Televisie en conditionering

 

Een van de basisprincipes van de klassieke gedragspsychologie is de  ‘operante conditionering’. Operante conditionering is het proces waarin het gedrag van iemand veranderd als gevolg van de consequenties die dat gedrag heeft: wordt iemand gestraft of beloond? Bijvoorbeeld: in de televisie, muziek of filmwereld is de beloning bij het bekijken van een seksfilm een gevoel van emotionele deelname in gesimuleerde geslachtsgemeenschap (‘seks magic’).

 

In het programma van mindcontrole wordt een trauma/straf gebruikt om het doelwit te laten dissociëren. Dissociatie is letterlijk een scheiding maken tussen het zelf en het trauma. De geest zal het trauma isoleren door een muur te bouwen tussen het bewuste zelf en de herinnering aan het trauma. Achter deze muur van amnesie zal niet alleen herinnering aan het trauma blijven maar ook een deel van het fotografisch geheugen, die geconditioneerd kan worden aan de hand van de wensen van de “trainer”, degene die het trauma veroorzaakt heeft.

 

Iedereen dissocieert. We noemen dit dagdromen. Degenen die in een negatieve omgeving zijn en veel stress ervaren zullen dit vaker doen om de spanning te ontvluchten. Hoe zit het dan met de televisie ‘programma’s’ ? De elitaire militaire klasse alias de ’illuminati’ gebruikt de televisie om de massa door psychologische programmering te beïnvloeden en te controleren.

 

De effecten van het zien van emotionele trauma’s op de televisie kunnen hetzelfde effect hebben als het getuige zijn van daadwerkelijke trauma’s.  We knippen de banden met ons emotionele zelf door. Dit brengt ons niet alleen individueel maar brengt ons collectief schade toe. Dissociatie zorgt ervoor dat wij ons afschermen van menselijke emoties en van ons geweten. We worden ongevoelig.

 

Dit dient de politieke doeleinden van de mondiale elitaire militaire klasse. We worden ongevoelig voor de gruwelen van de wereld. Wanneer we geconfronteerd worden met genocide of andere vormen van bruut geweld scheiden wij ons af en vertrekken naar onze dagdroom wereld. We ervaren geen morele verontwaardiging omdat we geleerd hebben ons af te scheiden van ons geweten.

 

Omdat we niet meer kunnen voelen verlangen we naar (zijn we verslaafd aan) steeds heftiger extremen, naar iets dat ons nog kan prikkelen. Onze maatschappij wordt er steeds gewelddadiger en agressiever door. We worden manipuleerbaar door hen die weten aan welke touwtjes ze moeten trekken.

 

Als wij willen overleven als maatschappij zullen wij individueel en collectief moeten blijven vechten tegen deze ongevoeligheid voor het leed van anderen. Pas dan kunnen we zeggen dat we een waardevol leven hebben geleid.




 

Auteur: © David Derbyshire,  januari 2010

 

Bron: Moneyteachers



Vertaald door: ‘t Vertalerscollectief