De financiële derde wereldoorlog (deel 2)

Kijken jullie wel televisie, want het nieuws zegt er niks over...


De waarschuwing komt niet onverwacht. Brian Turner van Banking Times schrijft dat in juni vorig jaar de Bank for International Settlements (BIS) voorspelt dat de krediet crisis zal leiden tot het instorten van de wereldeconomie. Ook vraagt de BIS zich af of China hetzelfde lot staat te wachten als Japan, toen aan het eind van de jaren tachtig zijn economie omviel. Overigens waarschuwt de BIS sinds juni 2007 dat de kredietcrisis leidt tot een ongekend debacle.

Behalve de BIS zegt  in december de gouverneur van de Bank van Spanje, Miguel Angel Fernandez Ordonez, in El Pais dat de wereld een “totale financiële ineenstorting te wachten staat zoals sinds de Grote Depressie niet is gezien. Er is geen vertrouwen: de consument koopt geen producten, het bedrijfsleven bezuinigt en ontslaat arbeiders, investeerders trekken zich terug en banken lenen geen geld.”
In dezelfde maand waarschuwt het Internationale Monetaire Fonds (IMF) voor een herhaling van de Grote Depressie. “De wereldeconomie krimpt met een sneltreinvaart. Amerika, Europa en Oost Europese landen verkeren in een recessie en de derde wereldlanden worden heftig belaagd.” Top econoom Olivier Blanchard vertelt in Le Monde dat ”Alle landen de binnenlandse productie en consumptie moeten opvoeren om een herhaling van de Grote Depressie te voorkomen.” Hij herhaalt de eerder in oktober uitgesproken woorden van de directeur generaal van de IMF, Dominique Strauss-Kahn: “Het economische en financiële systeem wordt geduwd naar een systematische vernietiging".

Ook de Wereld Bank blijft niet achter: “Wij staan aan de vooravond van de grootste crisis sinds de Grote Depressie. De wereldhandel stagneert, de investeringen lopen met meer dan 50 procent terug en de leningen voor derde wereldlanden worden afgesneden.”
De bekende professor in de economie David Denslow, Universiteit van Florida, is het daarmee eens: "Ik denk dat het er slecht uitziet. Wellicht geen Grote Depressie maar wel iets dat er op lijkt. Onze schuld is 52 biljoen dollar, terwijl de Amerikanen niet meer dan 41 biljoen dollar aan bezittingen hebben.”
En de voormalige voorzitter van de Royal Bank of Scotland, Sir George Mathewson, vertelt in januari via BBC Scotland dat de komende recessie moeilijk is te herstellen: "We moeten ons zorgen maken over een langdurende depressie. Veel mensen zullen eronder lijden."

Bloedbad
Economen en financieel analisten praten over een ‘bloedbad’. Derde Wereldlanden hebben een werkloosheidscijfer van 50 tot 60 procent; 33 ontwikkelingslanden kampen met een chronisch voedseltekort. Zij verwachten relletjes en oproer. En niet alleen in ontwikkelingslanden, ook de zogeheten eerste wereldlanden worden met chaos geconfronteerd. Mensen verliezen hun huis, hun inkomen en raken radeloos. Overheden hebben geen geld omdat de enorme financiële injecties aan banken (neem bijvoorbeeld Fortis met 120 miljard Euro) de schatkist hebben leeg geroofd. De werkloosheid in Nederland dreigt met 700.000 op te lopen naar 8,75 procent van de beroepsbevolking. Premier Jan Peter Balkenende noemt de situatie ‘buitengewoon ernstig’, maar ziende blind heeft hij toegekeken hoe een begrotingsoverschot van 2 procent in 2008 omslaat in een tekort van 3,5 procent, dat in 2010 dreigt op te lopen tot 5,5 procent. Zo’n man, die meewerkt aan een Nieuwe Wereld Orde met een financieel dictatoriaal regiem en het volk verraadt, zou moeten worden ontslagen en wegens wangedrag worden aangeklaagd en vervolgd. Het leed van honderdduizenden landgenoten kleeft aan zijn vingers. Hij en zijn ministers wisten wat er gaande was en hadden vroegtijdig maatregelen moeten nemen.

In oktober vorig jaar zakte de wereld container handel met 49%, hetgeen de inkomsten van een stad als Rotterdam raakt. Daar worden 6 miljoen containers per jaar verhandeld. Meer dan 300.000 banen hangen af van de levendigheid van deze haven. Maar nee, de regering weet van niets en vraagt zich zelfs niet af waarom in oktober en november de IJslanders boos de straat opgaan. Het heet de ‘soeppan’ revolutie. IJsland is het eerste slachtoffer van de financiële crisis. De banken gaan failliet. Eerst Glitnir op 29 september. Dan devalueert de Krona met 30 procent. Vervolgens gaan Landsbanki en Kaupthing failliet. Groot-Brittannië bevriest van Landsbanki de internet tegoeden van Britse burgers en legt beslag op de bank tegoeden. De economie van IJsland stort in elkaar. De schuld van het land is tien keer groter dan zijn GDP, het volk ziet zijn spaargeld verdwijnen, werkloosheid en inflatie schieten omhoog, de armoede slaat toe en de regering treedt af. Maar Nederland en geheel Europa zwijgen. En een paar maanden later is onze premier verrast dat het ‘plotseling’ in Nederland en in Europa niet zo goed gaat. En nog een maand later wordt de Royal Bank of Schotland dat een record verlies lijdt van 22 miljard Euro en als gevolg hiervan voor 57.9% wordt overgenomen door de Engelse staat, de huisbankier van het Koninkrijk der Nederlanden. Jawel. Alle jaarlijkse 66 miljoen Nederlandse betalingen van bij elkaar geharkt Nederlandse belastinggeld worden verricht door een bank die niet van Nederland is. Bravo. Ter vergelijking: uw bankboekje wordt beheerd door een werkloze Poolse buurman op Terschelling. Zijn we nu helemaal stapelgek geworden?!

