Bewustwording van Bilderberg Kliek ontploft in 2011

 

De hoeveelheid publiciteit vergaard door de geheime Bilderberg-conferentie, dit jaar in St. Moritz, Zwitserland, overtrof in grote mate de publiciteit van vorige bijeenkomsten van de elitekliek, met grote media aandacht en internationale nieuwsberichten die eindelijk rapporteren over het jaarlijkse evenement na meer dan vijf decennia weigering. Protesten, de alternatieve media, en anti-Bilderberg politici speelden een belangrijke rol in het verspreiden van het nieuws.

Bilderberg, vernoemd naar het Nederlandse hotel waar de leden elkaar voor het eerst in 1954 ontmoetten, brengt een aantal van de meest invloedrijke figuren op aarde samen. Meer dan 120 topfunctionarissen uit de regering, banken, media, financiën, zakenwereld, denktanken, krijgsmacht, en zelfs de Europese royalty zijn jaarlijks aanwezig op de confab.

Onder de in 2011 bevestigde Europese en Canadese deelnemers waren de Britse minister van Financiën ("in zijn officiële hoedanigheid," volgens de Treasury), de president van de Europese Centrale Bank, het hoofd van de centrale bank van Canada, de koninginnen van Nederland en Spanje, de kroonprins van Noorwegen, een vertegenwoordiger van het onvoorstelbaar groot Rothschild bank-imperium, de ministers van Financiën, staatshoofden, en nog vele anderen.

Een aanwezige verslaggever voor de Britse Guardian zei dat er ook mensen aanwezig waren die niet op de officiële lijst stonden - een regelmatig voorval dat bijna elk jaar ontdekt wordt. Onder hen waren de Duitse bondskanselier Angela Merkel, NAVO-secretaris-generaal van Anders Rasmussen, en de socialistische premier Jose Luis Rodríguez Zapatero van Spanje. Microsoft-oprichter en multi-miljardair Bill Gates werd naar verluidt ook gespot.

Ook een handvol niet-westerlingen namen deel, met inbegrip van Turkse invloedrijke personen uit het zakenleven en leden van de politieke klasse in Turkije. Een senior vertegenwoordiger van de wrede communistische dictatuur in China was ook aanwezig, evenals een Russiche oligarch.

Meer dan twee dozijn prominente leden van de Amerikaanse elite waren ook aanwezig. Een bijzonder interessant kader op het 2011 evenement waren enkele van de meesters van de internetwereld: De co-oprichter van Facebook, de uitvoerende voorzitter van Google, de mede-oprichter en uitvoerende voorzitter van LinkedIn, de oprichter en CEO van Amazon.com; de commandant "cyber command" van het Amerikaanse leger (of USCYBERCOM), Onderzoekshoofd en strategische manager van Microsoft, en anderen.

Vertegenwoordigers van de niet-digitale Amerikaanse elite waren ook in grote getale aanwezig. Onder hen waren voormalige Ghaddafi adviseur en Bush-tijdperk neo-con extraordinaire Richard Perle, miljardair David Rockefeller, die in zijn autobiografie openlijk pochte over de samenzwering om een wereldwijd politiek en economisch systeem op te richten, Robert Rubin, voormalig minister van Financiën en huidige co-voorzitter van de immens krachtige, wereldregering-bevorderende Council on Foreign Relations, de vice-voorzitter van Citigroup, tv-persoonlijkheid Charlie Rose, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger, die vaak en publiekelijk oproept voor wat hij noemt een "Nieuwe Wereld Orde", de president van de Wereldbank, en anderen.

Top ambtenaren uit de regering Obama waren er ook inclusief - ironisch genoeg - de assistent Procureur Generaal van Antitrust. Plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken James Steinberg en directeur van het National Security Agency (NSA) Keith Alexander stonden ook op de officiële lijst, net als voormalige Federal Reserve- en militaire leiders. Niet op de openbare lijst, maar gespot op de conferentie, volgens onbevestigde berichten van correspondenten in St. Moritz, was minister van defensie Robert Gates.

Volgens eender welke objectieve norm zou een vergadering van meer dan 120 van de machtigste mensen ter wereld van buitengewone nieuwswaarde zijn. Maar tot voor kort trok de confab zelfs zelden de aandacht in de gevestigde pers. De griezelige stilte voedde het diepe wantrouwen en talloze theorieën over wat de groep in het geheim zou plotten. Dit jaar was echter anders, althans in termen van media-aandacht.

In een verhaal opgepikt door tal van Amerikaanse kranten met grote oplage waaronder de Washington Post bijvoorbeeld, beschreef de Associated Press berichtendienst het 9-12 juni evenement als “een geheime bijeenkomst van hoge ambtenaren en zakenlieden ... die sommigen vergelijken met een schaduw wereldregering." CNBC, Forbes, Fox News, de Baltimore Sun, Time Magazine en anderen verhaalden ook over Bilderberg.

