Genetische modificatie van de mens via antibiotica?



Dit moet u weten!

activistpost.com, oktober 2013
Er is een nieuwe soort antibiotica in de maak. Er wordt aan gewerkt door onderzoekers van de Oregon State University in de VS. De nieuwe vorm heeft de naam PPMO gekregen wat staat voor peptide-verbindende phosphorodiamidate morpholino oligomeren. Ze bestaan uit een synthetische vorm die overeenkomt met DNA of RNA en in staat is de uitwerking van bepaalde genen tot stilstand te brengen. (1)  De werking is erop gericht dat PPMO antibiotica ‘de onderliggende gene van bacteriën aanvallen’ en omzetten naar een genetisch gemodificeerde versie van de bacterie.

In eerste instantie kan dit overkomen als zijnde geheel ongevaarlijk. Ons is aangeleerd dat bacteriën vooral vies en negatief zijn, we moeten onze handen wassen en als we niet goed oppassen, maken ze ons ziek. Daarbij gaan we geheel voorbij aan alle andere eencellige organismen die ons lichaam juist wel op orde houden via een verfijnd microbiologisch systeem bv in de darmen.

Microbiologische systemen  

Het aantal genen van microben in ons lichaam is naar schatting meer dan 100 maal dan onze eigen genen. Alleen al in onze darmen bevinden zich 1000 tot 5000 verschillende typen microben. Van alle DNA in ons lichaam behoren de meeste toe aan microben; daarna aan de mitochondriën. De nucleus van onze eigen cellen zijn het minst vertegenwoordigd. We zijn letterlijk een hybride van menselijke en microbiële cellen, microbiële moleculen en virale genen. We noemen dit ‘mens’. (Bron: http://www.circadian.nl/de-mens-en-de-microben/ )

Al deze microben spelen een eigen rol in de ontwikkeling van het menselijk lichaam en hebben invloed op ons dieet, hoe dik we zijn, immuniteit en ziekte. (2)

De gemiddelde mens bevat bijna 3 kilogram, dat is miljarden micro organismen waaronder bacteriën (3). Deze micro organismen en bacteriën werken in een symbiose met het lichaam samen om bv ons voedsel te verteren, vitaminen en voedingsstoffen daaruit te halen, ze helpen het immuunsysteem te reguleren maar zijn ook mede verantwoordelijk voor de vorming van de individualiteit van ieder mens. In een artikel wat verscheen in het blad Molecular Psychology werd geschreven dat: ‘CNS neurotranmissie aanzienlijk verstoord kan worden bij afwezigheid van darmbacteriën’. (4) Darmbacteriën zijn verantwoordelijk voor een groot aantal chemische neurotransmitters waaronder 95% van de serotonine in het menselijk lichaam. (5) Studies onder muizen hebben aangetoond dat veranderingen in het darmstelsel veranderingen in het gedrag tot gevolg hebben. Ook is aangetoond dat mensen met de ziekte van Crohn en andere darminfecties vaak last hebben van angststoornissen en depressie. De lichamelijke en geestelijke gezondheid van de mens hangt duidelijk samen met het microbiologische systeem in het lichaam.

De samenwerking van het microbiologische systeem met de lichaamscellen is zo verweven dat we niet eens zouden kunnen spreken van een ‘ons’ en ‘zij’. Het is onmogelijk vast te stellenwaar ‘wij’ beginnen en ‘zij’ eindigen. De bacteriën zijn onlosmakelijk deel van het  lichaam. Nu wordt het tijd ons af te vragen wat er gaat gebeuren als er gemodificeerde bacteriën in ons lichaam aanwezig zijn. Hoe zullen zij het verfijnde lichaamssysteem beïnvloeden? Wat zullen de gevolgen van de genetisch gemanipuleerde bacteriën zijn op gezondheid, persoonlijkheid en gedrag?

