Duivels snoepgoed


De zoetstof fructosestroop (High Fructose Corn Syrup kortweg HFCS) kom je in allerlei artikelen tegen: frisdrank, koek, repen, muesli, worst, soep, mosterd, ketchup enzovoort. Het middel wordt gewonnen uit maïs, is zoeter dan glucose en is spotgoedkoop. Ook het chemisch proces om het te maken (omzetten van glucosestroop uit maïs in fructosestroop) kost weinig of niets. Goed voor de fabrikant, maar helaas niet goed voor de consument.
Intussen is het zeer wel aannemelijk gebleken dat er een verband bestaat tussen het eten van HFCS en de enorme toename van het aantal mensen met overgewicht en diabetes (type 2) ook in Nederland.

Wat gebeurt en nu precies bij het eten van fructose?
1. Fructose (bij een hoeveelheid van meer dan een paar procent van je dagelijkse energie-inname) zet de lever ertoe aan grote hoeveelheden vrije vetzuren in de bloedbaan te dumpen.
Deze vrije vetzuren (triglyceriden) gaan bij gevoelige personen direct naar de vetcellen rond het middel.
2. De trygliceriden maken de insulinereceptoren in de spiercellen minder gevoelig voor het hormoon insuline (insulineresistentie), waardoor de bloedsuiker- en de insulinespiegel stijgen.
3. Als de vetcellen rond het middel vol raken, kieperen zij de overtollige triglyceriden in het bloed. Dat bloed bevat op dat moment ook teveel stresshormonen. Bij uitstek een situatie waarin een hartinfarct kan ontstaan.

Vooral de frisdrank met HFCS is een dikmaker. Volgens dr. Zammit zijn lightdranken beter , maar daar moet wel door de schrijver van dit artikel ( Ed Gunneweg) nadrukkelijk bij vermeld worden dat in die lightproducten geen aspartaam mag zitten (zie artikelen over aspartaam, ook op deze site of kijk op www.aspartaam.nl ). Want ook aspartaam is ongezond.

Twee toevoegingen:
A. .Het steeds maar blijven eten op een dag, het zogenaamde grazen, zeker van producten waarin HFCS voorkomt, geeft aan de lever een verkeerd signaal af. Er gebeurt het tegenovergestelde van wat er normaal plaatsvindt, wanneer je op gezette tijden eet: het insulinesignaal beschouwt de lever dan juist als een teken om vetten in circulatie te brengen (in tegenstelling tot het feit dat het dit signaal zou moeten zien als sein om de uitstoot van gliceryden te staken). Door vaak kleine hapjes te eten breng je de lever in de war. Hij krijgt te weinig rust.
B. HFCS verwart je hormonen. HFCS is een van de weinige suikers die geen snelle bloedsuikerstijging geeft en geen insulinerespons oproept. Daardoor krijg je snel een overdosis, je merkt het niet en de lever wordt hier zenuwachtig van. Bovendien merk je dus niet dat je vol bent. Normaal gesproken krijgen je hersenen een seintje: stop met eten, het is genoeg. Bij het eten van HCFS blijft dit seintje achterwege.

Wat kunnen we doen?
1. Lees de etiketten in de winkel. Neem geen producten met HCFS. Vermijd, wanneer je overgaat op lightproducten, ook die producten die aspartaam bevatten.
2. ‘Een beetje kan geen kwaad’, is geen goed uitgangspunt in deze, want op den duur word je toch dikker.
3. Eet zoveel mogelijk voedsel dat minimaal bewerkt is.
4. Kijk uit voor gewone suiker. Deze bestaat tegenwoordig ook voor 50 % uit fructose.




’t Schrijverscollectief, samenvatting artikel Ed Gunneweg: ‘Duivels snoepgoed’

juli 2009