Verband tussen aandachtig zijn en leeftijdloos DNA

Verband tussen ‘mindfulness’ of aandachtig zijn en leeftijdloos DNA, 19 november 2012 

Wetenschappelijke studies hebben al eerder aan het licht gebracht, dat een geest die meer aanwezig is in het moment gelukkiger is, terwijl iemand die met zijn aandacht meer in het verleden of de toekomst doolt vaker ontevreden is. Nu toont eenstudie van de Universiteit van Californië, San Francisco (UCSF) een verband aan tussen afdwalen met de geest en veroudering van de cellen, door te kijken naar de biomarker van de cellulaire veroudering van de biologische structuur van ons DNA.

Een biomarker, of biologische marker, is een stof die wordt gebruikt als indicator van de biologische toestand. Het is een kenmerk dat objectief kan worden gemeten en geëvalueerd. In de studie van de UCSF werd de lengte van de biomarker voor cellulaire en lichamelijke veroudering, de zogenaamde “telomeren”, beoordeeld in connectie met de neiging om aanwezig te zijn in het moment ten opzichte van de tendens van de geest om af te dwalen. Het onderzoek werd verricht op 239 gezonde vrouwen in de leeftijd variërend van 50 tot 65 jaar.

Oude cellen hebben chromosomen met kortere telomeren dan jonge cellen. Een telomeer is te vergelijken met het plastic uiteinde van een veter. Bij iedere deling rafelt het uiteinde een stukje uit en uiteindelijk kan de cel niet meer delen en sterft. Menselijke cellen bereiken dit stadium na zo'n vijftig, zestig delingen. Als de lengte van de telomeren behouden blijft, kan de cel zich blijven delen zonder dood te gaan. Mensen die mentaal vaak afdwalen hebben schijnbaar kortere telomeren, mensen met een grotere focus op hun activiteiten hebben langere telomeren. 



Aanwezig zijn in het moment wordt gedefinieerd als de neiging zich te focussen op de taken waarmee men bezig is. Veel mensen die bezig zijn met spiritualiteit en gezondheid weten dat we de problemen waarmee we in ons leven worden geconfronteerd niet moeten ontkennen, maar ook dat we gebeurtenissen niet eindeloos moeten herkauwen of tot vervelens toe herhalen. De wetenschap van de psychologie laat ons nu zien dat “aanwezig zijn” ons grotere alertheid en ook meer innerlijke zekerheid brengt, waardoor we uitdagingen objectief en met een grotere rust onder ogen kunnen zien.

De bevindingen van het onderzoek zijn online gepubliceerd bij het New Association for Psychological Science Journal Clinical Psychological Science. 

Hét menselijk genoom bestaat eigenlijk niet. Hoewel 99.9% van het humane genoom identiek is in iedereen, bevat ieder van ons een aantal kleine variaties op de basale DNA-sequenties. Deze variaties maken dat we er allemaal iets anders uitzien en verschillende eigenschappen vertonen. Het genoom is dus een soort gemiddelde waar wij allemaal op een unieke wijze een klein beetje van afwijken.

Het menselijk genoom zit vol met minstens vier miljoen “genschakelaars” (waarmee genen aan- en uitgeschakeld worden) die zich in stukjes DNA (ooit afgedaan als "junk-DNA") bevinden. Nu blijkt, dat het zogenaamde junk-DNA een cruciale rol speelt in het controleren hoe cellen, organen en andere weefsels zich gedragen. Deze ontdekking wordt beschouwd als een belangrijke doorbraak in de medische en wetenschappelijke wereld en kan grote gevolgen hebben voor de gezondheid. Veel complexe ziekten worden namelijk veroorzaakt door kleine veranderingen in de honderden genschakelaars.