Ook is het zaak te kijken naar de mitochondrie die de energiecentrale vormen van onze lichaamscellen. Zij zijn namelijk in vorm en samenstelling vrijwel gelijk aan de vorm van bacteriën. (6) Het mitochondriaal DNA  is daarbij extreem gevoelig voor toxinen, veel meer dan ander menselijk DNA. (7)

Kan het zijn dat PPMO’s (of andere medicijnen die veranderingen aanbrengen in bacteriën) ook veranderingen aanbrengen in de mitochondriën? En als dat zo blijkt te zijn wat zijn dan de consequenties? De mens wordt dan een genetisch gemodificeerd wezen. Het is belangrijk dit in ogenschouw te nemen bij de ontwikkeling van dergelijke ‘medicijnen’ op basis van genetische modificatie. Hieruit komen duizenden vragen voort, zowel ethisch als medisch. 

Jammer genoeg is het te verwachten dat mensen graag de andere kant op kijken en deze ontwikkeling zien als een mooie nieuwe vorm van penicilline en zich niet realiseren wat het doet met de rest van het lichaam alsook met de geestelijke mens.

Als er eenmaal wijzigingen plaatsvinden in het mitochondriaal DNA is dat een onomkeerbaar proces. Dit alles heeft eerder plaatsgevonden en er is al schade ondervonden door een bepaalde groep antibiotica, namelijk de fluoroquinolone antibiotica soorten.  en daarover is vrijwel niets in de openbaarheid gekomen laat staan een discussie over geweest.

 

Genetische modificatie via antibiotica is niet nieuw

Ciprofloxacine is de internationale generieke naam voor een synthetisch antibioticum geproduceerd door het Duitse Bayer. Het draagt onder andere de merknamen Ciproxin (in Nederland), Cipro en Ciprobay (en nog andere namen, zoals voor de veterinaire markt) Ciprofloxacine behoort tot de fluoroquinolonen. Ciprofloxacine is een bactericide. Het blokkeert de DNA-replicatie door te binden aan het enzym DNA-gyrase waardoor tweezijdige breuken in het bacteriële chromosoom ontstaan. In Nederland werden er in 2005 240 210 recepten ciprofloxacine uitgegeven. Dat was 3,6 % van het totale antibioticagebruik. Bron:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Ciprofloxacine

Bovenstaande antibioticavormen braken de bacteriën af via een geprogrammeerde celdood. De chemische samenstelling van deze soort antibiotica is gebaseerd op nalidixinezuur, in 1962 gemaakt door George Lesher. (8)  Het middel werd populair in de 80er jaren toen de farmareuzen de FDA overhaalden het middel te accepteren als geweldig nieuw antibioticum terwijl in laboratoria gebleken was dat het giftig is voor cellen in zoogdieren. Nadat in 2001 de Antraxangst uitbrak werd dit middel veelvuldig ingezet vooral bij urineweg problemen maar ook bij sinusitis, luchtweginfecties e.d. Hoewel men wist dat de bijwerking kon bestaan uit psychotische klachten en de pezen zwaar kon beschadigen. (9) Een lijst van klachten ontstaan uit het gebruik van dit middel vindt u hier: www.ciproispoison.com. De persoon die deze site startte was een gezonde dertieger toen hij het middel voorgeschreven kreeg en is nu gehandicapt voor het leven. (Een ander voorbeeld van een stof die dit bewerkstelligt in het DNA is Agent Orange  het ontbladeringsmiddel dat in de Vietnamoorlog werd ingezet.)

Meerdere studies hebben uitgewezen dat quinolone/fluoroquinolone soorten zich hechten aan bacterieel DNA. (10)(11) Dat betekent dat zij het DNA veranderen door zich eraan vast te klampen, dat vervolgens de gewijzigde moleculen die gehecht zijn de leiding overnemen en het DNA voor altijd veranderd is en blijft. Het DNA neemt de gewijzigde codes mee in de volgende deling van de cel. Vervolgens nemen ook andere cellen in het lichaam die code over. Dit houdt in dat niet alleen de bacterie verandering onderging maar ook de lichaamseigen cellen. Alle mensen die dit middel geslikt hebben en een tegenreactie kregen zijn dus genetisch veranderd, gemodificeerd. In 2011 bleek uit een studie dat 39% van de mensen die dit middel kregen ook een ander of veiliger middel hadden kunnen krijgen en dat hen niet verteld wordt dat er veranderingen op DNA niveau kunnen plaatsvinden.

