Afkoeling van de Aarde is zichtbaar en voelbaar

 

Redactie Globalresearch.ca: Onderstaand artikel geeft een alternatieve blik op en analyse van de klimaatveranderingen op de Aarde. Global Research (Zo ook  Wijwordenwakker) staan niet per definitie achter het idee van afkoeling en ook niet achter het idee van opwarming. Maar het is van belang dat meerdere visies aan de orde komen en bespreekbaar zijn.

Prof. Don J. Easterbrook,   25 maart 2013
De afgelopen 10 jaar is er geen werkelijke opwarming van de Aarde gemeten. In 2007 en 2008 zijn zelfs extreem koude winters waargenomen over de wereld. Het IPPC, Intergovernmental Panel on Climatic Change  en de computermodellen die men gebruikt,  gaven aan dat de toename van CO2 de oorzaak is van de opwarming van de Aarde. Dat proces zou zich steeds sneller voortzetten en daardoor zou de gemiddelde temperatuur in honderd jaar met 5 tot 6 graden Celsius stijgen. Dat zou een catastofe zijn voor mens en natuur. Dat alles is dus gebaseerd op de CO2 toename.


Bovenstaande figuur laat de voorspelling van het IPPC zien in de 21ste eeuw.

Toch als men historisch gaat kijken naar de temperatuursschommelingen zou men uit de gegevens het volgende kunnen vaststellen: Afkoeling gedurende de eerste dertig jaar van deze nieuwe eeuw, vanaf 2030 opwarming tot ongeveer 2060 en dan weer een periode van ongeveer 30 jaar waarin afkoeling plaats zal vinden.  (Easterbrook, D.J., 2005, 2006a, b, 2007, 2008a, b); Easterbrook en Kovanen, 2000, 2001). Klimatologische fluctuaties van de afgelopen paar honderd jaren laten cycli zien van gemiddeld zo’n 30 jaar afwisselend warmer en koeler. Dat is een stijgende trend sinds de kleine ijstijd die plaatsgevonden heeft.

Voorspellingen die gebaseerd zijn op klimaatgegevens uit het verleden

Wereldwijde klimaatveranderingen uit de geschiedenis zijn veel ingrijpender (12 tot 20 keer zo krachtig) geweest als de opwarming van de afgelopen eeuw. Bovendien vonden die klimaatwijzigingen plaats in korte tijdsspannen variërend van 20 tot 100 jaar. De werkelijke opwarming van 0,8 graden Celsius van de afgelopen eeuw verdwijnt in het niet bij de belangrijkste 10 klimaatveranderingen die men vanuit het verleden, een tijdspanne van 15.000 jaar, kent. Geen van die klimaatveranderingen kon te maken hebben met CO2 toename door menselijk gedrag omdat ze alle plaatsvonden in tijden dat dit nog niet aan de orde was. Daarbij is de laatste kleine opwarming die gemeten werd van 1977 tot 1998 kinderspel.


Bovenstaande grafiek laat de klimaatveranderingen zien die de afgelopen 17.000 jaar hebben plaatsgevonden. De meetresultaten komen uit de GISP2 van de Groenlandse ijkap. Rood = opwarming, blauw = afkoeling. (bepaald door Cuffy en Clow, 1997)

De klimaatveranderingen die in die grote tijdsspanne zichtbaar worden laten een 30-jarig patroon van afwisseling zien tussen afkoeling en opwarming sinds de kleine ijstijd van 500 jaar geleden.



De derde grafiek bevat deze informatie vanaf 1470 met opnieuw blauw als koude periode en rood als warme periode. Ook dit is gemeten aan de hand van zuurstof isotopen uit de GISP2 Groenlandse ijskern.

Relaties tussen glaciale veranderingen, de Pascific Decadal Ossiliation, en wereldwijde klimaatveranderingen.

