Zonnebrandcrème: gevaar voor gezondheid en milieu

De chemische stoffen in sunscreens (zonnebrandcrèmes) bieden niet alleen geen doeltreffende bescherming tegen alle stralen van de zon, maar ze hebben ook een toxisch effect op mensen, waterwegen en alle leven in het water. Ons beste advies is geen sunscreens meer te gebruiken maar een dieet rijk aan antioxidanten.

Van koraalriffen tot collageen

In de zomer van 2010, toen ik in Maui, Hawaï, was spraken de plaatselijke media over het afsterven van koraalriffen door de opwarming van de aarde. Toen ik me echter realiseerde dat het water rond Hawaï kouder aanvoelde dan de afgelopen 40 jaar dat ik er daar zwem, besloot ik uit te zoeken om welke andere reden het koraal afsterft.

Al snel vond ik een artikel uit 2008 in Environmental Health Perspectives (116[4]:441-447) waaruit duidelijk bleek dat de chemische stoffen in sunscreen het afsterven van koraal veroorzaken. Toen mijn onderzoek me naar talloze artikelen leidde, waaruit bleek dat deze chemische stoffen krachtige hormonen zijn die grote invloed kunnen hebben op alle soorten leven en op de ontwikkeling van de menselijk foetus, wist ik dat ik een boek moest schrijven om het publiek te waarschuwen, en dat er maar één titel mogelijk was: Sunscreens – Biohazard: Treat as Hazardous Waste. Dit pas uitgekomen boek geeft een enorme hoeveelheid bewijs van de afschuwelijke gevolgen als deze chemische stoffen in de ecosystemen van de planeet en in het menselijk lichaam komen. Het benadrukt dat het gebruik van sunscreen chemicaliën nu met grote spoed een halt moet worden toegeroepen om een einde te maken aan de schade die ze veroorzaken elke dag dat ze worden gebruikt.

De koppen in alle media geven de volgende boodschap: ‘Gebruik sunscreens voor u naar buiten gaat. Zorg dat u uw kinderen insmeert om huidkanker te voorkomen en ook lichtveroudering van de huid.’ Dit wordt zo vaak herhaald dat we er niet aan denken vraagtekens te zetten bij de veronderstelling. Er is nu echter veel bewijs dat sunscreens niet alleen het risico van huidkanker en melanomen vergroten, maar de huid ook blootstellen aan meer zonnestralen die collageen en elastine afbreken waardoor de lichtveroudering van de huid sneller gaat dan zonder sunscreen.

Melanomen en huidkanker nemen toe bij gebruik van sunscreens

Vanaf de jaren 60 tot nu zien we een gestage toename van melanomen over de hele wereld.(1) Een onderzoek in 2009 gepubliceerd in Clinics in Dermatology toont aan dat de incidentie van melanomen over de afgelopen 40 jaar is toegenomen bij de blanke bevolking wereldwijd.(2) Volgens de Wereld Gezondheidsorganisatie is de jaarlijkse incidentie van melanomen in Noorwegen en Zweden meer dan verdrievoudigd over de afgelopen 45 jaar.(3) Australië en Nieuw Zeeland hebben de hoogste incidentie van 40–60 per 100.000. Midden-Europa steeg van 3–4 per 100.000 in de jaren 70 naar 10–15 per 100.000 in 2000. Deze trends geven een verdubbeling van de incidentie over de volgende 20 jaar.(4) De statistieken zijn zo overweldigend dat onderzoekers in een artikel uit 2008, gepubliceerd in het Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology, zeiden: ‘ ... het is waarschijnlijk veilig te beweren dat overwegend UVB absorberende sunscreens de ontwikkeling van melanomen bij in mensen niet voorkomen.’ (5)

Australië heeft de hoogste incidentie van huidkanker ter wereld, met meer dan 6000 melanomen en 300.000 nieuwe gevallen van huidkanker per jaar. De meeste van deze geval worden beschouwd als gevolg van het leven van mensen met een blanke huid in deze streek met de sterke zonnestraling.(6)

Australië is niet de enige plaats ter wereld met een toename van huidkanker, en zowel spinocellulair en basocellulair carcinoom nemen de afgelopen tientallen jaren gestaag toe. Zwitserland, ondanks de landelijke preventiecampagne van de afgelopen 20 jaar, heeft een van de hoogste huidkanker incidentie van Europa.(7) Zelfs in Kroatië waar meer dan 70% van de bevolking zegt sunscreens te gebruiken, is de jaarlijkse incidentie van melanomen over de afgelopen 40 jaar met 300% toegenomen.(8) Een artikel uit 2010, geschreven om het gebruik van beschermende kleding te promoten tegen dit groeiende probleem, stelt: ‘Huidkanker in Kroatië neemt geleidelijk toe ondanks publieke en overheids[maatregelen]. Het is duidelijk dat [het] binnenkort een groot probleem van de volksgezondheid wordt.’ (9)

De statistieken bewijzen de toename van alle soorten huidkanker, en er is discussie onder artsen gaande over deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid van een stijgende verkoop van sunscreens gepaard met een stijgende incidentie van huidkankers.(10)

Wat voortdurend en wereldwijd uit onderzoek blijkt met de toename van huidkanker en alomtegenwoordig gebruik van sunscreen chemicaliën is een voorbeeld van de wet van onbedoelde gevolgen.
Sunscreens zijn gepromoot opdat de mensen 10, 20 of 30 keer langer in de zon kunnen blijven dat normaal, omdat sunscreen het gebruik van onze natuurlijke beschermende rode waarschuwingslichten uitzet: zonnebrand op de huid. Deze promotie heeft onze een vals gevoel van veiligheid gegeven dat we veel langer in de zon kunnen blijven zonder gevolgen.



Het deel van het zonnespectrum dat verbranding veroorzaakt is ultraviolet B (UV-B). De eerste sunblocks waren alleen tegen deze UV-B straling. Ze beschermden niet tegen ultraviolet A stralen (UV-A), die dieper in de huid gaan dan UV-B en zowel kankers als lichtveroudering van de huid veroorzaken. Dit is een van de redenen waarom huidkankers toegenomen zijn door meer gebruik van sunscreens: het lichaam kreeg nooit de volledige bescherming die sunscreen gebruikers dachten die ze krijgen.