Alleen al in de VS werden in 2011 fluoroquinolone antibiotica soorten 26,9 miljoen keer voorgeschreven. Stel je voor wat dat wereldwijd moet betekenen sinds Bayer in 1983 begon met de verstrekking van dit middel. Natuurlijk is de mensheid er niet door uitgestorven maar als dat geruststellen lijkt is het belangrijk het volgende in ogenschouw te nemen:

1.       September 2013, een artikel in Nature dat ingaat op verlenging van de genen en autisme. (14)  Daarin wordt aangegeven dat fluoroquinolone antibiotica soorten dit soort verlenging van de genen bewerkstelligt. (Een artikel daarover vindt u hier)

2.       Anthraquinone ( een variant) werd onderworpen aan DNA tests. Dit middel veroorzaakt ontstekingen in het lichaam, pijn, hitte en andere verschijnselen die op fybromyalgie lijken. (15)

3.       Fluoroquinolone antibiotica soorten hebben aantoonbaar schade aangericht aan de mitochondriën (16)(17)(18) en zulke schade kan leiden tot een groot aantal problemen als Schizofrenie, bipolaire stoornissen, dementie, epilepsie, migraine, zenuwpijnen, ziekte van Parkinson, CVS, diabetes, hepatitis C enz. (19)

Mocht je je nog afvragen wat genetische modificatie van het menselijk lichaam inhoudt, weet dan dat het hier en nu al plaatsvindt. Misschien herkent u in de lijst hierboven ook de ziekten die sinds enkele tientallen jaren explosief gegroeid zijn.

Misschien hebben we nog een kans om vragen te stellen bij het veranderen  van DNA voordat er een hele generatie PPMO’s aan ons aangeboden gaat worden als nieuwe antibioticavorm. Misschien krijgen we ook daarvan over 30 jaar de rekening gepresenteerd. Het zou van wijsheid getuigen vooraf diepgaand onderzoek te doen naar het effect op lange termijn en de houdbaarheid van het leven op de lange duur waar het deze middelen aangaat. Na de vorige DNA verandering van mensen door fluoroquinolone antibiotica soorten zitten we niet te wachten op een nieuwe laag hier bovenop.

Misschien zou er een grootscheeps onderzoek moeten plaatsvinden om te zien wat de gevolgen zijn van de middelen die Bayer (producent van Cipro and Avelox) en Johnson en Johnson (producent van Levaquin) in het verleden al op de markt brachten. Maar u weet, net als ik dat zij het diepst in de buidel kunnen tasten wat e patiënten niet ten goede komt.

Lisa Bloomquist

Ik ben een inwoner van Colorado die in 2011vecht voor haar gezondheid na het nemen van Cipro. Het is mijn taak anderen kenbaar te maken wat er met mij gebeurd is als gevolg van fluoroquinolone antibiotica. Ik zal blijven publiceren tot er medici opstaan die gehoor geven aan de gevaren die er kleven aan deze middelen. Men moet hierover juist ingelicht worden en ik ben helemaal tegen het voorschrijven van deze middelen aan kinderen.

Blog van de auteur: www.floxiehope.com.

Bron: http://www.printfriendly.com/print/?redirect=1&url=http%3A%2F%2Fwww.activistpost.com%2F2013%2F10%2Fgenetically-modifying-humans-via.html

 

Noten:

1.    Drug Discovery and Development, “Beyond Antibiotics: New Approach to Bacterial Infections” published online on 10/16/13 – http://www.dddmag.com/news/2013/10/beyond-antibiotics-new-approach-bacterial-infections?et_cid=3541647&et_rid=45519727&location=top

2.    PLOS Collections, “Table of Contents: The Human Microbiome Project Collection” http://www.ploscollections.org/article/browseIssue.action?issue=info:doi/10.1371/issue.pcol.v01.i13

3.    Neergaard, Lauran, “Human Microbiome Project: 10,000 Species Of Microbes In And On Our Bodies,” Huffpost Healthy Living, 06/13/2012 http://www.huffingtonpost.com/2012/06/13/human-microbiome-project-100-trillion-bacteria_n_1594430.html

