overheid bereid is te geven om de kredietverlening aan bedrijven beter mogelijk te maken, komen de banken er niet toe om op ruime schaal geld uit te lenen. De eisen, die vanwege de ‘Basel akkoorden’ (zie het artikel: ‘Een crisis is nodig om de nieuwe wereldorde mogelijk te maken’) aan de financiële draagkracht van banken worden gesteld en ook aan de risico’s die banken mogen nemen, zijn in dit verband zeer belemmerend.

Een voorbeeld  van deze houding kan in het onderstaande artikel uit het Financieele Dagblad van 16 februari 2009 worden gelezen:
Energiebedrijf Econcern gedwongen projecten stil te zetten
16 februari 2009, 9:15 uur | FD.nl
Door: Gerrie Coerts en Heiko Jessayan

Duurzaam energiebedrijf Econcern stelt noodgedwongen projecten van honderden miljoenen euro's uit door de crisis. Bijna alle banken hebben de kredietkraan dichtgedraaid. Alleen de Rabobank, aandeelhouder van Econcern, is nog actief.

'Wij hebben de wind tegen. In plaats van groei worden we opeens geconfronteerd met ernstige stagnatie', zegt bestuursvoorzitter Ad van Wijk van Econcern.
Van Wijk, in 2008 uitgeroepen tot topman van het jaar, heeft vrijdag zijn 1400 werknemers ingelicht over een onafwendbare personeelsreductie. Hij weet nog niet hoeveel ontslagen er precies zullen vallen.
 
Banken zijn ook niet de aangewezen instellingen om een vastlopende economie weer op gang te brengen. Dit komt omdat deze instellingen het risico om geld te verliezen op de bedragen die worden uitgeleend tot een minimum moeten beperken. Waarom? Omdat de banken anders niet aan hun terugbetalingsverplichtingen ten opzichte van de spaarders kunnen voldoen. Ik herinner u in dit verband aan het feit dat banken hoogstens 10% eigen geld hebben en voor de overige 90% geld inlenen. En wat je leent moet worden terugbetaald. Als banken hun klanten hieraan herinneren, dan is dit principe vanzelfsprekend ook op hen van toepassing.
 
Wie moet dan de economie uit het slop trekken? De overheid? In feite hebben we het dan over alle burgers die met elkaar het geld zouden moeten opbrengen om dit mogelijk te maken. Dit gaat dan door middel van belastingheffing. Maar als veel mensen hun werk verliezen, of minder gaan verdienen dan zal de belastingopbrengst ook aanzienlijk verminderen. Bovendien zal de overheid wel genoodzaakt zijn om de vele mensen die zonder werk komen te zitten te helpen met een uitkering.
Of moet het gaan zoals Obama voorstaat. De geldpersen volop aanzetten en dit gecreëerde geld rechtstreeks aan bedrijven en burgers lenen? Het probleem wordt hiermee naar de toekomst verschoven, want het extra gecreëerde geld zal moeten terugvloeien naar de staatskas, omdat anders Zimbabwaanse mega-inflatietoestanden ontstaan waar ook niemand beter van wordt.
 
Er is maar een logische conclusie mogelijk. Het huidige geldsysteem loopt onherroepelijk volkomen vast. Het gezegde: “Je kunt geen nieuwe wijn in oude lederen zakken gieten”, gaat op voor wat betreft het huidige geldsysteem, dat gebaseerd is op ongelijkheid, hebzucht en onmenselijkheid.
 
Moeten we dan goud kopen bij Willem Middelkoop? Wat heeft het voor zin als het hele geldsysteem in chaos is?
Ik denk dat alle mensen die van goede wil zijn in de huidige situatie de kans moeten gaan benutten om zich te bevrijden van het huidige geldsysteem.
Er zijn prachtige voorbeelden bekend van hoe het anders, beter en menselijker kan. Zoals in Zwitserland waar al heel wat jaren een economie in de economie bestaat met een eigen munteenheid. Binnen dit systeem heeft zich in de afgelopen 45 jaar geen crisis voorgedaan. Voor wie hier meer over wil weten verwijs ik naar het werk van Bernard Litaer. Een artikel van deze schrijver dat de crisis behandelt en de Zwitserse oplossing bespreekt is in bijlage toegevoegd.

Ik doe een oproep aan u, lezers van dit artikel, om u op basis van begrip van de ernst van de huidige situatie te bezinnen op een andere manier van het omgaan met materiële waarden. 
Ik heb het over een nieuwe economie, die is gebaseerd op rechtvaardigheid, eerlijkheid en medemenselijkheid en volkomen bereidheid om met elkaar samen te werken.
 
We hebben elkaar daar zeer voor nodig en het is de hoogste tijd!!
Als we hierin passief blijven, dan is een van bovenaf geregelde economie, waarin alles en iedereen gecontroleerd en door middel van technologie onder controle gehouden wordt, zeer wel denkbaar.





Auteur: © Drs. Adriaan Broere, econoom



 
Update: Miljardenverlies
ING richt zich op minder risico en kosten
18 februari 2009, 8:35 uur | FD.nl
Bank-verzekeraar ING focust in 2009 op het verminderen van de blootstelling aan risicodragende beleggingen en het besparen van kosten.