Langer dan normaal in de zon blijven verbruikt de natuurlijke voorraad antioxidanten in de huid die bestemd zijn om de huidcellen tegen schade te beschermen. Als de antioxidanten opgebruikt zijn, is het lichaam een van de beschermingen tegen de schadelijke stralen van de zon kwijt waardoor de huid te veel wordt blootgesteld.

Sunscreen verhindert ook onze tweede lijnsbescherming: bruin worden. Het melanine (bruin pigment gemaakt door melanocyten in de epidermis) dat wordt aangemaakt bij blootstelling aan de zon, absorbeert op natuurlijke wijze de zonne-energie en biedt bescherming tegen schade door straling.(11)

Het belang van vitamine D voor onze gezondheid

Een ander probleem wordt veroorzaakt doordat sunscreens het vermogen van onze huid blokkeren om zijn essentiële functie uit te oefenen, het aanmaken van vitamine D in antwoord op blootstelling aan de zon. Vitamine D is cruciaal voor onze algemene gezondheid. De promotie van massaal gebruik van sunscreens met de sterke boodschap nooit de zon in te gaan zonder, heeft geleid tot een toename van de vele ziektebeelden die zich ontwikkelen bij een vitamine D tekort.

Een goed niveau vitamine D is essentieel voor een goede botontwikkeling, want het is noodzakelijk voor de opname van calcium en voor de regulering van calcium en fosfaat voor een goede botvorming.(12) Blokkeren van de heilzame stralen van de zon verlaagt het vitamine D niveau. Dit leidt niet alleen tot osteoporose maar tot zachte botten bij pasgeborenen en kleuters wat leidt tot O- of X-benen (rachitis) bij kinderen.(13) In het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten zijn opnieuw gevallen van rachitis gemeld omdat bevolking de zon vermijdt.

Vitamine D is essentieel voor veel organen en lage niveaus worden in verband gebracht met diabetes type 2 bij volwassenen en bij kinderen met aangeboren type 1 en attaques.(14) Gebrek aan vitamine D leidt tot auto-immuunziekten zoals Hashimoto en ingewandstoornissen zoals de ziekte van Crohn.(15) Vitamine D speelt ook een rol bij spiermetabolisme. Verzwakking van de spieren kan leiden tot blaasincontinentie en zwakke bekkenbodem bij vrouwen, waardoor het aantal noodzakelijke keizersneden toeneemt.(16) Bovendien leidt vitamine D tekort tot fibromyalgie.(17)

Voor voldoende natuurlijke vitamine D is het noodzakelijk verstandig van de zon te genieten. Sunscreens – Biohazard stelt de tijd ter discussie die je in de zon moet blijven om voldoende vitamine D aan te maken, en de juiste hoeveelheid voor een heilzaam effect. Vitamine D-gebrek is nu een wereldwijd fenomeen. Het is van groot belang te stoppen de zon volledig te vermijden en de vitamine D-waarden van de wereldbevolking weer op een gezond niveau te brengen.

Veiligheidszorgen breedspectrum formules

De nieuwe ‘breedspectrum’ formules zijn niet het antwoord. Deze nieuwe sunscreens worden ‘breedspectrum’ genoemd omdat de fabrikanten nu chemische stoffen gebruiken om zowel UV-B en UV-A stralen te filteren. Verscheidene chemische stoffen zijn nodig voor een breedspectrum effect, daar elke chemische stof slechts een bepaald deel van het zonnespectrum dekt. Er zijn echter problemen als chemische stoffen worden gecombineerd. Chemische stoffen of metalen in sunscreens kunnen inactief worden bij blootstelling aan zonlicht—dat heet fotodegradatie. Hierdoor kunnen ze de huid niet meer beschermen tegen zonnestraling. Door de combinatie van chemische stoffen verloopt dit proces sneller.(18)

Bovendien hebben onderzoeken aangetoond dat sommige chemische stoffen giftig kunnen zijn wanneer ze alleen worden gebruikt, maar de combinaties vormen nieuwe chemische complexen die veel giftiger zijn.(19) Volgens veel onderzoeken zijn chemische combinaties nu de norm voor sunscreen preparaten, en waarschuwen dat alle toekomstig onderzoek naar mogelijk giftig effect van chemische stoffen in sunscreens nu het effect moet bestuderen van combinaties.(20) Het is onachtzaam te denken dat chemische stoffen die individueel zijn goedgekeurd niet schadelijk zijn gecombineerd tot nieuwe chemische structuren terwijl al is bewezen dat deze individueel goedgekeurde sunscreen chemicaliën niet zo veilig zijn als ze ons hebben doen denken.

Bovendien dekt UV-straling maar een klein deel van het zonnespectrum, en wat nu wordt gepromoot als breedspectrum zonnefilter biedt niet alle bescherming die we nodig hebben. Van de zonnestraling die in de atmosfeer van de Aarde doordringt is het UV-B en UV-A spectrum slechts 4%, het zichtbare licht omvat 49% en de nabij-infrarode (NIR) straling is 47%.(21) Deze NIR stralen dringen verder door en gaan veel dieper dan UV-A stralen, en ze veroorzaken schadelijke veranderingen die leiden tot kanker en lichtveroudering van de huid omdat ze collageen en elastine vernietigen.(22) Veel nieuwe chemische stoffen en methoden zijn onderzocht om NIR schade te voorkomen in de cellen, maar er is geen bevredigende oplossing gevonden.(23) Met sunscreens zijn we feitelijk alleen beschermd tegen UV-B en UV-A stralen, terwijl de schadelijker nabij-infrarode stralen tot de huid kunnen doordringen en ongeziene schade veroorzaken. Het bewijs is duidelijk dat dit het geval is, maar breedspectrum sunscreens blijven op de markt verkrijgbaar voor de mensen, alsof ze bescherming geven. Dit is nog een vorm van een vals gevoel van bescherming.

