EU adviseurs pleiten voor inzet militairen bij stakingen en protesten


Experts van een denktank van de Europese Unie eisen dat de EU zich voorbereidt op het inzetten van militair geweld bij stakingen en protesten. Als gevolg van de grotere sociale ongelijkheid in een geglobaliseerde economie en groeiende militaire conflicten binnen de EU zullen dergelijke uitbarstingen onvermijdelijk toenemen. 

In een studie van het Instituut voor veiligheidsstudies van de Europese Unie (EUISS) stellen de auteurs onomwonden dat in het licht van deze ontwikkelingen het leger in toenemende mate moet worden gebruikt om de rijken te beschermen tegen de woede van de armen. 

Het Instituut voor veiligheidsstudies van de Europese Unie (EUISS) is een agentschap van de Europese Unie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), opgericht in 2001 en gevestigd in Parijs. Het heeft als doel een gemeenschappelijke Europese veiligheidscultuur te creëren, aan de ontwikkeling van het GVBV bij te dragen en het Europees strategisch debat te verrijken. 

Het EUISS is een autonoom agentschap en geniet intellectuele vrijheid. Als denktank onderzoekt het instituut voor de EU relevante veiligheidskwesties en biedt het een platform voor gedachtewisseling. In de hoedanigheid als een EU agentschap ontwikkelt het instituut tevens toekomstgerichte analyses voor de Raad van de EU. 

Het boek verscheen een jaar na de bijna-ineenstorting van het mondiale financiële systeem in 2008 en kreeg de titel "Perspectieven voor de Europese Defensie 2020". Het maakt duidelijk dat academici en politici zich zeer bewust zijn van de revolutionaire gevolgen van de crisis. In de studie worden scenario’s besproken die het mogelijk maken de overgrote meerderheid van de bevolking te onderdrukken. 

In het kader van het gezamenlijke buitenland en veiligheidsbeleid worden de verantwoordelijkheden van de politie en de krijgsmacht steeds vaker samengevoegd. Sociale protesten kunnen steeds beter worden aangepakt, aldus radiostation Deutschlandfunk over het onderzoek vorige maand. Artikel 222 van het Verdrag van Lissabon creëerde de wettelijke basis voor de inzet van militaire en paramilitaire eenheden binnen EU-landen. 

Het boek werd geschreven door een team van wetenschappers en deskundigen op het gebied van Europese veiligheid, defensie en buitenlands beleid. Het voorwoord is geschreven door de hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijke Buitenlandse- en Veiligheidsbeleid Catherine Ashton. Ze noemt de parameters van het veiligheidsbeleid van de EU op lange termijn. Haar inleiding en het feit dat het instituut een EU-instelling is geeft de studie de officiële stempel van goedkeuring. 

De langste bijdrage in het boek (hoofdstuk getiteld De EU en de mondiale veiligheidssituatie) bepaalt de richting van de plannen van de EU. Professor Tomas Ries, directeur van het Zweedse Instituut voor Internationale Zaken, suggereert dat de EU sociale problemen steeds meer met militaire middelen zal moeten bestrijden. 

Tijdens de Koude Oorlog was Ries al een ervaren bepaler van de militaire agenda in Noord-Europa. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie richtte hij de aandacht op het wereldwijde veiligheidsbeleid. 

Ries ziet de grootste bedreiging voor de "veiligheid" in een gewelddadig conflict tussen ongelijke sociaaleconomische klassen in de mondiale samenleving. Verticaal asymmetrische spanningen in de wereld. 

Simpel gezegd, het belangrijkste "risico voor de veiligheid" is de klassenstrijd binnen de geglobaliseerde wereldeconomie. 

Om deze "verticaal asymmetrische spanningen", deze sociale ongelijkheid, te illustreren presenteert Ries een diagram. Aan de top de transnationale bedrijven, de "1000 rijksten wereldwijd" en de 1.000 ondernemingen met de grootste omzet. Hij berekent dat zij als percentage van de wereldbevolking 0,1 procent vormen, bijna 7 miljoen mensen. De honderden miljoenen armen vormen het grootste deel en worden aan de onderkant van zijn schema gezet. 