Dat blijkt uit de definitieve cijfers, die het concern woensdag publiceerde.

ING heeft in de laatste drie maanden van vorig jaar een verlies geboekt van euro 3,711 mrd. Dat is iets lager dan de euro 3,9 mrd die was aangekondigd bij de voorlopige cijfers. In dezelfde periode in 2007 behaalde ING nog een winst van euro 2,4 mrd. Het nettoverlies voor heel 2008 kwam uit op euro 729 mln tegen een nettowinst van euro 9,2 mrd in 2007.

'Aan het begin van wat opnieuw een tumultueus jaar zou kunnen worden, bevinden onze kapitaalverhoudingen zich binnen de nieuwe marktnormen,' stelt de beoogde nieuwe chief executive officer Jan Hommen. 'Maar we blijven waakzaam in het beheren van ons kapitaal en risico's in het huidige klimaat.'

Het onderliggende verlies, exclusief eenmalige posten, kwam uit op euro 3,1 mrd in het vierde kwartaal. Voor het hele jaar 2008 werd daarmee een onderliggende winst geboekt van euro 171 mln. Bij de bankactiviteiten bedroeg het onderliggende verlies in het vierde kwartaal euro 1,07 mrd, bij de verzekeringsactiviteiten euro 2,04 mrd.

'De crisis heeft het vertrouwen in de financiële industrie geschaad', aldus Hommen. 'Meer dan ooit is het nodig om terug naar de basis te gaan en alles te doen om het bedrijf en onze toewijding aan klanten te versterken in deze uitdagende tijd.'

Ingrijpend kostenbesparingsprogramma
De cijfers zijn weinig verrassend, aangezien ING vorige maand al voorlopige cijfers bekendmaakte. De bank-verzekeraar kondigde toen een ingrijpend kostenbesparingsprogramma aan, waaronder het ontslag van 7.000 werknemers wereldwijd.

ING stopt met sponsoring formule 1; 16 februari 2009
'Bij ING veel gedwongen ontslagen'; 12 februari 2009
ING schrapt 2700 banen in Nederland; 11 februari 2009

Copyright (c) 2009 Het Financieele Dagblad
 
Dit bericht, dat vandaag in het FD stond, is een duidelijke illustratie van de uitspraak, dat banken niet een geschikt instrument zijn om de economie een impuls in de goede richting te geven. De bestuursvoorzitter geeft onomwonden aan, dat prioriteit nummer een is, ‘ kapitaalverhoudingen, die zich binnen de nieuwe marktnormen (op basis van de Basel akkoorden) bevinden.’  Prioriteit nummer twee is het verminderen van blootstelling aan risicovolle beleggingen. Hiermee wordt voorlopig een grote categorie van bedrijven en particulieren uitgesloten van kredietverlening. Want, opnieuw als gevolg van de eerdergenoemde ‘ Basel akkoorden’ passen banken zeer strenge maatstaven toe om het risico van de beleningen te beperken. Voor bedrijven in het midden en kleine segment wordt het daardoor moeilijk, zo niet haast onmogelijk, om in de huidige situatie nog geld te kunnen lenen. Ook voor particulieren zijn de mogelijkheden om de koop van een woning te financieren inmiddels drastisch beperkt.

Bijlage: The banking crisis: What can businesses do now?
 

Addendum “Terug bij af”
Financieel Dagblad van 18 april 2009 over de NIBC Bank.


In dit artikel wordt een beeld geschetst van de NIBC Bank als zou deze bank nu voorop lopen in het ‘gewoon bankieren’. De tijd van de zakenbank naar Angelsaksische snit, zoals in het artikel ‘De Nieuwe economie’ geschetst is voorbij. Onder gewoon bankieren verstaat de bestuursvoorzitter Jeroen Drost een bank die zich hoofdzakelijk richt op het verlenen van bedrijfskredieten en hypotheken. Uit het artikel blijkt, dat de NIBC Bank hierbij geholpen wordt door de Nederlandse staat door deelname aan het stimuleringsprogramma van de overheid, waarbij kleine en middelgrote bedrijven kredieten kunnen aantrekken waarvan de afbetaling deels door de overheid wordt gegarandeerd. Hierbij heeft de NIBC een streepje voor vanwege het verleden als overheidsbank.

Een streepje voor?.... Deze bank is in handen van een groep private investeerders! De financiële banden met de overheid zijn doorgesneden. Waarom zou de NIBC Bank dan nog een voorkeursbehandeling van de Nederlandse staat moeten krijgen? Komen banken zoals de Triodos bank daarvoor niet veel meer in aanmerking? Deze bank heeft zich niet in de ‘haute finance’ begeven en heeft bovendien veel ervaring opgedaan in het financieren van investeringen in duurzame economie.
De gang van zaken rond de NIBC Bank blijft verbazing wekken. De voorkeursbehandeling die deze bank van de staat krijgt heeft niets te maken met een objectieve afweging.
Ook blijft het vreemd dat deze bank in 2008 overeind gehouden is door middel van staatsgarantie, terwijl de activiteiten dat niet rechtvaardigden.




Auteur: © Adriaan Broere