Chemische stoffen die het hormonale systeem verstoren: schadelijk voor het leven

Er worden nu veel onderzoeken gepubliceerd die aantonen dat chemische stoffen in sunscreens alle soorten leven verstoren. De chemische stoffen gebruikt in sunscreens zijn zeer potente hormonen en zijn als zodanig stoffen die het hormonale systeem verstoren, endocrine-disrupting chemical (EDCs). Als ze in het lichaam komen, kunnen ze werken als oestrogeen, anti-oestrogeen, testosteron of antitestosteron en verstoren het natuurlijke hormoon evenwicht.(24)

Toen onderzoekers de sunscreenchemicaliën benzofenon-3 (BP-3), 4-methylbenzylideen kamfer (4-MBC) octylmethoxycinnamaat (OMC) aan ratten gaven, ontdekten ze dat het gewicht van de baarmoeder van de ratten vergrootte, waaruit blijkt dat deze chemische stoffen een oestrogene werking hebben. Op basis van deze bevindingen uitten de onderzoekers hun zorgen: ‘Onze bevindingen geven aan dat UV-screens moeten worden getest op hormonale activiteit, met het oog op lange-termijn gevolgen voor mens en natuur.’(25)

In 2008 ontdekte dezelfde onderzoeker en collega's dat 4-MBC en 3- benzyliden kamfer (3-BC) beide de reproductieorganen en het centraal zenuwstelsel aantasten, hetgeen aantoont dat dit gevoelige targets zijn die een giftig effect van de hormonaal actieve sunscreen chemicaliën op de ontwikkeling ondergaan. Ze concludeerden: ‘Deze gegevens tonen aan dat pre- en postnatale blootstelling aan 4-MBC en 3-BC kan interfereren met de seksuele ontwikkeling in de hersenen en reproductieve organen.’(26) Ze toonden ook aan dat verschillende combinaties van chemische stoffen het soort invloed dat ze hebben lijken te veranderen.

Het gebruik van sunscreen is in Amerika zo gestimuleerd dat er benzofenon-3 nu in het bloed van 97% van de Amerikanen wordt gevonden, en 90% hiervan zegt dat ze nog nooit sunscreens hebben gebruikt.(27) Deze chemische stof is zo veel gebruikt dat het een weg heeft gevonden in onze watersystemen en de zuiveringsinstallaties zijn niet in staat het uit het water te verwijderen. Het wijdverbreide gebruik van deze stof in zoveel producten heeft ertoe geleid dat het in het bloed van de mensen zit, ook al gebruiken ze het zelf niet.

Een andere manier waarop de stof in het lichaam komt is via de longen. Door het inademen en het ruime gebruik vinden we de stoffen zelfs terug in huisstof.(28) Gebruik de merken die als spray worden verkocht niet voor kinderen of uzelf omdat ze dampen verspreiden die worden ingeademd en via de longen in het lichaam terecht komen.

En omdat de chemische stoffen in het bloed worden teruggevonden, zitten ze ook in moedermelk. Een onderzoek heeft verontreiniging van 85% van moedermelkmonsters aangetoond hetgeen betekent dat kinderen sterke hormonen drinken tijdens de cruciale periode van de vroege ontwikkeling.(29)

Veel sunscreen chemicaliën vallen in de klasse fenolen, waarvan bekend is dat ze via de placenta in de foetus terecht kunnen komen.(30) Jongen van ratten die zijn blootgesteld aan sunscreen chemicaliën vertoonden algemene, schildklier- en reproductieve toxiciteit, waaruit blijkt dat onze eigen kinderen ook voorwerp zijn van dezelfde schadelijke veranderingen.(31)


Bron: http://youtu.be/hUHtS1-oXfI

Sunscreen chemicaliën zouden een van de oorzaken kunnen zijn voor de wereldwijde toename van autisme en ADHD. Gezien alle aspecten van de impact die sunscreen chemicaliën hebben op de ontwikkeling van de foetus en alle kenmerken van autistische kinderen, is het van belang te letten op de correlaties tussen deze twee. De kenmerken van autisme die aanleiding geven tot onderzoek naar de rol van de chemische stoffen in sunscreens in de snelle toename van de aandoening zijn: gender verschillen, schildklierstoornissen, rassenverschillen, en een toegenomen incidentie die gelijk loopt met de toename van het gebruik van sunscreen. Daar de meeste sunscreen chemicaliën werken als oestrogenen of anti-androgenen, en zo testosteron verstoren, is er meer potentiële impact op de mannelijke ontwikkeling dan de vrouwelijke. Autisme komt meer voor bij jongens dan bij meisjes: 4:1 ratio.(32)

Het menselijke embryo is ‘buitengewoon gevoelig’ voor schildklierstoornissen tijdens de zwangerschap, en contaminerende stoffen binnen de baarmoeder kunnen interfereren met normale rijping van de schildklier het embryo.(33) Sunscreen chemicaliën verstoren de foetale schildklierontwikkeling bij zoogdieren, en autisme wordt in verband gebracht met schildklierstoornissen, met name tijdens de groei van de foetus.(34)

Een abnormale schildklierfunctie is van invloed op de ontwikkeling van spraak en cognitieve vaardigheden, die allebei verstoord zijn in het spectrum van autisme. Volgens een onderzoek: ‘ ...is het mogelijk dat een verstoorde schildklierfunctie de oorzaak is van bepaalde symptomen van autisme, vooral de taalstoornis en geestelijke achterstand.(35)

Blanken hebben een groter gehalte sunscreen chemicaliën in hun bloed, en onderzoek heeft aangetoond dat er een grotere incidentie van autisme is in het blanke ras vergeleken met kleurlingen, Hispanics en Aziaten.(36)

De toenemende incidentie van autisme gaat gelijk op met het toenemend gebruik van sunscreen. Sunscreens kwamen in de jaren 70 op de markt en het gebruik nam toe in de jaren 80. Autisme begon in de jaren 80.

Nieuw onderzoek heeft een giftige stof die de vorming van zenuwcellen verstoort, gecombineerd met vitamine D-gebrek, ontdekt als oorzaak van ADHD of autisme, afhankelijk van het stadium van de neurologische ontwikkeling die gaande was toen de foetus, zuigeling of kind werd blootgesteld aan de giftig stof.(37)

Op basis van deze verbanden is het van groot belang om te onderzoeken of veelvuldig gebruik van sunscreen chemicaliën, mogelijk in combinatie met de vele andere oestrogene chemische stoffen (bijv. bestrijdingsmiddelen) die de afgelopen dertig jaar in gebruik zijn genomen, een rol kan spelen bij de exponentiële toename van autisme in de afgelopen 30 jaar.

