Het wereld vrede dieet

 

Naar aanleiding van het boek ‘The World peace diet’ van Dr. Will Tuttle 

Meer dan twee duizend jaar geleden in het oude Griekenland werd de noodzaak voor een positieve revolutie gebaseerd op compassie voor dieren goed begrepen en verwoord door Pythagoras: "Zolang mensen dieren slachten, vermoorden ze elkaar. Inderdaad, zij die het zaad van moord en pijn zaaien kunnen niet profiteren van vreugde en liefde." Tweeduizend jaar na Pythagoras kwam de grote Leonardo da Vinci, een ander genie wiens kunst en ontdekkingen ons hielpen binnenleiden in de Renaissance. Opnieuw negeerde onze cultuur zijn vooruitziende woorden over de ernstige gevolgen van onze maaltijden: "Ik heb van jongs af aan het gebruik van vlees afgezworen, en de tijd zal komen dat de mensen zullen kijken naar het vermoorden van dieren zoals ze nu kijken naar de moord op mensen.” Albert Einstein schreef: "Niets zal de menselijke gezondheid en de kans op het voortbestaan van het leven op aarde zoveel verhogen als de evolutie naar een vegetarisch dieet”. Zo zijn er vele anderen als Mahatma Gandhi, George Bernard Shaw, Emily Dickinson, Albert Schweitzer, en we nemen graag hun giften aan, behalve wanneer ze de herderscultuurtaboe doorbreken en ze opkomen tegen de heilige koe die dierlijk voedsel eet. 

De hedendaagse veganistische beweging is gebaseerd op liefdevolle vriendelijkheid en aandacht van onze effecten op anderen. Het is revolutionair omdat het afziet van de geweldadige kern van de herderscultuur waarin we leven en het deze overstijgt. Het is onze enige echte hoop op de toekomst van onze soort omdat het zich richt op de oorzaak in plaats van zich enkel maar te richten op de gevolgen. Vanuit dit nieuwe bewustzijn kunnen we vrijwel alles bereiken, het vertegenwoordigt de fundamentele positieve persoonlijke en culturele transformatie waarnaar we verlangen, en het vereist dat we iets fundamenteels veranderen: onze eetgewoonten...

Om te ontwaken uit de culturele trance van alleseters hoeven we ons alleen maar te herinneren wie we zijn. We hebben noch de psychologie noch de fysiologie voor roofzucht en moord, maar vanwege de cultureel geïndoctrineerde mentaliteit vereist voor onze dagelijkse maaltijden, eten we als roofdieren. We worden ongevoelig, exclusivistisch en materialistisch, vergeten dat we essentieel bewustzijn zijn dat zich manifesteert in tijd en ruimte. Als bewustzijn zijn wij eeuwig, vrij en liefdadig. We zijn verbonden met alle andere manifestaties van bewustzijn en op een diep niveau zijn we allemaal verenigd want we delen dezelfde bron. Deze bron is de oneindige intelligentie en het bewustzijn dat ons doordringt en zich manifesteert als fenomenale werkelijkheid. Om de dieren die we misbruiken te bevrijden, moeten we onszelf bevrijden van de waan van essentiële afgescheidenheid, door zowel het uiterlijke werk van opleiden, delen en anderen te helpen, als het innerlijke werk van het blootleggen van onze ware aard. We zien dat er geen vijanden zijn – geen wezenlijk slechte mensen of volledig hopeloze of destructieve situaties. Het zijn eerder kansen om te groeien, te leren, te dienen en samen te werken om het bewustzijn te verhogen en mededogen en begrip op te brengen voor de pijnlijke en onrechtvaardige situaties die we om ons heen kunnen zien ontvouwen. Erkennen dat we allemaal diep verwant zijn, het grootste lof dat we anderen kunnen geven, zowel mens als dier, is hun schoonheid, onschuld en oprechtheid te zien, en dat in hen toespreken. De wereld die we zien is een resultaat van onze gedachten en manier van kijken. Als we dieper kijken naar het dierlijk voedsel op ons bord, zien we enorm veel lijden, misbruikende handen en verharde harten. Als we dieper kijken zien we dat deze handen en harten zelf werden misbruikt en verwond maar verlangen om getroost te worden en geliefd te zijn en om te troosten en liefde te geven. Als we zien dat misbruikers zelf zijn misbruikt proberen we minder te oordelen en meer te begrijpen en de kwetsbaren te beschermen tegen misbruik. Als we onze wonden helen en stoppen met het eten van dierlijk voedsel, zijn we beter in staat bij te dragen aan de genezing van onze cultuur. We zien dat we minder de veroordelende en straffende handen moeten zijn – want opzettelijk toegebrachte pijn ontvang je terug na verloop van tijd – en meer de handen van genade, hulp en genezing. 

