Uitdagingen voor Jongeren

 
Vanaf de zeventiger jaren heb ik o.a. op mijn school krachtige, intuïtieve, zelfbewuste kinderen zien binnenstromen. Het klassikale systeem van stilzitten en luisteren paste hen niet. Ze vroegen om een compleet nieuwe aanpak. Individuelere benadering, gevarieerdere werkvormen, eigen initiatief en creativiteit gaven aan de vernieuwing vorm en inhoud.
De uniciteit van kinderen kreeg meer ruimte van zowel de ouders als de leerkrachten.
De opvoeding thuis zorgde al voor een grotere vrijheid. Hun ouders waren immers jong in de zestiger jaren, de tijd van de ”flowerpower”. De eerste cruciale stap naar bevrijding.
 
Deze jonge mensen stroomden door naar het middelbaar onderwijs. Het voortgezet onderwijs verandert stap voor stap in een systeem van gevarieerde werkvormen, zelfstandigheid, eigen inbreng, verantwoordelijkheid en een grotere creativiteit. De klassieke luisterschool behoort tot het verleden. Hoewel de ‘basisvorming’ en ‘het nieuwe leren’ zeker nog geen successtory zijn, begint zich een nieuwe harmonie af te tekenen. De eerste golf van deze in grotere vrijheid opgegroeide jongeren veranderen nu het aanzien van de samenleving. Velen van mijn oud-leerlingen zie ik zelfbewust hun plaats innemen. Kenmerk van deze jongeren is dat ze koninklijk aanwezig zijn. Als je dat al zou willen, je kunt niet om ze heen! Ze rekenen volledig af met de oude energie van angst, verhulling, leugens en conditionering. Ze bezitten de wijsheid en de daadkracht om het evolutionaire vernieuwingsproces van de aarde vorm en inhoud te geven.
 
De eerste golf veranderaars is nu tussen de dertig en veertig jaar en neemt in allerlei sectoren van de samenleving de leiding over. Niets blijft verborgen, alles komt aan het licht; kansen voor een pijlsnelle verandering van onze Westerse beschaving.
Natuurlijk zijn er alle eeuwen door vernieuwers geweest. Maar nu weten ze zich gesteund door een groep ouderen die wakker zijn geworden en dit veranderingsproces van harte ondersteunen. De dualiteit in de wereld zorgt voor een tegenkracht bij het evolutionaire proces. Nodig om het proces van vernieuwing en verandering te testen op wezenlijke waarde en toepasbaarheid.
 
Veel kinderen en jongeren lukt het helaas niet om aan hun idealen vorm en inhoud te geven. Dat begint al bij de opvoeding thuis. De begrenzingen die de opvoeders aan kinderen stellen is afhankelijk van het eigen kader waarin de ouders zijn grootgebracht. Wat zij in de eigen opvoeding niet hebben meegekregen, kunnen ze niet doorgeven aan hun kind. Vaak zitten ouders en leerkrachten nog geheel of gedeeltelijk vast in de emotionele drama’s uit hun jeugd. Kinderen en jongeren ervaren vanuit hun grotere heelheid en wijsheid de hiaten bij de ouderen. De afstemming op elkaar mislukt omdat de jongeren die emoties in het eigen systeem niet herkennen. Bij gelijkwaardige verhoudingen binnen de opvoeding zal er gepraat worden over het verschil van inzicht. Maar veel ouderen vinden het te moeilijk om over de pijnplekken in de eigen opvoeding te praten. Dat gevoel kan zo schrijnend zijn dat ze het gesprek nog niet kunnen of willen aangaan. Hoewel de innige verbondenheid tussen ouders en kinderen een optimale kans biedt voor heling, ontstaat er te vaak een impasse en verharden zich de standpunten. Al die gemiste kansen zorgen ervoor dat te veel van deze krachtige, intuïtieve kinderen al in hun jeugd bestempeld worden als te druk, te onaangepast, te dromerig, of te wereldvreemd. Er komen kinderen in mijn praktijk die op jeugdige leeftijd het hele circus van frustrerende onderzoeken en medicatie al doorlopen hebben en een vuistdik dossier meetorsen. Deze kinderen voelen dat ze niet gezien worden voor wie ze zijn. Ze worden in structuren geperst die hen niet passen, ze voelen zich onaangepast en vreemd. Een gevoel van diepe eenzaamheid is het gevolg. Zien ze in wie ze werkelijk zijn, komen ze beter met beide voeten op de aarde in het hier en nu, dan ervaren ze dat de energetische doorstroming geoptimaliseerd wordt. Je ziet een wonderlijke verandering door alleen maar in de voorwaardelijke sfeer te werken. Heling is immers altijd zelfheling. Maar om tot inzicht te komen, om wakker te worden, heb je in de wereld een spiegel nodig die je in diepte aanraakt. Zo kom je tot zelfherkenning.
 