De gevaren van nanodeeltjes

Een groot probleem met verreikende gevolgen is dat in sunscreen materiaal wordt gebruikt zoals nanodeeltjes die relatief nieuw zijn voor mens. Er bestaan weinig kwantitatief analytische technieken om deze nanodeeltjes in natuurlijke systemen te meten.(38)

Titaniumdioxide (TiO2) en zinkoxide (ZnO) worden in sunscreens gebruikt omdat ze UV-A en UV-B stralen uitsluiten. Van nature komen ze voor als dikke, witte, opake poeders, en ze worden vervaardigd tot witte pasta die op de huid gesmeerd wordt, vooral op de neus (een gewoonte van strandwachters). Om deze oxides transparanter te maken voor het oog krimpen de fabrikanten ze tot nanodeeltjes. Nanodeeltjes zijn zonder testen goedgekeurd voor sunscreen formules omdat ze beschouwd worden als veilig in hun volledige, natuurlijke staat of bulkvorm. Onderzoekers ontdekken echter dat de radicaal verkleinde maat leidt tot radicaal ander gedrag van deze oxides.

Onderzoekers aan de University of California, Los Angeles, hebben aangetoond dat bij de jongen van muizen die aan TiO2 worden blootgesteld grote delen DNA verdwijnt.(39) Daar dit aantoont dat nanodeeltjes door de placenta heengaan, is het dus waarschijnlijk dat er schade wordt veroorzaakt aan baby’s die in de baarmoeder zijn blootgesteld aan deze microscopisch kleine metaaldeeltjes. Andere researchers ontdekten dat TiO2 nanodeeltjes niet alleen door het celmembraan maar ook in de celkern terecht komt waar ze schade aan het DNA veroorzaken en de normale celdeling verstoren.40 Ook een belangrijke bevinding is het werk van anderen die ontdekten dat deze nanodeeltjes zo klein zijn dat ze door de bloed-hersenbarrière heen gaan en hersenenneuronen kunnen vernietigen.(41)

Researchers zeggen nu dat deze zeer kleine deeltjes zijn vrijgegeven voor gebruik door de consument voordat er onderzoek was gedaan naar mogelijke schade aan het leven in het water.(42)

Fytoplankton is essentieel op onze planeet. Het is het begin van de voedselketen, maar het wordt verondersteld als verantwoordelijk voor de productie van 50–90% van de zuurstof op de wereld.(43) Een onderzoek uit 2010 toont aan dat ZnO nanodeeltjes plankton vernietigt,(44) en andere onderzoeken toonden aan dat ZnO nanodeeltjes zeer giftig zijn en TiO2 nanodeeltjes zijn schadelijk voor het leven in de zee.(45) Researchers hebben berekend dat er nu zo’n 40% minder fytoplankton is in de wereldzeeën vergeleken met 1950.(46) Daar bewezen is dat zinkoxide nanodeeltjes plankton vernietigen, moeten we stoppen de oceanen te vervuilen met sunscreen chemicaliën.

Veel onderzoeken hebben nu aangetoond dat deze nanodeeltjes giftig zijn voor vissen; ze worden teruggevonden in hun kieuwen, leven, hart en hersenen.(47) Ook zijn de chemische stoffen in sunscreens hormonaal zo actief dat vissen die eraan blootgesteld worden jongen krijgen met een mengsel van mannelijke en vrouwelijke reproductieve organen, met zoveel schade dat sommige zelfs geen kuit meer schieten. Onderzoekers hebben de term ‘intersex’ bedacht voor deze chemisch beschadigde jongen.(48)



Naast TiO2 en ZnO bleken (d.w.z. doden) sunscreen chemicaliën zelfs in zeer lage concentraties (dezelfde als na het afspoelen van sunscreen onder de douche) koraal in 96 uur. De chemische stoffen die het afsterven veroorzaken zijn de voorgenoemde BP-3, OMC en 4-MBC en het conserveringsmiddel butylparabeen (BP).(49)

Bleken van koraal is een wereldwijd probleem geworden. De opwarming van de aarde kreeg de schuld van dit bleken, maar wanneer gebeurde dat voor het eerst? Het begon voor het eerst toen het massatoerisme zo enorm toenam in deze streken. Het Belize Barrier Reef en Great Barrier Reef in Australië hadden geen last van koraalsterfte voordat er grote aantal toeristen kwamen. De stress van de sunscreen chemicaliën vermindert het vermogen van koraal om te blijven bloeien bij een lichte verandering van de watertemperatuur.

Daar de wereldzeeën belangrijke voedselbronnen zijn, moet aandacht worden besteed aan het verlies van zeeleven door de boodschap dat niemand de zon in mag zonder sunscreen. Hoe hoog is de prijs die wordt betaald?

Pas op zogenaamd natuurlijke of veilige producten

Het is heel erg in de mode bij sunscreen fabrikanten om te beweren dat hun producten ‘natuurlijk’ of ‘veilig’ zijn. Zelfs als er op het etiket staat dat ze veilig zijn voor koraalriffen bevatten deze producten vaak chemicaliën waarvan bewezen is dat ze koraal vernietigen.(50) Sommige fabrikanten beweren dat ze alleen maar de ‘bulk’ vorm van titaniumdioxide en zinkoxide gebruiken en geen nanodeeltjes en dat hun producten dus veilig zijn. In werkelijkheid bestaat er geen manier om de kleinere deeltjes uit de bulkvorm te screenen en te zorgen dat je alleen grotere deeltjes krijgt.

De eerste lijn voor bescherming is de schadelijke chemische middelen in de sunscreens van tegenwoordig vermijden. Sunscreens – Biohazards bevat de volledige lijst van alle sunscreen chemicaliën, per land van goedkeuring, dus kun je zien of het product dat je wilt kopen schadelijke chemische middelen bevat. Het is van groot belang alle etiketten te lezen van alles wat je op je huid smeert, daar de meeste cosmetica, body lotions en shampo’s sunscreen chemicaliën bevatten. Titaniumdioxide is de meest voorkomende chemische stof en wordt zelfs aan veel voedingsmiddelen toegevoegd die verkocht worden in supermarkten en natuurwinkels. Let heel goed op want sunscreen chemicaliën zitten in een grote hoeveelheid producten van parfum tot pudding.

