Geloofssystemen of zelfautoriteit


Wat is de diepere natuur van het geloven in iets? Geloof komt in allerlei vormen en maten terwijl geloof op zich ongrijpbaar en immaterieel is. We kunnen geloof niet voelen of aanraken maar het is wel iets dat ons raakt. Ons geloof vormt zelfs een basis voor hoe we denken en handelen. Ik neem mijn aluhoedje af voor de uitvinders die dit systeem in het verre verleden in de menselijke natuur integreerden. Ze kregen mensen zo ver dat ze zaken voor waarheid gaan aannemen terwijl ze niet bestaan. Knap toch? 

Het concept kreeg handen en voeten en zelf vleugels om te vliegen. Want… iedereen wil wel iets geloven. Geloven kan leuk zijn, denk maar aan Sinterklaas. Geloof kan maken dat je je bijzonder voelt. We doen graag alsof het echt iets en geven het vorm.

Laten we eens kijken naar de geloofssystemen die we zo graag volgen. Het is een soort rondgang die niet eindigt en ons laat voortgaan in een wereld van geloven in… Dit pad kan glad zijn, gevaarlijk maar we gaan het te paard onderzoeken. Klim maar in het zadel.

Vluchtgedrag

Paarden zijn vluchtdieren maar wij willen ze berijden. Om een paard te berijden moet je het wezen paard leren kennen en begrijpen, een relatie van harmonie en begrip is nodig. Dan zal er een uitwisseling van energie plaatsvinden tussen mens en dier. Waar brengt de rit je naar toe, laat je gedachten de vrije loop en het paard zet zijn stappen. 

Wij mensen houden van vrijheid, allemaal, waar ook ter wereld. In diepste wezen zijn wij grenzeloze vrije geesten.  Maar hier hoor ik al een lichte onderstroom van stemmetjes die zeggen dat we deze vrijheid niet verdienen. Zij spreken vanuit de geloofssystemen die we innerlijk opgedaan hebben. Zo werden we aan handen en voeten gebonden, niet omdat we alleen maar dom waren maar we kenden vertrouwen. Och, je kunt van iemand aannemen dat het warm is buiten maar dat is van een geheel andere aard dan het aannemen van een ideologie of institutie. Dat soort geloof moet onderwezen en aangeleerd zijn. Je kunt je vast wel voorstellen hoe iemand geraakt is door een systeem of ideologie.

Maar… er is een groot verschil tussen de spirituele zoeker en de blinde gelovige. Een ware spirituele geest zoekt naar waarheid en daar zijn jaren van eenzaamheid, overpeinzing, verwondering en mijmering voor nodig. Voor deze mens is het niet genoeg iets aangereikt te krijgen dat voor waar aangenomen kan worden. De spirituele zoeker wil de dingen ervaren in hart en ziel.



Externe invloeden zijn overal aanwezig en we zijn allemaal geconditioneerd in ‘geloven’ dat we alleen maar een nietszeggend, piepklein speldenknopje zijn in het universum. Als je het speldenknopje zomaar weghaalt blijft er een kleine leegte over, een gaatje in het grote etherische veld dat alles omvat. En als er iets afwijkends plaatsvind is alle aandacht daarop gericht, dat kennen we allemaal. 

Onderzoek naar het geloof laat zien dat we geloven vrij te zijn in ons geloof maat dat daar geen vrijheid is. We moeten het (religieuze) concept aanvaarden of anders gaat alles fout en zijn we voor eeuwig verdoemd. We moeten geloven wat de leraren ons vertellen, wat de lesstof ons wil leren. En boven dat al moeten we geloven in allerlei dingen buiten onszelf. Dat is de doctrine van de samenleving waarin we gevangen zijn geraakt. Zonder onze loyaliteit en trouw aan deze synthetische maatschappelijke constructies zijn we klein en onbetekenend. Ga in dienst en je maakt deel uit van een leger, een groter geheel waarin je op gaat, waar je deel van uit maakt.

Maar ik zeg je opnieuw en opnieuw dat er niets groters en mooiers is dan jij en jij alleen. Jij bent het mooiste en schoonste dat er is.

 

Godsdienst als concept

John Lennon zei eens: ‘God is een concept waar we onze pijn aan af meten’. Dat is natuurlijk een vorm van interpretatie, maar het noemen van God als een concept is en blijft intrigerend. Lennon gaat dan verder en geeft vervolgens een heleboel ideologieën en zaken aan waarin hij niet gelooft. Hij geloofde zelfs niet in The Beatles. Aan het einde zegt hij: ‘Ik geloof gwoon in mezelf… en dat is de waarheid’. Het lijkt erop dat hij zicht had op de illusies die ons omringen en vast pinnen in het leven. Als we geloven in iets buiten onszelf plaatsen we onszelf onder de autoriteit van dát. Dat betekent dat er iets of iemand is die de controle over jou in handen heeft… en dat ben jij niet.

Een externe autoriteit waar we ons aan uitleveren, zoals een religieuze visie, geeft ons geen innerlijke kracht maar verbindt ons klakkeloos met de miljoenen tellende groep van gelovigen.
Waarom krijg ik buikpijn van dit idee? 

Zolang een geloof je leert hoe een goed mens te zijn, vanuit je eigen denken en handelen is er niets mis mee, maar blijf alert, geloof schaart je in een groep, groepsbelang kan je aanzetten tot onbegrip en haat naar alles wat anders is.

Religieuze groeperingen werken samen met/of tegen regeringen variërend van liberaal tot fundamentalistisch, kunnen een inquisitie veroorzaken, kindermisbruik veroorzaken en aanzetten tot moord en doodslag. De meest gruwelijke wreedheden worden begaan in naam van het geloof.