Als we onze onderlinge verbondenheid met alle levende wezens begrijpen wordt ons doel op natuurlijke wijze om anderen te helpen en te loven, en het is een rol die wij zonder inzinking of woede kunnen uitvoeren. Het verschrikkelijk lijden dat we zien kan ons zeker storen en verontwaardigen, maar de verontwaardiging wordt omgezet in medeleven en creativiteit in plaats van woede, wanhoop of wraakzucht. Uitstijgen boven woede en wanhoop terwijl we toch onze harten open houden voor de oceaan van wreedheid, onverschilligheid en lijden op deze aarde is niet gemakkelijk. Het vereist het ontwikkelen van wijsheid en mededogen – zowel de innerlijke stille ontvankelijkheid die ons verbindt met de eeuwige waarheid van ons wezen als de uiterlijke handelingen van het dienen en helpen van anderen die zin geven aan ons leven. Door het creëren van een innerlijke veld van vrede, vriendelijkheid, vreugde en eenheid, dragen we bij aan de opbouw van een planetair veld van mededogen dat dit bewustzijn weerspiegelt. Terwijl we standvastig vasthouden aan de waarheid van het zijn, wetende dat mededogen onweerstaanbaar is en dat het de aarde door ons en vele anderen omringt, en terwijl we dit inzicht in ons dagelijks leven naleven en delen met anderen creëren we een veld van vriendelijkheid en zaaien we de zaden van culturele transformatie. Er zijn geen vijanden omdat we allemaal verwant zijn. De spirituele verbinding tussen mens en dier groeit uit het inzicht dat we allen uitingen zijn van het eeuwige liefdadige bewustzijn en terwijl we deze verbondenheid  erkennen en er mee in harmonie leven, worden onze levens gebeden van mededogen en genezing. Een positieve benadering is essentieel omdat het onze geestelijke middelen mobiliseert, enthousiasme geeft en meer vreugde en liefde in onze wereld brengt. Beschuldigen en vechten brengen enkel weerstand en versterken de waan van afgescheidenheid. Onze menselijke spirituele evolutie is een oproep om onszelf en de dieren die we in slavernij houden te bevrijden. Het is gebaseerd op de erkenning van de eenheid van oorzaak en gevolg: de zaden we in ons bewustzijn zaaien, zullen we in ons leven oogsten. Dit is de eeuwige wet. “Op het einde, zoals Mahatma Gandhi benadrukte, moeten we de verandering die we in de wereld willen zien, zijn.”

Veganisme wekt een diep gevoel van vrede in de natuur en van verwantschap, vriendschap en harmonie met alle leven. Het moedigt een gevoel van innerlijke rijkdom aan dat blijft groeien en verdiepen door de jaren, een gevoel van zachtheid en doel. Veganist worden is niet zozeer een beslissing die gemaakt wordt door ons verstand omdat het een natuurlijk gevolg is van innerlijke rijping. Hoewel het zeker nuttig is om intellectueel de enorme mandala van negatieve gevolgen van het eten van dierlijk voedsel te begrijpen, vinden we dat we worden voortgestuwd worden in veganisme door onze intuïtie. Als ons intuïtieve hart zich opent, opent het zich voor het begrijpen van onze verbondenheid met anderen, en om ze op te nemen in de sfeer van onze zorg. In onze cultuur die zo doordrongen is van de mentaliteit van overheersing en uitsluiting vraagt veganisme een spirituele doorbraak. Deze doorbraak kan op geen enkele manier door anderen worden afgedwongen, maar het kan zeker worden aangemoedigd. Op zoek achter het gordijn van het verschrikkelijke lijden dat inherent is aan dierlijk voedsel, vragen stellen, spirituele leringen overwegen, ontwikkelen van het hogere intuïtieve weten en het observeren van het voorbeeld van andere veganisten dragen allemaal bij aan het rijpingsproces. Zodra we duidelijk de universele wet of het principe zien dat ten grondslag ligt aan veganisme, kunnen we een spirituele transformatie ervaren die meer mogelijkheden tot vrijheid en geluk toelaat. Zodra we dit zien en begrijpen worden we een stem voor de stemlozen, een noot in het verrukkelijke akkoord van heling en bewustwording dat zich ontvouwt in ons gemeenschappelijk bewustzijn.