Voedingsantioxidanten en natuurlijke huidbescherming

Er is in de loop der jaren veel onderzoek gepubliceerd waarin wordt aangetoond dat antioxidanten zijn effectief zijn als natuurlijke bescherming van de huid tegen zonnestraling. In het verleden waren er al talloze redenen voor een antioxidantrijke voeding, en door deze bevindingen is het tegenwoordig nog veel belangrijker.

Antioxidanten beschermen niet alleen tegen ultraviolette straling, zoals sunscreens, maar ook tegen nabij-infrarood stralen, en geven het lichaam veel meer bescherming dan de smalspectram UV producten in de diverse chemische sunscreens.

Sunscreens – Biohazard besteedt een hoofdstuk aan de vele soorten antioxiderende voedingsmiddelen, en onderzoek heeft aangetoond dat ze schadelijke veranderingen op celniveau kunnen voorkomen als je te lang in de zon blijft. Er is ook een handige naslaggids te vinden om boodschappen te doen, om te zorgen dat je vindt wat je het beste beschermt tegen de zon.

Het lichaam kan de natuurlijke chemische middelen aanmaken die het nodig heeft tegen de zon—als we het de grondstoffen daartoe geven. De sunscreens van de toekomst zullen waarschijnlijk antioxidanten bevatten, in combinatie met het advies om veel antioxidantrijk voedsel te eten.

Lessen van Australië's SunSmart Programma

De rest van de wereld kan leren van Australië's SunSmart programma met mediaboodschappen die bescherming met gezond verstand aanmoedigen en het gebruik van speciale kleding die beschermt tegen zonnestralen. Zo zijn kledingstijlen die meer huid bedekken weer terug in de mode, en ook bedekkende kinderkleren. We moeten vitamine D maken in onze huid, dus volledig afdekken voor de zon is geen goed idee. Bovendien is een bruine huid door blootstelling aan de zon weldadig voor de bescherming van de cellen tegen schadelijke zonnestraling. We kunnen beginnen met kleding met langere mouwen en rokken of broeken en een hoed en handschoenen zoals onze voorouders een halve eeuw geleden deden. In Hawaï in 2011 zag ik dat meer ouders hun kinderen zwemkleding lieten dragen met langere mouwen en pijpen.

Maar wees voorzichtig met stof of kleding ontworpen en gefabriceerd ter bescherming tegen UV, daar die is geïmpregneerd met nanodeeltjes titaniumdioxide of zinkoxide. Dit is niet het antwoord, daar de nanodeeltjes in de stof die tegen de huid aan ligt kunnen worden geabsorbeerd. En deze nanodeeltjes worden weggewassen zodat de kleding geen bescherming meer biedt na 20 keer wassen. En de nanodeeltjes komen in de waterwegen terecht via het waswater en vernietigen onze water-ecosystemen.

Australië's SunSmart programma heeft geleid tot een afname van het aantal melanomen en mortaliteit onder jongeren.(51) Helaas bevordert het SunSmart program met de ‘Slip! Slop! Slap! Seek! Slide!’ boodschap het gebruik van sunscreens als onderdeel van de bescherming. Wat we van dit programma leren is het advies om intelligent om te gaan met hoe we de zon in gaan. Blijf niet langer in de zon dan je lichaam aankan, afhankelijk van je huidtype. Breng een redelijke tijd in de zon door. Zit in de schaduw. Draag dicht geweven stoffen die de zonnestralen tegenhouden; hoe dichter geweven hoe beter je lichaam beschermd is en uiteindelijk alle leven op aarde.

Een nieuwe strategie om het leven op Aarde te bevorderen

Tegenwoordig zijn er veel programma’s om het leven op Aarde in al zijn vormen te beschermen. Ophouden met sunscreens gebruiken is weldadig voor koraal, plankton en vissen en ook voor onze kinderen, met inbegrip van het ongeboren kind. Ze krijgen zo een minder giftig leefmilieu dat hun fragiele ontwikkeling beschermt in de baarmoeder en tijdens de eerste kritische jaren van groei.

Daar antioxidanten een eenvoudig tegengif zijn, hoeven we niet langer onze planeet en de watersystemen te vervuilen. Vertel aan iedereen dat we moeten ophouden met sunscreens in hun huidige schadelijke formules te gebruiken en helpen een veilig, gezond leefmilieu voor alle levensvormen te maken.

 Alle leven is van elkaar afhankelijk

De ecosystemen van de wereld zijn aangetast, daar deze chemische stoffen in alle geteste water- en zeedieren zijn teruggevonden en we zien een cumulatieve opbouw van voedselketens in beide leefmilieus.(52) Een Europees onderzoek vond sunscreen chemicaliën in meren en rivieren.(53) Deze bevindingen tonen aan dat deze chemische stoffen de watersystemen van de wereld al hebben vervuild.

We moeten deze producten niet meer kopen en de fabrikanten oproepen om veilige, doeltreffende producten te ontwikkelen die ons beschermen als we lang in de zon moeten blijven. We zouden lang in de zon moeten kunnen spelen en werken zonder ons zorgen te maken dat chemische stoffen die we op onze huid smeren om ons te beschermen meer kwaad dan goed doen.

Hoe we onze kinderen, onze gezinnen en onszelf moeten beschermen is geen lastig probleem maar we moeten wel iets aan onze levensstijl veranderen en onze houding ten opzichte van de zon. Het vergt een combinatie van voedingsgewoontes verbeteren en ophouden te geloven dat we 10, 20 of 30 maal langer in de zon kunnen blijven dan ons lichaam aankan. We moeten respecteren wat ons lichaam aankan en samen werken opdat het zichzelf kan beschermen.

Door Elizabeth Plourde, CLS, NCMP, PhD © 2011
New Voice for Health New Voice Publications PO Box 14133 Irvine, CA 92623-4133, USA e-mail: publisher@newvoice.net  Website: http://www.sunscreensbiohazard.com/

Over de auteur: Elizabeth Plourde, CLS, NCMP, PhD, is klinisch laboratoriumwetenschapper en medisch onderzoeker, evenals auteur en internationaal spreker gespecialiseerd in hormonen en hormonaal evenwicht. Ze is gecertificeerd door de North American Menopause Society als menopauzetherapeut. Haar expertise was essentieel bij het verklaren van de volledige impact die sunscreens hebben op de mens en andere levensvormen op deze planeet.