Na tientallen jaren van studie naar de veranderingen bij gletsjers in het North Cascade Range, een meren en gletsjergebied in Noord-Amerika, lieten mijn onderzoekingen een patroon zien in de toe- en afname (Glacial Decadal Oscillation, GDO) van gletsjerijs. In 1992 publiceerde Mantua een grafiek die die een verbinding liet zien tussen de toe-en afname van gletsjerijs en de opwarming en afkoeling van het water in de Atlantische Oceaan. Beide waren een weerspiegeling van de warmere en koudere perioden op de Aarde zoals je op de grafiek hieronder kunt zien. Daarbij dient men in ogenschouw te nemen dat de perioden voor de afgelopen 30 jaar de CO2 toename nog niet significant aanwezig was. 



De correlatie tussen de drie grafieken (Gltsjerijs, oceaantemperatuur en Aardetemperatuur) wordt hier duidelijk zichtbaar. Zo kunnen er duidelijke verbanden gelegd worden en patronen gereconstrueerd. Deze patronen zijn te gebruiken als voorspellingsmethoden voor de toekomst.

Uitgaande van bovenstaande informatie is mijn voorspelling als volgt:


Ironisch genoeg deed ik deze voorspelling in het warmste jaar van de warme periode die plaats had tussen 1977 en 1998. Mijn ervaringen gingen uit van een afkoeling die plaats zou gaan vinden na 2005 tot ongeveer in  2030. Dan zoude natuurlijke cyclus weer richting warme periode bewegen enz.

Omdat mijn voorspelling radicaal afweek van de IPPC voorspellingen zou de tijd het ons moeten leren.

Nu, 15 jaar later, heeft  de voorspelde opwarming van o,8 graden Celsius die het IPPC voorspelde niet plaatsgehad. Het is zelfs zo dat vanaf 2007-2008 de temperaturen over het geheel juist gedaald zijn.

In 2008 lieten satellietbeelden van NASA zien dat het oceaanwater langzaam  aan van warmer naar kouder ging (warm vanaf 1977 tot 2007) Dat liet duidelijk zien dat we een koudere periode tegemoet gaan en niet de opwarming krijgen de de IPPC ons deed geloven. 

Lijn A in bovenstaande grafiek gaat uit van een herhaling van de koude periode die we hadden van 1945 tot 1977 en lijn B neemt de trend van de periode van 1880-1915 over.

Wat zijn de gevolgen van de afkoelingsperiode die begonnen is en tot 2030 kan voortduren?

Die gevolgen kunnen verstrekkend zijn, er zal veel meer energie nodig zijn voor verwarming, oogsten kunnen lijden van langdurige nattigheid of droge koude. Transport zal bemoeilijkt worden door weersomstandigheden. Dieren zullen nieuwe woonplekken moeten zoeken. En dat alles vindt plaats in een tijd van een toenemende wereldbevolking.

Het grote gevaar schuilt in het nemen van dure en grote maatregelen om opwarming te voorkomen terwijl we niet klaar zijn voor de gevolgen van een afkoeling.

Conclusie

De opwarming is ten einde, CO2 toename was niet de oorzaak, de oorzaak ligt in het cyclische gebeuren van opwarming en afkoeling dat sinds 500 jaar plaatsvindt. Het afkoelen van het oceaanwater maakt deze trend duidelijk zichtbaar. Hoe sterk de afkoeling zal zijn is weten we niet precies. Het verleden geeft verschillende scenario’s weer. Recente veranderingen in de zonnevlekken zouden een indicatie kunnen  zijn dat het hier om een sterke afkoelingsperiode kan gaan.

Alleen de tijd zal uitwijzen hoe het verloop in de toekomst zal zijn.

 

Door: Prof. Don J. Easterbrook, Global Research, 25 maart 2013

Samenvatting van: http://www.globalresearch.ca/global-cooling-is-here/10783

Don J. Easterbrook is Professor Emeritus in de geologie aan de universiteit van West Washington in Bellingham, WA. Een uitgebreide lijst van publicaties van zijn hand inzake klimaatveranderingen vindt u hier:  list of publications

Copyright © 2013 Global Research