Voorzichtige schattingen geven aan dat, hoewel er rond de 60.000 tot 80.000 humane genen zijn, tengevolge talloze chemische eiwitmodificaties in een cel misschien wel meer dan 10 miljoen chemisch te onderscheiden eiwitten aanwezig kunnen zijn. Het DNA zelf is een hulpeloos en passief molecuul. Het zijn eiwitten gecodeerd in het DNA die dingen ‘doen’. 97% van ons DNA codeert voor geen enkel eiwit en had tot nu toe geen bekende functie. 

Toen wetenschappers in de junk-DNA doken ontdekten ze een complex systeem dat genen controleert. Ten minste 80 procent van dit DNA is actief en nodig. Nog 15 tot 17 procent heeft een hogere functie, wetenschappers zijn nog steeds bezig dit te decoderen.

Telomeren zijn de eindstukjes van ons DNA, die het DNA compleet maken en beschermen, maar elke keer dat een cel repliceert, worden deze telomeren kleiner. Telomeren worden korter naarmate men ouder wordt en ook als reactie op psychologische en fysiologische stressoren. Bij de conceptie zijn telomeren 15 kilobasen lang, bij de geboorte 10 kilobasen. Telomeren eroderen op natuurlijke wijze gedurende je leven. Niemand kan leven met telomeren korter dan 5 kilobasen. De wetenschappers van UCSF hebben ontdekt dat korte telomeren vroegtijdige ziekte en sterfte voorspellen.

De studie beoordeelde afdwalen met de geest in combinatie met telomeren. De onderzoekers zijn er nog niet uit of afdwalen leidt tot kortere telomeren, of het omgekeerde, of dat een gemeenschappelijke derde factor bijdraagt ​​tot beiden.

Meditatie, de aandacht vestigen op het moment, kan leiden tot een meelevende houding van acceptatie en een verbeterde gezondheid. Aanwezig zijn en in zuiverheid observeren zonder te oordelen betekent ook dat we geen emotionaliteit rondom onze waarnemingen hebben. Ons emotionele welzijn is niet gebaseerd op uiterlijkheden van ons leven, maar is gericht op ons innerlijk en wordt bepaald door de keuze die we maken hoe we reageren op de gebeurtenissen waarvan we getuige zijn. 



Eerdere studies hebben bewezen dat meditatie gepaard gaat met een hogere activiteit van het enzym telomerase, verantwoordelijk voor de bescherming van telomeren en in sommige gevallen voor het repareren van telomeren. 

Of wij onze aandacht richten of niet blijkt een fascinerend venster op ons persoonlijke welzijn te zijn. Aandacht kan worden beïnvloed door onze emotionele toestand, alsmede worden gevormd door onze emotionele toestand, zegt Elissa Epel, PhD, professor in de psychiatrie en hoofdauteur van de studie. In onze steekproef hebben die mensen die aandacht hebben voor de activiteiten waarmee zij bezig zijn langere telomeren. We weten nog niet hoe generaliseerbaar of belangrijk deze relatie is. 

De onderzoekers van UCSF zijn bezig nieuwe onderzoeken op te zetten die les in mindfulness en het meten van de lengte van telomeren combineren. 'We hebben nu een bewijs voor een nieuwe geneeswijze, waarbij DNA kan worden beïnvloed en geprogrammeerd door de manier waarop we denken en aandachtig zijn', zegt professor en geneticus Karina Mika.

Aandachtscontrole kan ons helpen emoties te interpreteren op een meer constructieve manier en dat kan weer in verband worden gebracht met een betere gezondheid. Leeftijdloos worden kan misschien zo simpel zijn als achtzaam worden en onze manier van denken veranderen, volgens Wendy Berry Mendes, PhD, universitair hoofddocent en coauteur van de studie.


Door Michael Forrester

Bron: http://preventdisease.com/news/12/111812_Study-Shows-Link-Between-Being-Present-In-The-Moment-And-Ageless-DNA.shtml 

Lees ook: 97 Percent of Our DNA Has a Higher Purpose And Is Not 'Junk' As Labeled By Scientists


Vertaald door ‘t Vertalerscollectief