Grote Depressie
De huidige crisis wordt vergeleken met de ‘Grote Depressie’, die zich afspeelt in de hongerige dertiger jaren. De zwaarste periode was tussen 1929 en 1932, maar sommige steden in de Verenigde Staten hadden tot 1940 te kampen met flinke werkloosheid. Die liep in de Verenigde Staten op tot 20 en soms 25% en in Canada tot 27%.
De werkloosheid van nu is bij lange na niet wat het toen was. De schattingen voor dit jaar voor de Verenigde Staten zijn 7.5% en als het er slecht aan toe gaat en er drie miljoen extra werklozen bijkomen, 10 %. Maar dat gebeurt alleen wanneer in de consumentenindustrie een bedrijf als Sears (SHLD) honderdduizenden banen afvloeit, de automobiel industrie de geest geeft en het verlies in de horeca sector met tienduizenden restaurants toeneemt. Ter vergelijking: tijdens de recessie in 1974 bedroeg de werkloosheid in de VS 9% en in 1982 10.2%. Maar… denk niet dat we ver van een debacle zijn. De verliezen kunnen zich binnen een paar maanden gemakkelijk opstapelen. Kijk hoe snel de beurzen over de gehele wereld in elkaar storten. Barack Obama’s economische en financiële reddingsplan van bijna 800 miljard dollar wordt met scepsis ontvangen. Volgens de directeur van Mathis & Co, Sean Mathis "spreekt de president de juiste woorden, maar vergeet  te vertellen hoe dat in de praktijk te realiseren."

Ook wordt gezegd dat het huidige reddingsplan van de Amerikaanse overheid onvoldoende is. Financiële instellingen in de Verenigde Staten hebben minimaal 1.2 biljoen dollar, dat is 1200 miljard, nodig om er weer bovenop te komen. Acht grote Amerikaanse financiële conglomeraten zoals Citigroup, Morgan Stanley, Goldman Sachs, Wells Fargo, JPMorgan Chase, AIG, Bank of America en GE Financial vragen de Amerikaanse overheid opnieuw om geld. Denk niet dat ze failliet zijn, ze hebben alleen even geen ‘contanten’. JPMorgan, Bank of America, Wells Fargo, Citigroup, The Bank of New York & State Street vormen met 6.1 biljoen dollar aan ‘bezittingen’ de ruggengraat van het Amerikaanse financiële systeem. De overige 95 banken in de top 100 hebben bij elkaar 3.7 biljoen dollar.

Nieuwe Wereld Orde
Een economie is niks waard als er geen banken zijn die aan het bedrijfsleven krediet verschaffen, vandaar dat regeringen ons belastinggeld aan failliete banken geeft in de hoop dat deze het geld aan het bedrijfsleven uitlenen. Dit blijkt niet te werken, hetgeen iedere sufkop op zijn vingers kon nagaan. Managers die een bedrijf naar de knoppen helpen worden ontslagen. Die geef je geen miljarden Euro’s, zodat ze die opnieuw kunnen verliezen. Vandaar dat ik roep dat dit frauduleuze opzet is. Landen moeten door hun reserves heen raken en moeten bij de Federale Banken aankloppen (dat zijn de privé bankiers waaronder het Huis van Rothschild) die het vervolgens in zo’n land voor het zeggen hebben. Zo krijgt De Boogeyman – zo noem ik de ‘boevenbende’ van bankiers en industriëlen - de wereld in zijn macht. Vanaf nu krijgen we te horen dat de ‘wereld’ moet streven naar een gezamenlijke munteenheid, die zal worden gecontroleerd door de Reserve Banken in de Verenigde Staten, Europa en Afrika.

Onzin? Ik denk van niet. In oktober 2008 roept de Britse Eerste Minister Gordon Brown op voor een wereldwijde Financiële Orde. Tijdens een voordracht op het hoofdkantoor van Thomson Reuters pleit Brown voor "Een nieuwe financiële architectuur voor de ‘global age’… Het Bretton Woods systeem dat na de Tweede Wereldoorlog werd ingesteld speelt niet in op de Nieuwe Wereld Orde. Vandaar dat we een vergadering beleggen waar alle wereldleiders moeten instemmen met een plan om het financiële systeem over de gehele wereld te reconstrueren.”

Brown's oproep komt overeen met die van onder andere Timothy Geithner, president van de Federale Reserve Bank van New York, die een nieuwe ‘wereldwijde monetaire autoriteit’ verlangt ofwel een financieel dictatorschap dat landen en bedrijven dwingt om zich aan de dan uit te vaardigen regels te conformeren. Dit systeem komt overeen met de ideeën om de Europese landen onder financieel toezicht te stellen.

Op dit bericht reageerde een familielid heel lief:
“Kijken jullie wel televisie, want het nieuws zegt er niks over…”


Wordt vervolgd




Auteur: © Peter Stuivenberg

Schrijver van De Boogeyman, ISBN 978 90389 1887 7


Met dank aan Frontier, waarin dit artikel vescheen in nummer 84, 2009