Dr Plourde’s boek Sunscreens – Biohazard: Treat as Hazardous Waste is gerecenseerd in NEXUS 19/02. Voor het boek en meer informatie gaat u naar de website http://www.sunscreensbiohazard.com. Een pdf van dit artikel, met uitgebreide voetnoten, is ook te downloaden.

Voetnoten
1. BuljanM,RajacicN,VurnekZivkovic M, Blajic I, Kusic Z, Situm M. Epidemiological data on melanoma from the referral centre in Croatia (2002-2007). CollAntropol. 2008;32(Suppl2):47-51.
2. Garbe C, Leiter U. Melanoma epidemiologyandtrends. ClinDermatol. 2009;27(1):3–9.
3. WorldHealthOrganizationWebsite: The World Health Organization recommends that no person under 18 should use a sunbed. Available at: http://tinyurl.com/32lj5nf .
4. Garbe C, Leiter U. Melanoma epidemiologyandtrends. ClinDermatol. 2009;27(1):3–9.
5. Antoniou C, Kosmadaki MG, Stratigos AJ, Katsambas AD. Sunscreens–what'simportanttoknow. J Eur Acad Derm Venereology. 2008;22(9):1110–1119. Epub 2008 Aug 18. DOI: 10.1111/j.1468-3083.2007.02580.
6. Australian Government Website. RadiationProtection: SolarUVradiation and the UV Index. See: http://tinyurl.com/87ke32q .
7. Bulliard JL, Panizzon RG, Levi F. Epidemiology of epithelial skin cancers [abstract]. Rev Med Suisse. 2009;5(200):882, 884-888.
8. SitumM,VurnekZivkovieM,Dediol I, Zeljko Penavie J, Simie D. Knowledge and attitudes towards sun protection in Croatia. Coll Antropol. 2010;34(Suppl. 1):141–146.
Buljan M, Rajacic N, Vurnek Zivkovic M, Blajic I, Kusic Z, Situm M. Epidemiological data on melanoma from the referral centre in Croatia (2002-2007). CollAntropol. 2008;32(Suppl2):47-51.
9. Tarbuk A, Grancaric AM, Situm M, MartinisM. UVclothingandskincancer. CollAntropol. 2010;34(Suppl2):179-183.
10. Handel AE, Ramagopalan SV. Correspondence letter (April 17). The questionable effectiveness of sunscreen. Lancet. 2010;376(9736):161-162.
11. eMedicine Website. Amirlak B. Skin anatomy. Available at: http://tinyurl.com/6tj8p9g .
12. Endocrine Web. Parathyroid Function: Normal and Abnormal. See: http://tinyurl.com/4zj7vju.
Alleyne R. Vitamin D health warning for the children who shun the sun.
http://tinyurl.com/7gmtbl6 .
13. Cure Research Website. Osteoporosis Progress and Promise: NIAMS. Available at: http://tinyurl.com/7z9non8.
The Free Medical Dictionary Website. Osteomalacia. Available at: http://www.medical- dictionary.thefreedictionary.com/osteoma lacia.Accessed February 2, 2011.
Dictionary.com Website. Rickets. See: http://tinyurl.com/7p9g8a5 .
14. Holick MF, Chen TC. Vitamin D deficiency: a worldwide problem with health consequences. Am J Clin Nutr. 2008;87(4):1080S-1086S.
Ozfirat Z, Chowdhury T. Vitamin D deficiency and type 2 diabetes. Postgrad Med J 2010; 86:18-25. doi:10.1136/pgmj.2009.078626. Mohr SB, Garland CF, Gorham ED, Garland FC. The association between ultraviolet B irradiance, vitamin D status and incidence rates of type 1 diabetes in 51 regions worldwide. Diabetologia. 2008;51(8):1391-1398. Epub 2008 Jun 12.
Hyppönen E, Laara E, Reunanen A, Jarvelin M-R, Virtanen SM. Intake of vitamin D and risk of type 1 diabetes: a birth-cohort study. Lancet. 2001;358(9292):1500-1503. The Telegraph Website. Alleyne R. Vitamin D Health Warning for the Children Who Shun the Sun. See: http://tinyurl.com/7gmtbl6 .
15. Kivity S, Agmon-Levin N, Zisappl M, et al. Vitamin D and autoimmune thyroid diseases. Cell Mol Immunol. 2011;8(3):243-247. Epub 2011 Jan 31.
Hewison M. Vitamin D and immune function: an overview. Proc Nutr Soc. 2011;18:1-12. [Epub ahead of print]
Jørgensen SP, Agnholt J, Glerup H, et al. Clinical trial: vitamin D3 treatment in Crohn"s disease—a randomized double- blind placebo-controlled study. Aliment Pharmacol Ther. 2010;32(3):377-383. Epub 2010 May 11.
16. Wang Y, Deluca HF. Is the vitamin d receptor found in muscle? Endocrinology. 2011;152(2):354-363. Epub 2010 Dec 29.
Schubert L, DeLuca HF. Hypophosphatemia is responsible for skeletal muscle weakness of vitamin D deficiency. Arch Biochem Biophys. 2010;500(2):157-161. Epub 2010 May 31.
Halliday TM, Peterson NJ, Thomas JJ, Kleppinger K, Hollis BW, Larson-Meyer DE. Vitamin D status relative to diet, lifestyle, injury, and illness in college athletes. Med Sci Sports Exerc. 2011;43(2):335-343.
Medscape Today Website. Barclay L. Higher Vitamin D Levels Linked to Lower RiskforFemalePelvicFloorDisorders? Available at: http://tinyurl.com/ycwdqyz .
Medscape Today Website. Barclay L. Vitamin D Deficiency Linked to Greater Risk for Primary Cesarean Delivery. Available at: http://tinyurl.com/86hpcvd .
17. Plotnikoff GA, Quigley JM. Prevalence of severe hypovitaminosis D in patients with persistent, nonspecific musculoskeletal pain. Mayo Clin Proc. 2003;78(12):1463-1470.
18. Kobo Products Inc. Website. Nguyen U, Scholossman D. Stability Study of Avobenzone with Inorganic Sunscreens. Available at: http://tinyurl.com/7h7f8su
19. KortenkampA. Lowdosemixture effects of endocrine disrupters: implications for risk assessment and epidemiology. Int J Androl. 2008;31(2):233-240. Epub 2008 Jan 29.