Onze overgeërfde maaltijdtradities vereisen een mentaliteit van geweld en ontkenning die geruisloos in elk aspect van ons privé- en publieke leven straalt, onze instellingen doordringt en crisis, dilemma’s, ongelijkheid en lijden voortbrengt dat we tevergeefs proberen te begrijpen en effectief aan te pakken. Geweld is niet onvermijdelijk. Oorlog is niet onvermijdelijk. Geweldloosheid en vrede zijn onvermijdelijk. Kunnen we van deze wereld een geschenk van vrede maken die de aanwezigheid van de universele geest in ons leven zal bevestigen. Kunnen we het geschenk dat onze kinderen zal beschermen tegen angst, tegen kwaad, tegen vernietiging, de toekomst insturen. Als onze harten zich openen voor dieper inzicht, vergroot onze cirkel van mededogen zich op natuurlijke wijze en begint het spontaan meer en meer “anderen” tot zich te nemen – niet enkel onze eigen stam, sekte, land of ras, maar alle menselijke wezen, en niet enkel mensen, maar ook andere zoogdieren en vogels, vissen, bossen en het hele prachtige verweven wandtapijt van de levende pulserende schepping. Alle wezens, Ons Allemaal. Wanneer we dan bewegen in de richting van een plantaardige etenswijze, is er geen enkele beperking voor ons, maar veeleer het harmonieus volbrenging van ons innerlijk zien. In eerste instantie denken we dat het een keuze is die we kunnen maken, maar met de tijd beseffen we dat het helemaal geen keuze is maar een vrije uiting van de waarheid die we zijn. Het is geen ethiek die we van buiten onszelf moeten bewaken, maar onze eigen stralende liefde spontaan uitdrukken voor zowel onszelf als voor onze wereld. Hartelijkheid/zorg is geboren op deze aarde en leeft door ons, als ons, en het is niet iets waarvoor wij persoonlijk de eer opstrijken.Het is niets om trots op te zijn. Zich te onthouden van het eten engebruiken van dieren is het natuurlijke resultaat van zien dat niet langer is geketend in de donkere en starre kerker van bekrompen eigenbelang. Aan de buitenkant kan het er uitzien als “veganisme” maar het is eenvoudigweg het bewustzijn en de uiting van ons gevoel van verbondenheid. Het manifesteert zich op natuurlijke wijze als inclusiviteit en hartelijkheid/zorg. Het is geen big deal want het is de normale werking van onze oorspronkelijke natuur die feilloos wezens in plaats van dingen ziet als het kijkt naar onze buren op deze aarde.

Wij moeten de dieren onze diepste verontschulidigingen aanbieden. Weerloos en niet in staan om vergeldingsmaatregelen te nemen, hebben zij enorme angsten geleden onder onze dominantie die de meesten van ons nooit hebben meegemaakt of gekend. Nu we beter weten kunnen we beter handelen, kunnen we beter leven en de dieren, onze kinderen en onszelf een ware reden geven voor hoop en feestvieren.



http://worldpeacediet.org/

Dr. Will Tuttle is auteur, spreker en musicus. 
Zijn werk is gericht op creativiteit, intuitie en mededogen..

Vertaald & samengevat door ’t Vertalerscollectief.