4.    Mol Psychiatry. 2013 Jun;18(6):666-73. doi: 10.1038/mp.2012.77. Epub 2012 Jun 12. The microbiome-gut-brain axis during early life regulates the hippocampal serotonergic system in a sex-dependent manner. Clarke G, Grenham S, Scully P, Fitzgerald P, Moloney RD, Shanahan F, Dinan TG, Cryan JF. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22688187

5.    Carpenter, Siri. “That Gut Feeling: With a sophisticated neural network transmitting messages from trillions of bacteria, the brain in your gut exerts a powerful influence over the one in your head, new research suggests.” Monitor on Psychology. American Psychological Association. September 2012, Vol 43, No. 8 Print version: page 50 http://www.apa.org/monitor/2012/09/gut-feeling.aspx

6.    http://en.wikipedia.org/wiki/Mitochondria

7.    John Neustadt and Steve R. Pieczenik. “Medication-induced mitochondrial damage and disease.” Mol. Nutr. Food Res. 2008,52, 780 – 788 http://psychrights.org/Research/Digest/NLPs/DrugsCauseMitochondrialDamage.pdf

8.    http://en.wikipedia.org/wiki/Fluoroquinolone_antibiotic

9.    Nagaraja Moorthy, N. Raghavendra, and P. N. Venkatarathnamma. “Levofloxacin-induced acute psychosis.” Indian J Psychiatry. 2008 Jan-Mar; 50(1): 57–58. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2745871/

10.  Arkady B. Khodursky and Nicholas R. Cozzarelli. “The Mechanism of Inhibition of Topoisomerase IV by Quinolone Antibacterials” The Journal of Biological Chemistry. August 5, 1998. http://www.jbc.org/content/273/42/27668.full

11.  G. PALLJ*, S. VALISENA*, G. CIARROCCHI, B. GATTO, AND M. PALUMBO. “Quinolone binding to DNA is mediated by magnesium ions.” Proc. Natl. Acad. Sci. USA Vol. 89, pp. 9671-9675, October 1992 Biochemistry. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC50194/pdf/pnas01094-0315.pdf

12.  Nicole L Werner, Michelle T Hecker, Ajay K Sethi and Curtis J Donskey. “Unnecessary use of fluoroquinolone antibiotics in hospitalized patients.” BMC Infectious Diseases. Volume 11. http://www.biomedcentral.com/1471-2334/11/187

13.  “FDA Drug Safety Communication: FDA requires label changes to warn of risk for possibly permanent nerve damage from antibacterial fluoroquinolone drugs taken by mouth or by injection” 08/15/2013 http://www.fda.gov/downloads/Drugs/DrugSafety/UCM365078.pdf

14.  Ian F. King, Chandri N. Yandava, Angela M. Mabb, Jack S. Hsiao, Hsien-Sung Huang, Brandon L. Pearson, J. Mauro Calabrese, Joshua Starmer, Joel S. Parker, Terry Magnuson, Stormy J. Chamberlain, Benjamin D. Philpot & Mark J. Zylka. “Topoisomerases facilitate transcription of long genes linked to autism.” Nature 501, 58–62 (05 September 2013) doi:10.1038/nature12504 Received 17 January 2013 Accepted 24 July 2013 Published online 28 August 2013 http://www.nature.com/nature/journal/v501/n7465/full/nature12504.html

15.  http://en.wikipedia.org/wiki/Anthraquinone

16.  “Dodging Antibiotic Side Effects.” July 3, 2013. http://wyss.harvard.edu/viewpressrelease/117/

17.  “Pinpointing How Antibiotics Work” April 19, 2012. MIT Media Relations. http://web.mit.edu/press/2012/pinpointing-how-antibiotics-work.html

18.  J W Lawrence, D C Claire, V Weissig and T C Rowe. “Delayed cytotoxicity and cleavage of mitochondrial DNA in ciprofloxacin-treated mammalian cells.” Molecular Pharmacology November 1996 vol. 50 no. 5 1178-1188 http://m.molpharm.aspetjournals.org/content/50/5/1178.abstract

19.  John Neustadt and Steve R. Pieczenik. “Medication-induced mitochondrial damage and disease.” Mol. Nutr. Food Res. 2008,52, 780 – 788 http://psychrights.org/Research/Digest/NLPs/DrugsCauseMitochondrialDamage.pdf