20. Schlumpf M, Schmid P, Durrer S, et. al. Endocrine activity and developmental toxicity of cosmetic UV filters–an update. Toxicology. 2004;205:113–122.
Schlumpf M, Durrer S, Faass O, et al. Developmental toxicity of UV filters and environmental exposure: a review. Int J Androl. 2008. 31(2):144-151. Epub 2008 Jan 10.
Brian JV, Harris CA, Scholze M, et al. Evidence of estrogenic mixture effects on the reproductive performance of fish. Environ Sci Technol. 2007. 41(1):337-344.
21. Escobedo João F, et al., Ratios of UV, PAR and NIR components to global solar radiation measured at Botucatu site in Brazil, Renewable Energy. 2010. doi:10.1016/j.renene.2010.06.018 (Article in Press).
22. Kligman LH. Intensification of ultraviolet-induced dermal damage by infrared radiation. Arch Dermatol Res. 1982;272(3-4):229-238.
Kligman LH. Full spectrum solar radiation as a cause of dermal photodamage: UVB to infrared. Acta Derm Venereol Suppl (Stockh). 1987;134:53-61.
Kim MS, Kim YK, Cho KH, Chung JH.
Regulation of type I procollagen and MMP-1 expression after single or repeated exposure to infrared radiation in human skin. Mech Ageing Dev. 2006;127(12):875-882. Epub2006Oct25.
Kim HH, Lee MJ, Lee SR, et al. Augmentation of UV-induced skin wrinkling by infrared irradiation in hairless mice. Mech Ageing Dev. 2005;126(11):1170-1177.
SpringerImagesWebsite. Availableat: http://tinyurl.com/7nfsz3z .
23. Schroeder P, Haendeler J, Krutmann J. The role of near infrared radiationinphotoagingoftheskin. Exp Gerontol. 2008;43(7):629-632. Epub2008 Apr 27.
BachemA,ReedCI. Thepenetrationof radiation through human skin. Am J Physiol. 1931;97:86–91. CitedinSchieke SM,SchroederP,KrutmannJ. Cutaneous effectsofinfraredradiation: fromclinical observations to molecular response
mechanisms. Photodermatol Photoimmunol Photomed.
2003;19(5):228-234.
24. Fent K, Kunz PY, Gomez E. UV filters in the aquatic environment induce hormonal effects and affect fertility and reproduction in fish. Endocrine disruptors: natural waters and fishes. Chimia. 2008;62(5):368-375. Reprinted with permission.
Kunz PY. Fent K. Multiple hormonal activities of UV filters and comparison of in vivo and in vitro estrogenic activity of ethyl-4-aminobenzoate in fish. Aquat Toxicol. 2006;79:305.
25. Schlumpf M, Cotton B, Conscience M, Haller V, Steinmann B, Lichtensteiger W. InvitroandinvivoestrogenicityofUV screens. Environ Health Perspect. 2001;109(3):239–244.
26. Schlumpf M, Durrer S, Faass O, et al. Developmental toxicity of UV filters and environmental exposure: a review. Int J Androl. 2008;31(2):144-151. Epub 2008 Jan 10.
27. Calafat AM, Wong LY, Ye X, Reidy JA, Needham LL. Concentrations of the sunscreen agent benzophenone-3 in residentsoftheUnitedStates: National Health and Nutrition Examination Survey 2003-2004. Environ Health Perspect. 2008;116(7):893-897. Available at: http://tinyurl.com/85cx3mu.
28. Negreira N, Rodríguez I, Rubí E, Cela R. Determination of selected UV filters in indoor dust by matrix solid- phase dispersion and gas chromatography–tandem mass spectrometry. J Chromatogr A. 2009;1216(31):5895-5902. Epub 2009 Jun 10.
29. Schlumpf M, Kypke K, Wittassek M, et. al. Exposure patterns of UV filters, fragrances, parabens, phthalates, organochlor pesticides, PBDEs, and PCBs in human milk: Correlation of UV filters with use of cosmetics. Chemosphere. 2010;81(10):1171–1183. Epub 2010 Oct 27.
30. Nishikawa M, Iwano H, Yanagisawa R, Koike N, Inoue H, Yokota H. Placental transfer of conjugated bisphenol A and subsequent reactivation in the rat fetus. Environ Health Perspect. 2010;118(9):1196-1203. Epub 2010 Apr 9.
31. Axelstad M, Boberg J, Hougaard KS, et al. Effects of pre-and postnatal exposure to the UV-filter Octyl Methoxycinnamate (OMC) on the reproductive, auditory and neurological development of rat offspring. Toxicol Appl Pharmacol. 2010. doi:10.1016/j.taap.2010.10.031
Schmutzler C, Bacinski A, Gotthardt I, et. al. The ultraviolet filter benzophenone 2 interferes with the thyroid hormone axis in rats and is a potent in vitro inhibitor of human recombinant thyroid peroxidase. Endocrinology. 2007;148(6):2835-2844. Epub 2007 Mar 22.
Crofton KM. Thyroid disrupting chemicals: mechanisms and mixtures. Int J Androl. 2008;31(2):209-223. Epub 2008 Jan 22.
Capen CC. Mechanistic data and risk assessment of selected toxic end points of the thyroid gland. Toxicol Pathol. 1997;25(1):39–48.
Boas M, Feldt-Rasmussen U, Skakkebaek NE, Main KM. Environmental chemicals and thyroid function. Eur J Endocrinol. 2006;154(5):599-611.
Miller MD, Crofton KM, Rice DC, Zoeller RT. Thyroid-disrupting chemicals: interpreting upstream biomarkers of adverse outcomes. Environ Health Perspect. 2009;117(7):1033–1041. Epub 2009 Feb 12.
Crofton KM, Craft ES, Hedge JM, et al. Thyroid-hormone-disrupting chemicals:
vidence for dose- dependent additivity or synergism. Environ Health Perspect. 2005;113(11):1549-1554.
