Hoe Big Brother elke beweging volgt

In onze steeds maar groeiende bewakingsmaatschappij wordt de gemiddelde Brit 3000 keer per week opgenomen.


In vele gevallen wordt informatie bijgehouden door bedrijven zoals banken en winkels, maar in sommige omstandigheden kunnen ze gevraagd worden om ze over te dragen aan een aantal legale overheden.

Bij elk telefoontje, gebruik van een creditcard of een muisklik wordt informatie over Britse burgers opgenomen, gegenereerd en bijgehouden. Een onderzoek door The Sunday Telegraph heeft nu blootgelegd hoeveel persoonlijke gegevens er elke dag van personen worden verzameld door de overheid, wet- handhavingsdiensten en private bedrijven. In één week wordt van de gemiddelde inwoner van Groot-Britanië 3254 stukjes persoonlijke informatie van hem of haar opgeslagen waarvan het meeste jaren, of in sommige gevallen eeuwig, bijgehouden wordt in databanken. De informatie bevat details over aankoopgedrag, mobiele telefoon gebruik, e-mails, verblijven tijdens de dag, reizen en Internet zoekopdrachten. In vele gevallen wordt informatie bijgehouden door bedrijven zoals banken en winkels, maar in sommige omstandigheden kunnen ze gevraagd wordt om deze over te dragen aan een aantal legale autoriteiten.

De Britse informatie waakhond, de Information Commissioner's Office, heeft gevraagd voor een striktere regelgeving ten aanzien van het opslaan van de hoeveelheid informatie van burgers.  Zij heeft de mensen opgeroepen om de informatie die ze organisaties toelaten over hen bij te houden, te beperken. De bevindingen van deze krant komen daags nadat de overheid plannen heeft gepubliceerd om locale overheden en andere publieke organen toegang te verschaffen tot de e-mail- en internet registers van miljoenen burgers. Telefoonbedrijven houden nu al informatie bij over hun klanten en geven die op aanvraag door aan zo’n 650 publieke organen. Het verlies van informatie van overheidsafdelingen, inclusief een voorval waarbij HM Revenue and Customs (Inkomsten en Douane Overheidsinstantie in Groot-Britanië) computer diskettes zoekraakten die persoonlijke informatie over 25 miljoen mensen bevatte, heeft de overwegingen over de hoeveelheid informatie die opgeslagen wordt, vergroot.

David Smith, vice-informatie commissaris zei: “Doordat meer en meer informatie wordt vergaard en bijgehouden over ieder van ons, zijn we erg betrokken bij het vinden van bijhorende geschikte veiligheidswaarborgen. Mensen zouden moeten weten wat er gebeurt met hun informatie, en ze zouden een keuze moeten hebben. We zijn ons bewust dat datgene wat bijgehouden wordt, gerechtvaardigd door preventie en detectie van terrorisme, daarna gebruikt kan worden voor beperktere doeleinden zoals mensen vervolgen voor parkeerboetes”. Eerder dit jaar beveelde  het Comité van beperkte omgang van Binnenlandse Zaken nieuwe controles en regels aan voor de verzameling van informatie door de staat.

Mobiele telefoons
Elke dag gebruikt de gemiddelde persoon zijn mobiele telefoon 3 keer om te bellen en verzendt men ten minste 2 tekstberichtjes. Door middel van driehoeksmeting van telefoonmasten registreert de netwerk aanbieder elke keer informatie over wie gebeld werd, net zowel als de bellers locatie en de rijrichting. De locatie van klanten kan ook worden opgespoord, zelfs wanneer ze hun telefoons niet gebruiken, omdat de toestellen met regelmatige intervallen een uniek identificatie signaal uitzenden. Al deze informatie is toegankelijk voor politie en andere publieke overheden die criminaliteit opsporen.

Het Internet
Internet Service Aanbieders (ISPs) vergaren informatie over hun klanten wanneer ze online gaan, inclusief naam, adres, het unieke identificatienummer van de verbinding bekend als een IP adres, het gebruikte navigatieprogramma en de locatie. Ze houden ook details bij van e-mails, zoals aan wie ze verzonden waren, samen met de datum en het uur van verzending. Elke dag wordt per persoon in Groot-Brittannië gemiddeld zo’n 50 websites bezocht en 32 e-mails verzonden. Privacy campagnevoerders hebben hun bezorgdheid geuit omdat de drie grootste ISPs van Groot-Brittannië,  British Telecom, Virgin Media en TalkTalk, nu deze informatie verschaft aan een digitaal adverteerbedrijf genaamd Phorm, zodat deze het websurf gedrag kan analyseren.