Voor de volgens hem onvermijdelijke sociale, economische en politieke conflicten die voortkomen uit deze ongelijkheid adviseert hij dat de EU een "symbiose" vormt met multinationals. De belangrijkheid van deze bedrijven op het gebied van de technologie en de economie wordt steeds groter, terwijl ze ook invloed winnen op andere gebieden. Maar deze multinationals hebben de staat nodig. En de staat heeft deze multinationals nodig. 

De staat voldeed al eerder in haar rol van "symbiose", tijdens de financiële crisis in 2008. De bevolking werd opgezadeld met de schulden van de banken en de leefomstandigheden van de arbeidersklasse werden ondermijnd. 

Ries: als gevolg van deze fundamentele aanvallen op de sociale rechten van de arbeidersklasse zullen er onvermijdelijk sociale conflicten optreden die belangrijke gebieden van de infrastructuur beperken. Hij noemt enkele voorbeelden: de staking van vuilnismannen in Napels, de stakingen van de brandweer in Liverpool en luchtverkeersleiders in de VS. In al deze gevallen is het leger gebruikt. De militairen werden gebruikt om de infrastructuur te behouden. 

Sinds deze regels werden geschreven zijn er al militairen ingezet tegen stakende arbeiders in Spanje en Griekenland en de staat van beleg werd uitgeroepen om hen terug aan het werk te dwingen. 

De financieel rijken moeten worden beschermd tegen de armen, legt de professor uit. Omdat het percentage van de bevolking die arm en gefrustreerd is erg hoog zal blijven, zullen de spanningen tussen deze wereld en de wereld van de rijken blijven stijgen, met alle gevolgen van dien. Aangezien we niet in staat zullen zijn om dit probleem, de functionele gebreken van de maatschappij, op te lossen voor 2020 zullen we ons zelf sterker moeten beschermen. 

Met functionele gebreken bedoelt Ries de sociale gevolgen van het winst maak-systeem, net zo veel als de oorlogen die worden geleid om te zorgen dat dit systeem in stand blijft. Dit zijn beide fundamentele componenten van het kapitalistische systeem, waardoor steeds grotere aantallen mensen in armoede leven of vluchteling worden. De afscherming van de rijken tegen de armen wordt door Ries de "strategie van de verliezer" genoemd, dat wil zeggen een strategie tegen de verliezers van het systeem. 

Ries vat met zijn opmerkingen de sociale visie van de heersende klasse samen. De rijke klasse is bereid om alles te doen om haar privileges en rijkdom te verdedigen tegen het verzet van de bevolking. 

Ries pleit niet alleen voor een Europees militaire regime om stakingen te onderdrukken, maar ook voor een enorme versterking van de EU-lidstaten. In 2020 op zijn laatst zal de EU haar militaire capaciteit aanzienlijk moeten hebben uitgebreid om het volledige spectrum van vermogens te realiseren die nodig is voor de hoge-intensiteit-strijd. 

Volgens Ries is vrede tussen grootmachten geheel en volledig afhankelijk van het functioneren van de wereldeconomie. Als de wereldeconomie in elkaar stort zal de vreedzame politieke orde ook worden vernietigd. 

Dit is waar de EU zich op moet voorbereiden.   

Ries beschrijft Rusland als bijzonder gevaarlijk voor de EU. Tegen dit land is harde machtspolitiek nodig. 

De EU heeft al haar "machtspolitiek" ingezet. Na het orkestreren van een fascistische staatsgreep in de Oekraïne om de Russische invloed terug te dringen, wordt de confrontatie tegen Rusland uitgebreid. Ries beschrijft hoe dit zich verder zal ontwikkelen: met oorlog in het buitenland en in eigen land.

 

 

Door Denis Krassnin, 19 augustus 2014, Copyright © 2014 Global Research

Bron: http://www.globalresearch.ca/eu-advisors-advocate-use-of-military-against-strikes-and-protests/5396551