Steeds meer kinderen en jongeren worden in het reguliere circuit met anti-depressiva (o.a.Ritalin) ‘getemd’ om passend ‘sociaal aanvaardbaar gedrag’ af te dwingen. Oneigenlijk gedrag wordt opgelegd om ze ‘beter’ te laten functioneren binnen de structuur van het gezin en de school. Er worden rustige, ijverige leerlingen van gemaakt die later kunnen uitgroeien tot volgers, tot brave deugdzame burgers, zombieachtige consumenten. Maar willen we dat wel? Het kenmerk van échte mensen is eigenheid, je laten leiden door individuele inzichten en ervaringen in de wereld, diepe verbondenheid voelen met jezelf en met je eigen strategieën. Té veel kinderen raken steeds verder verwijderd van hun geestelijke opdracht. Hun opvoeding mist de gelijkwaardigheid; het schoolsysteem sluit niet of te weinig aan bij hun inzichten op hun leven, alles in de huidige maatschappij lokt hen weg van hun diepere staat van zijn.
Te vaak zoeken ze hun heil in drank, drugs, allerlei genotsmiddelen, lege seksavonturen, agressieve videogames, dansfestijnen etc. etc.om de leegte te vullen. Deze krachtige, liefdevolle, intuïtieve jonge mensen kiezen er niet langer voor om mee te draaien in dit hele circus wat vreemd voor hen is.
 
Het aantal zelfdodingen onder jongeren is onrustbarend hoog! Het neemt de tweede plaats in na verkeersongevallen. Sommigen slepen daarbij vanuit hun diepe frustratie anderen mee door met een wapen dood en verderf te zaaien, voordat ze de hand aan zichzelf slaan. Een daad van diepe wanhoop!
Maar krachten die er groot belang bij hebben dat de oude energie van macht, bevoogding, materialisme en afhankelijkheid in stand blijft, spelen hun prominente rol.
 
De farmaceutische industrie reageert op de zelfdoding onder jongeren door anti-depressiva op de markt te brengen en die zelfs voor kinderen op heel jonge leeftijd aan te bevelen. Drukke kinderen die op deze wijze de aandacht vragen van hun ouders die zelf druk, druk, druk zijn met overvolle agenda’s, krijgen het stempeltje ADHD. Hun dagelijkse portie Ritalin houdt hen koest. Uit onderzoek is gebleken dat het gebruik van Ritalin bij kinderen er voor zorgt dat ze als jongeren later sneller en veelvuldige aan de drugs raken. Wanneer aan het begin van deze eeuw uit onderzoek blijkt dat een placebo bij jongeren het zelfde effect heeft als anti-depressiva en dat twee tot drie procent van de jongeren suïcidaal worden van deze middelen, wordt het voorschrijven van anti-depressiva beperkt.
 
Miljoenenschade voor de farmaceutische industrie.
 
Tussen 2003 en 2005 stijgt het aantal zelfdodingen onder jongeren met 49%. In het septembernummer 2007 van het Amerika Journal of Psychiatry geeft een onderzoekscommissie aan dat het minder voorschrijven van anti-depressiva de oorzaak is. Niet verstrekken ‘kost levens’ en is ‘gevaarlijk’, concludeert de commissie.
Een reactie kon niet uitblijven. In 2007 worden na een jarenlange daling weer meer anti-depressiva voorgeschreven aan kinderen en jong volwassenen.
 
In het radioprogramma Argos VPRO/Vara op 12 december 2007 reageert een medewerkster van het Centraal Bureau voor de Statistiek dat deze stijging van zelfdoding valt binnen de normale variatie. Bovendien blijkt het onderzoek voor een deel te zijn gefinancierd door het farmaceutische bedrijf Pfizer en een Nederlandse onderzoeker blijkt banden te hebben met de farmaceutische industrie (‘vergeten’ te melden!). Onafhankelijke deskundigen noemen het onderzoek dan ook ‘misleidend’ en ‘gevaarlijk’.
 
Deze schitterende jonge mensen dienen wij optimaal te beschermen en te koesteren. Zij zijn de aangewezen personen om een nieuwe wereld van liefde, vrede en licht te creëren.
 
De komende moeilijke jaren zijn hierin beslissend!
 
 
 
 
Auteur: © Ad de Vries. addevries@casema.nl