Klammer H, Schlecht C, Wuttke W, et al. Effects of a 5-day treatment with the UV-filter octyl-methoxycinnamate (OMC) on the function of the hypothalamo- pituitary-thyroid function in rats. Toxicology. 2007;238(2-3):192-199. Epub 2007 Jun 23.
32. Wisconsin Medical Society Website. Treffert DA. Autistic Disorder: 52 Years Later: Some Common Sense Conclusions. Available at: http://tinyurl.com/7joymsb.
33. ColbornT. Neurodevelopmentand endocrine disruption. Environ Health Perspect. 2004;112(9):944-949.
34. Sadamatsu M, Kanai H, Xu X, Liu Y, Kato N. Review of animal models for autism: implication of thyroid hormone. Congenit Anom (Kyoto). 2006;46(1):1-9.
RománGC. Autism: transientinutero hypothyroxinemia related to maternal flavonoid ingestion during pregnancy and to other environmental antithyroid agents. J Neurol Sci. 2007;262(1-2):15-26. Epub 2007 Jul 24.
35. Adams JB, Holloway CE, George F, Quig D. Analyses of toxic metals and essential minerals in the hair of Arizona children with autism and associated conditions, and their mothers. Biol Trace Elem Res. 2006;110(3):193-209, p. 205.
36. Calafat AM, Wong LY, Ye X, Reidy JA, Needham LL. Concentrations of the sunscreen agent benzophenone-3 in residents of the United States: National Health and Nutrition Examination Survey 2003-2004. Environ Health Perspect. 2008. 116(7):893-897. Available at: www.medscape.com/viewarticle/577046 .
Mandell DS, Wiggins LD, Carpenter LA, et. al. Racial/ethnic disparities in the identification of children with autism spectrum disorders. Am J Public Health. 2009;99(3):493-498. Epub 2008 Dec 23.
37. Bartzokis G. Neuroglialpharmacology: white matter pathophysiologies and psychiatric treatments. Front Biosci. 2011;17:2695- 2733.
Mercola Website. Seneff S. The Two Factors That Elevate Your Risk for an Autistic Child. Available at: http://tinyurl.com/84vkq4j .
38. Nowack B, Bucheli TD. Occurrence, behavior and effects of nanoparticles in
the environment. Environ Pollut. 2007. 150(1):5-22.
39. Trouiller B, Reliene R, Westbrook A, Solaimani P, Schiestl RH. Titanium dioxide nanoparticles induce DNA damage and genetic instability in vivo in mice. Cancer Res. 2009;69(22):8784–8789. Epub 2009 Nov 3.
40. Shukla RK, Sharma V, Pandey AK, Singh S, Sultana S, Dhawan A. ROS- mediated genotoxicity induced by titanium dioxide nanoparticles in human epidermal cells. Toxicol in Vitro. 2011. 25(1):231-241. Epub 2010 Nov 17. [Epub ahead of print] doi: 10.1016/j.tiv.2010.11.008.
41. Wu J, Liu W, Xue C, et al. Toxicity and penetration of TiO2 nanoparticles in hairless mice and porcine skin after subchronic dermal exposure. Toxicol Lett. 2009;191(1):1-8. Epub2009Jan6.
LiuS,XuL,ZhangT,RenG,YangZ. Oxidative stress and apoptosis induced by nanosized titanium dioxide in PC12 cells. Toxicology. 2010;267(1-3):172- 177. Epub2009Nov14.
42. Fent K, Kunz PY, Gomez E. UV filters in the aquatic environment induce hormonal effects and affect fertility and reproduction in fish. Endocrine disruptors: natural waters and fishes. Chimia. 2008;62(5):368-375.
43. National Geographic Website. Source of half earth's oxygen gets little credit. Available at: http://tinyurl.com/724xwhz.
Marinebio Website. Ocean Resources. http://tinyurl.com/7qaestu.
44. Miao AJ, Zhang XY, Luo Z, et al. Zinc oxide-engineered nanoparticles: dissolution and toxicity to marine phytoplankton. Environ Toxicol Chem. 2010;29(12):2814-22. Epub2010Oct7.
45. Kahru A, Dubourguier HC. From ecotoxicology to nanoecotoxicology. Toxicology. 2010;269(2-3):105-119. Epub 2009 Sep 2.
46. Red Orbit Website. Phytoplankton decline seen over the last century. Available at: http://tinyurl.com/7owts2m .
47. Chen J, Dong X, Xin Y, Zhao M. Effects of titanium dioxide nano- particles on growth and some histological parameters of zebrafish (Danio rerio) after a long-term exposure.
Aquat Toxicol. 2011;101(3-4):493-499. Epub 2010 Dec 24.
Shaw BJ, Handy RD. Physiological effects of nanoparticles on fish: a comparison of nanometals versus metal ions. Environ Int. 2011;37(6):1083-1097. Epub 2011 Apr 6.
48. Weisbrod CJ, Kunz PY, Zenker AK, Fent K. Effects of the UV filter benzophenone-2 on reproduction in fish. Toxicol Appl Pharmacol. 2007;225(3):255-266. Epub 2007 Aug 17.
49. Danovaro R, Bongiorni L, Corinaldesi C, et al. Sunscreens cause coral bleaching by promoting viral infections. Environ Health Perspect. 2008;116(4):441-447.
50. Marie Veronique Organics Website. Why Companies Claiming to be Reef Safe Are Not Necessarily Safe for Reefs or Children. Available at: http://tinyurl.com/89g96hf .
Tropical Seas, Inc. Material Safety Data Sheet. Available at: http://tinyurl.com/6vorrdg.
51. MarksR. Thechangingincidence and mortality of melanoma in Australia. Recent Results Cancer Res. 2002;160:113-121.
52. Schlumpf M, Durrer S, Faass O, et al. Developmental toxicity of UV filters and environmental exposure: a review. Int J Androl. 2008;31(2):144-151. Epub 2008 Jan 10.
53. Fent K, Kunz PY, Gomez E. UV filters in the aquatic environment induce hormonal effects and affect fertility and reproduction in fish. Endocrine disruptors: natural waters and fishes. Chimia. 2008;62(5):368-375.