Persoonlijk wil ik niets te maken hebben met instituties die als tussenpersoon of verzekeringsagent voor het goddelijke werken. Als de duivel bestaat vind je hem in deze banen terug.

Mijn gedachten zijn van mij, ik laat me geen gedachten voorschrijven.

Scholing en regering

Opvoeding en scholing leren ons vooral ons aan te passen aan de groep. Ooit hoorde ik een onderwijzer zeggen: ‘Jullie zijn allemaal lege hoofden die gevuld moeten worden’. Dus word je als kind gevuld met algemene kennis en vaardigheden die je tot een lid van de groep maken, niets mag afwijken, je moet leren je aangepast aan de groep te gedragen. Wat is de opzet hierachter? Je moet aangepast zijn om je leven lang te willen werken voor een baas en om een samenlevingsvorm in stand te houden, je te conformeren aan de algemene gedachtegang en de materialistische visie van deze wereld.

Hoever moet ons geloven gaan? Regeringen zetten overal ter wereld propaganda in via de massamedia, dat kan niemand ontkennen. Maar het geloven van die visies is afhankelijk van je onderdanigheid aan externe autoriteit. Deze macht heeft de kracht van overtuiging en zet die in om mensen te laten denken en doen wat ze willen. Mensen geloven in het algemeen wat ze voorgeschoteld krijgen omdat ze zich al lang uitgeleverd hebben aan de autoriteiten. Ze gaan zelfs in dienst om te vechten voor ‘vrijheid en democratie’ terwijl ze door dat te doen hun eigen vrijheid volledig uitleveren aan het systeem. 

Drijfveren van het geloof

Ik kan iets geloven en jij kunt iets anders geloven, daar kan ik best mee leven. Ik ben zelfs blij dat er verschillende meningen zijn, we kunnen dus geloven wat we willen. Maar welk geloof je ook aanhangt het is niet helzelfde als waarheid. Geloof kan veranderen, zich aanpassen aan tijdsgebonden ontwikkelingen. Waarheid echter is universeel en blijft onveranderlijk.

Hoe kan het zijn dat het geloof in de mening van velen tot waarheid is geworden?

Wanneer we ons uitleveren aan een geloofssysteem wordt van ons verwacht dat we het eervol dienen tot in de eeuwigheid. Aan ieder geloof kleven een grote hoeveelheid morele wetten die bepalen hoe je leven van alledag eruit mag zien.

Ik stel voor die boeken te sluiten en hun geest te openen. Als ze dan gaan kijken naar wat hen bindt zullen ze de structuren herkennen ook in alle andere geloven. Allemaal beloven ze vrede en liefde terwijl hun kinderen daarvoor ten strijde trekken. Complete hypocrisie!

Blijf bij jezelf, onderzoek alles en behoudt het goede. Ben zelf de autoriteit in het leven, laat je niet inpakken of ondersneeuwen. Sta op voor wie je bent. Jouw geloof is niet altijd het goede of het enige ware maar het is wel van jou! Dit geloof wat jij nu hebt dient je in het leven, het laat je groeien in wie en wat je bent en maakt je niet onderdanig aan wie of wat dan ook.

Leer over innerlijke wijsheid en innerlijke vrede in plaats van uiterlijke vormen. Maak je los van alle gebeurtenissen om je heen die invloed op je uitoefenen. Kom tot jezelf en kijk naar de wereld als een toneelspel dat zich ontvouwt. Ken het, observeer het en trek je leringen eruit zodat je je eigen weg kunt gaan. Soms voel je je een van de acteurs op het toneel, maar ben je je bewust dan weet je wanneer je speelt en wanneer je bént. Je kunt geraakt worden door het verhaal maar tegelijkertijd weten dat het een toneeluitvoering is.

Een laatste gedachte

Mijn realiteit kwam niet als een voorverpakt presentje met een strikje erom naar me toe. Ik heb een lang kronkelig pad gelopen met valkuilen en hagelstenen. Maar op het pad ontwikkelde ik mijn eigen  levenswijsheid, mijn eigen filosofie. Om te beginnen moest ik van alles afleren of ont-leren dat al jong in mij naar binnen werd gegoten onder het mom van opvoeding en onderwijs. Dat valt nog steeds niet mee, de ingesleten patronen zijn sterk maar je kunt ze overwinnen. Ik moest vergeven en nieuwe inzichten verwerven. Ik moest al die schuldgevoelens die ik kende onder ogen zien en onderzoeken op hun herkomst en waarde. Ik leerde te laten gaan.

En nu geloof ik in mij en in jou! 

Wat wij geloof noemen is gewoonweg een aanname, een mening of een overeenkomst die we gesloten hebben. Aan de andere kant suggereert het woord ‘waarheid’ een alwetendheid, een meetrillen in harmonie met de kern van wat is en wat wij zijn. Ik geloof nog steeds maar blijf wel onderzoeken en met een open blik kijken naar de wereld en wat zich voordoet. Daarbij kijk ik ook zoveel mogelijk naar binnen, naar de kern in mij, en probeer ik te voelen wat daar klinkt, harmonieus of dis harmonieus. We zijn dus bijna terug bij af, ja, het is een glad en glibberig pad maar we zitten nog in het zadel. Waar het pad begon als een onderzoek naar grote geloofssystemen van groepen die samen een brede weg banen, is het nu overgegaan naar een klein stil pad dat geheel van jezelf is.

De zon staat hoog aan de hemel en de boom in de tuin werpt een schaduw die de vorm heeft van een gewonde neergevallen man. Ik zie het en denk: ‘als hij het licht eens kon zien aan de andere kant van de boom…. 

Als, ja als….

 

Vrij naar Julian Wash, augustus 2014  
Bron: http://www.wakingtimes.com/2014/08/07/belief-systems-power-authority/