In China gonsde de media ook met nieuws over de conferentie. Een Chinees verslag van de Franse nieuwsdienst AFP verwees, volgens Google Translate, in een kop naar de groep als de “mysterieuze wereld schaduw regering”. Chinese media behemoth United Daily News bracht een soortgelijke titel voor een ander Bilderberg artikel.

Europese en Russische nieuwsbronnen boden ook een ongekende verslaggeving, met de Guardian en het TV-netwerk Russia Today die beiden correspondenten stuurden naar de scène stuurden. Meerdere alternatieve media waaronder de American Free Press en InfoWars stuurden ook verslaggevers. En de Zwitserse pers in het bijzonder bulkt al meer dan een week met rapporten over Bilderberg.

Analisten speculeerden dat de zogenaamde "gevestigde mainstream media" - die snel haar marktaandeel aan het verliezen is omdat nieuwsconsumenten zich steeds vaker wenden tot alternatieve bronnen - in wezen werd gedwongen om over de conferentie te rapporteren, in een poging om de resten van zijn geloofwaardigheid te redden. Maar ondanks de toegenomen aandacht, in een segment van de gevestigde pers, ontbrak het nieuws van het evenement opvallend genoeg.

Onder de bevestigde 2011 Bilderberg aanwezigen waren vertegenwoordigers van meer dan een paar grote media-bedrijven: hoofdredacteur en twee correspondenten van het tijdschrift The Economist, de belangrijkste internationale correspondent van de Duitse krant Die Zeit, de hoofdredacteur van de Helsingin Sanomat, het grootste dagblad van Scandinavië, een politieke columnist voor het Nederlandse papieren NRC Handelsblad, de CEO van de Portugese media gigant Impresa, en vele anderen. Geen van deze "nieuws" media rapporteerde de Bilderberg-conferentie tegen perstijd op 12 juni.

Er was echter ten minste een opmerkelijke uitzondering. De CEO en uitgever van Standard Medien AG, een Oostenrijkse media conglomeraat, was ook een van de aanwezigen op de Bilderberg top. En een van de online portalen van hun bedrijf, derstandard.at, meldde het feit dat Oostenrijks regeringshoofd bondskanselier Werner Faymann aanwezig was.

Een rivaliserende politieke partij was kennelijk boos over het bijwonen van de vergadering door de bondskanselier van het land, en eiste zelfs van Faymann een "inlichtingen" rapport over de conferentie bij zijn terugkeer. Dus, het gebrek aan verslaggeving van het groeiende schandaal kan serieuze vragen oproepen over de integriteit van Standard Medien bij de Oostenrijkse nieuwsconsumenten.

Maar zelfs met de ontluikende Bilderberg dekking, klaagden critici nog altijd over de onvoldoende media aandacht rond de conferentie - zeker gezien de omvang van het nieuws. Andere analisten merkten op dat veel van de "mainstream"-dekking gericht was op het relativeren van de betekenis van de gebeurtenis of een poging om critici te demoniseren.

Maar er is zeker vooruitgang gemaakt. Hoewel het onmogelijk is om precies te berekenen hoeveel mensen over de hele wereld geleerd hebben van het bestaan van Bilderberg in de afgelopen week, kunnen we zeker aannemen dat het aantal in de miljoenen ligt - mogelijk tientallen of zelfs honderden miljoenen.

In de afgelopen jaren hebben auteurs, onderzoekers, en de zogenaamde "alternatieve media" in toenemende mate informatie en nieuws verspreid over de kliek via het internet. En zelfs zonder de recent ontdekte persdekking, blijkt de online blootstelling de bewustwording over de confab drastisch te hebben vermeerderd.

Honderden demonstranten en critici van over het hele politieke spectrum daalden af naar St. Moritz om de aanwezige elite af te tuigen. Ze hielden anti-Bilderberg borden vast en riepen hun oppositie door stierenhoorns rond de perimeter van het luxe Suvretta House hotel gedurende de hele vierdaagse bijeenkomst.

Op de eerste dag van de conferentie, was samen met een nep "bom" alarm, een gigantische muur van gordijnen opgetrokken rond de rand van de Bilderberg nederzetting. Vermoedelijk was deze ontworpen om demonstranten het zicht te belemmeren en conferentiebezoekers het zicht te belemmeren om gedwongen te kijken naar de groeiende menigte buiten.