ISPs geven al vrijwillig informatie over hun klanten door indien dit gevraagd wordt door wet-handhavingsdiensten en publieke overheden. Vorige week werd door de overheid een overleg gepubliceerd waarin staat dat ISPs legaal verplicht worden om persoonlijke informatie te verschaffen indien ernaar gevraagd wordt. Vorig jaar werden totaal 520 000 aanvragen voor telefoon en Internet details aangevraagd door ambtenaren, een toename van ongeveer 350 000 ten opzichte van het jaar ervoor. Internet zoekmotoren houden ook informatie bij van hun gebruikers, inclusief het IP adres en wat gezocht werd. Google ontvangt dagelijks ongeveer 68 zoekopdrachten van de gemiddelde persoon en houdt deze informatie bij gedurende 18 maanden.

Dr Ian Brown, een onderzoeker van privacy aan de Oxford Universiteit zei: “Bedrijven zoals Google en Internet Service Aanbieders bouwen een gigantische databank met informatie over internet gebruikers. Deze bedrijven kunnen door legale actie gedwongen worden om deze informatie over te dragen aan derden of aan de overheid. De bedrijven kunnen ook de informatie verliezen waardoor deze dan misbruikt kan worden.”

Klantenkaarten
Klantenkaarten uit winkels bevatten ook grote hoeveelheden informatie van de personen die toegestemd hebben om ze te gebruiken. Ze verbinden iemand’s persoonlijke details aan de gebruikte verkooppunten, het aantal bezoeken en het aankoopbedrag. In het geval van Nectar kaarten, die door meer dan 10 miljoen mensen in Groot-Brittannië één keer per week wordt gebruikt, wordt informatie van dozijnen winkels bijgehouden, wat een gedetailleerd beeld geeft van een kaarthouders’ aankoopgedrag. Een woordvoerder van Loyalty Management UK, die het Nectar programma leidt, benadrukte dat de informatie over de aangekochte stukken niet wordt bijgehouden. Maar sommige partners in het project, zoals Sainsbury’s, gebruiken hun eigen registers om die informatie wel bij te houden. Ze gaf toe dat de persoonlijke informatie opgeslagen onder het Nectar gegevensmodel eeuwig wordt opgeslagen totdat mensen hun lidmaatschap annuleren en vragen om hun informatie te vernietigen. In crimineel onderzoek kan de politie de details bij Nectar opvragen.

Banken
Banken kunnen ook gevraagd worden om persoonlijke rekening informatie over te dragen aan de overheden, indien het deel uitmaakt van een onderzoek. Ze bieden ook persoonlijke informatie aan, aan kredietregistratiekantoren, incassoagenten, en fraude preventie organisaties. Debet- en Kredietkaart transacties kunnen informatie geven over waar en waaraan mensen hun geld besteden.

GCTV
De grootste bron van toezicht in Groot-Brittannië is via het netwerk van GCTV (gesloten circuit televisie) camera’s. Per dag verschijnt een persoon op gemiddeld 300 GCTV camera’s en deze banden worden door vele organisaties eeuwig bijgehouden. Het Londense metronetwerk, Transport for London (TfL) houdt het beeldmateriaal minimum 14 dagen bij. TfL heeft meer dan 8500 GCTV camera’s werken in zijn metrostations, 1.500 camera’s op de metrotreinen en tot 60.000 camera’s op de bussen.
Network Rail weigert te zeggen hoeveel GCTV camera’s het bediendt of hoe lang het beeldmateriaal wordt bijgehouden. Groot-Brittannië heeft nu meer GCTV camera’s in publieke plaatsen dan enig ander land ter wereld. Een studie in 2002 schatte dat er ongeveer 4,2 miljoen camera’s waren, maar dat aantal is nu vermoedelijk veel hoger.

Nummerplaat herkenning
De nieuwste ontwikkeling in GCTV is het toegenomen gebruik van automatische nummerplaat herkenningssystemen, dat nummerplaten leest en databanken doorzoekt naar tekens dat een voertuig werd gebruikt in misdrijven. Er wordt een nationaal automatisch nummerplaat herkenningssysteem onderhouden door de Vereniging van Hoofd Politie Agenten langs de autosnelwegen en rijkswegen. Elke nummerplaat die door het systeem wordt opgepikt, wordt in een databank, samen met de datum, tijd en locatie twee jaar bijgehouden.

Openbaar vervoer
Reispassen zoals de Oyster kaart in Londen en de Key kaart in Oxford, kunnen ook opvallend veel informatie over iemand onthullen. Wanneer deze op iemands naam staan, slaan ze de reishistoriek, datums, tijdstippen en tarief op. Een woordvoerder voor TfL, die het Oyster kaartsysteem bedient, volharde dat de toegang tot deze informatie enkel toegankelijk was voor het personeel van zijn klantendienst. De politie kan echter deze informatie ook verkrijgen en heeft de Oyster kaart reisregisters al gebruikt als bewijs in strafzaken.

Werkplek
Werkgevers gebruiken steeds meer radio-gemerkte veiligheidspasjes voor werknemers, die hen informatie verschaft over wanneer het personeel het kantoor in- en uit gaat.

 


Auteur: © Richard Gray

Bron: Telegraph co.uk,  augustus 2008,