Magnetron nader bekeken


Een tien jaar oud bewijs, onderdrukt door Zwitserse rechtbanken, laat zien dat door een magnetron verwarmd voedsel verontrustende veranderingen in het bloed kan veroorzaken. Recentere studies voegen nog meer bewijzen toe dat magnetrons een risico vormen voor de gezondheid.

Reeds in 1989 deed de Zwitserse voedingsdeskundige Dr. Hans- Ulrich Hertel de verontrustende ontdekking dat het eten van voedsel, gekookt of ontdooid in een magnetron, veranderingen in het bloed veroorzaakt. Het eten van voedsel uit een magnetron kan ook een aanleiding zijn voor het ontstaan van kanker.

Dr. Hertel is jarenlang kritisch gevolgd door de fabrikanten van magnetrons, door het Zwitserse gerecht en door de Zwitserse Vereniging van Dealers van Elektrotechnische apparaten voor huishouden en industrie. In 1994 volgde een vonnis tegen hem dat echter in 1998 nietig werd verklaard omdat het tegen de vrijheid van meningsuiting indruiste.

De magnetronuitvinding dateert uit de Tweede Wereldoorlog. De technologie werd naar de Verenigde Staten gebracht en daar werd de magnetronoven voor huishoudelijk gebruik ontwikkeld. In 1952 bracht Raytheon het apparaat op de markt. De technologie werd gepromoot over de hele wereld zonder dat er onderzoek werd gedaan naar de mogelijke schadelijke effecten. Pas in de jaren zeventig kwamen de eerste rapporten uit die de veiligheid van magnetronvoedsel betwijfelden. Men ontdekte dat de moleculaire structuur van het onderzochte voedsel was vervormd en zwaar was aangetast, terwijl dit bij de structuur van de celwanden bij conventioneel gekookt voedsel niet het geval was. De beschadigde cellen worden een gemakkelijke prooi voor virussen, schimmels en andere micro-organismen. Ook wordt het natuurlijke reparatiemechanisme van de cel verstoord.

De Russen experimenteerden na de Tweede Wereldoorlog ook met de magnetron.
Zij deden dit in het Radiotechnologisch Instituut in Klinsk, Wit Rusland. Zij constateerden o.a. enorme veranderingen in eiwitbevattend voedsel. Op grond van deze bevinding werden de magnetrons in 1976 in Rusland verboden. Dit verbod werd opgeheven na de Perestrojka.

In 1991 werd bekend dat een patiënte in een ziekenhuis in Oklahoma, in de Verenigde Staten, overleden was door anafylaxie ( het uitblijven van de natuurlijke afweer tegen in het lichaam gebrachte giftige stoffen ) na toediening van een bloedtransfusie, die op lichaamstemperatuur gebracht was door opwarming in de magnetron. ( Journal of Natural Sciences, 1998; 1:2-7 )

Andere onderzoeken tonen aan dat b.v. de Listeria en andere dodelijke bacteriën kunnen overleven in magnetronvoedsel, zelfs als de instructies voor het verwarmen nauwkeurig worden opgevolgd. ( Food Business, 1989; 20:12 )
Het opwarmen van overgebleven voedsel moet als gevaarlijk worden beschouwd.
Een uitbraak van Salmonella werd geconstateerd bij een groep mensen, die het overgebleven vlees van een pick- nick mee naar huis hadden genomen en het later weer opwarmden in de magnetron. ( American Journal of Epidemiology, 1994; 139: 903-9 )
Hieruit kunnen we vaststellen dat voedsel opwarmen in een magnetron geen preventieve bescherming biedt tegen ziektes. Conventionele methodes van voedsel opwarmen doen dat wel.

In door de magnetron verwarmde melk voor baby’s ontstaat naast een vermindering van antilichamen en afweerfactoren een groot aantal wijzigingen in de aminozuren binnen de eiwitten. Zelfs als verwarming plaatsvindt op een lage temperatuur, 20-50 graden, ontstaat er een vergif. De voedingswaarde van de melkformule wordt erdoor verlaagd.(Pediatrics, 1992; 89:667-9)

Een ander probleem bij het bereiden van voedsel in de magnetron is de verandering van kleur en smaak. Dit heeft de ontwikkeling van voedseladditieven gestimuleerd.
In de huidige tijd worden kunstmatig kleuren en smaken gecreëerd naar de wensen van de consument. Dat er ook nog zgn. ‘susceptors’ aan voorverpakt voedsel voor magnetrongebruik worden bevestigd, om het bruinen te bespoedigen, geeft te denken.

Men dient ervan op de hoogte te zijn dat er vluchtige chemische stoffen gebruikt worden bij de verpakking van magnetronvoedsel. Deze stoffen gaan van de verpakking over in het voedsel. We kennen de met wax bestreken zakken waarin brood, hapklare ontbijten en popcorn verpakt worden. Een studie heeft uitgewezen dat 60% van de wax door het voedsel werd opgenomen nadat het voedsel nauwkeurig, volgens de instructies, was bereid. (Food Additives Contaminants, 1994; 11: 79-89)

De PVC plastic folie, die gebruikt wordt bij het koken met de magnetron, laat veel sporen plastic achter in het voedsel. In 1966 werd aanbevolen PVC niet in direct contact met het voedsel te laten komen gedurende het kookproces in de magnetron.

Degene die toch een magnetron moet blijven gebruiken, dient zichzelf te beschermen tegen de straling.

* Controleer de magnetron regelmatig op het lekken van elektromagnetische straling, vooral bij de deur.
*  Open nooit de deur als de oven in gebruik is.
*  Sta minstens 90 cm. van de magnetron af. (Dit geldt vooral voor kinderen )
*  Vermijd het koken van bevroren voedsel en commercieel vervaardigde maaltijden. Zeker als ze in hun verpakking moeten worden bereid.
*  Gebruik in de keuken geen materialen van PVC.
*  Zorg ervoor dat kinderen zo weinig mogelijk magnetronvoedsel eten.
*  Wees je ervan bewust dat het meeste voedsel in restaurants warm wordt gemaakt in grote commerciële magnetronovens.
*  Mensen die in restaurants of andere instellingen met magnetrons werken, zullen gewaarschuwd moeten worden.
 

Slotconclusie:
*   Gebruik geen magnetron.
*   Kook en verwarm geen voedsel in een magnetron.
*   Weersta de misleidende reclame, die zegt dat de magnetron een ‘snelle oplossing’ is voor je ‘drukke
     leven’.
*   Magnetronvoedsel beïnvloedt je lichaamsprocessen, wat kan leiden tot degeneratie en ziekte.
*   Om optimaal te kunnen functioneren heeft het lichaam volwaardig voedsel nodig.


Klik op deze regel voor de folder over de magnetron.
U kunt deze folder (dubbelzijdig) printen en verspreiden in uw omgeving.


Bron: Frontier magazine, 
        Simon Best in ‘Electromagnetic Hazard Therapy’




‘t Schrijverscollectief