Maar op een gegeven moment kregen boze demonstranten de kans om te schreeuwen naar zwaar bewaakte leden van de elite in een face-to-face confrontatie. Tijdens een "natuurwandeling" buiten het hotel had een activist zelfs een korte uitwisseling met Thomas Enders, de CEO van Airbus. "We maken gewoon onze agenda’s," reageerde Enders op een vraag over wat er besproken was met de politici achter gesloten deuren. “Ik hoef je dit niet te vertellen, en jij hoeft dit niet te weten”, verklaarde hij arrogant met een glimlach op zijn gezicht.

Verschillende lagere rang leden van de politieke klasse maakten ook ophef over het evenement. Italiaans lid van het Europees Parlement Mario Borghezio bijvoorbeeld, probeerde de eerste dag zijn weg naar de conferentie te forceren. Hij werd naar verluidt gedetineerd en ruw behandeld door de politie en eiste antwoorden bij de Italiaanse ambassade in Zwitserland.

Ook prominente Zwitserse politici waren woedend over de bijeenkomst. Centrum-rechtse parlementariër Dominique Baettig van 's lands grootste politieke partij bijvoorbeeld, vroeg aanklagers te overwegen om aanwezigen te arresteren, zoals de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger wegens oorlogsmisdaden, suggererend dat de Zwitserse ambtenaren bij het evenement moeten worden beschuldigd van verraad. Ook Baettig probeerde tevergeefs de conferentie binnen te vallen in wat Charlie Skelton van de Guardian een “historisch moment” noemde.

Sommige Bilderberg tegenstanders hebben ook voorgesteld Amerikaanse aanwezigen te arresteren, onder verwijzing naar de Logan Wet. Deze wet verbiedt de Amerikanen het beleid te onderhandelen met buitenlandse ambtenaren.

De regelmatige Bilderberg deelnemer en oud-Internationaal Monetair Fonds (IMF) baas Dominique Strauss-Kahn, een andere socialist, werd onlangs gearresteerd in New York wegens niet-verwante sexuele beschuldigingen. Maar de schreeuw om verschillende Bilderbergers te vervolgen voor een breed scala aan strafbare feiten worden alleen maar luider.

Critici van de confab zijn, natuurlijk, routinematig bespot als samenzwerings "theoretici" of erger als apologeten van de gevestigde orde. De door de overheid gefinancierde BBC rapporteerde onlangs eenhatelijk uitgesmeerd stuk tegen personen die Bilderberg verdacht vinden, in een poging om het verzet tegen de geheime vergaderingen van de wereldwijde beleidsmakers te koppelen aan anti-semitisme en andere onsmakelijke associaties.

Maar lekken en openbare verklaringen van deelnemers door de jaren heen – ironisch genoeg verhaalt door de BBC - onthullen dat de kliek van instrumentaal belang was in meer dan een paar wereldveranderende gebeurtenissen. De continentale superstaat, bekend als de Europese Unie, en de falende regionale "euro" munt bijvoorbeeld, zijn slechts enkele van de ontwikkelingen in de afgelopen decennia die toe te schrijven zijn aan Bilderberg.

Anekdotisch bewijs suggereert ook dat de groep een belangrijke rol speelt in de schijnbaar onverklaarbare aan de macht gekomen nationale leiders. Bill Clinton woonde bijvoorbeeld de conferentie bij in 1991 als een vrijwel onbekende staatsgouverneur. Het jaar daarop werd hij president. De toenmalige presidentskandidaat Barack Obama was naar verluidt aanwezig in 2008. Britse eerste minister David Cameron en voormalig premier Tony Blair gingen allebei naar Bilderberg voor ze ook naar de top klommen. Evenals een veelheid aan wereldwijdde machtsmakelaars, te lang om op te noemen.

Vanwege de krappe geheimhouding heerst, zoals altijd, speculatie over wat er op de 2011 agenda heeft gestaan. Maar een persbericht dat geplaatst werd op de relatief nieuwe “officiële” Bilderberg website, geciteerd door de AP en anderen, bood enkele algemeenheden over de onderwerpen van discussie: de euro, uitdagingen voor de EU, sociale netwerken, "veiligheid”, het Midden-Oosten, "demografische uitdagingen", China, en nog veel meer. In 2007 stond "De Nieuwe Wereldorde” bovenaan op de agenda.

"Wat er uniek is aan Bilderberg als een forum, is de brede dwarsdoorsnede van vooraanstaande burgers die gedurende bijna drie dagen bijeen komen voor een informele en off-the-record discussie” zegt de openbare verklaring van de groep, bewerende dat de “geheimhouding van de vergaderingen ... geen ander doel heeft dan de deelnemers openlijk en vrij te laten spreken.” Critici van de schimmige kliek slikken dit echter nog steeds niet.

 

Bron: Alex Newman voor Global Research – 13 juni 2011
Vertaald door ‘t Vertalerscollectief