Voeding als bron voor het lichtlichaam

Mijmeringen over uitspraken van Mikhaël Aïvanhov



Het Sanskriet kent een verstrekkende uitspraak over voeding namelijk dat de kwaliteit van de voeding die wij tot ons nemen de kwaliteit van onze geest bepaalt.

Geluk is de beste voeding.
Willen we in harmonie zijn met het universum dan zullen we onze voeding daarop af moeten stemmen. Het gaat hier niet alleen om stoffelijke voeding maar ook over energetische voeding of straling waaraan we bloot staan.
Het is een gegeven dat mensen die gelukkig zijn niet veel voedsel nodig hebben. Als het niet goed met ons gaat gaan we meer eten, hongeren we naar iets.
Geluk is dus de beste voeding die er is, we hebben er weinig van nodig en voelen ons opperbest, het hoogst denkbare rendement.

Voeding ervaren wij in de eerste plaats als datgene wat nodig is om ons driedimensionale lichaam in stand te houden.
Cellen en genen hebben een opbouw, een structuur die weergeeft wat we eten. Eens hoorde ik een wetenschapper in een interview vertellen dat onderzoek aangetoond heeft dat onze eiwitten de structuur krijgen van de eiwitten die we tot ons nemen. Mensen die bijvoorbeeld veel maïs eten, krijgen een eiwitstructuur die de vorm van maïseiwit heeft.
Men kan zich voorstellen dat het eten van een genetisch gemanipuleerde maïssoort of welke andere voedingssoort ook wel degelijk gevolgen heeft voor de opbouw van onze innerlijke eiwitketens.

Planten groeien in de aarde en reiken naar de hemel.
De stoffelijke voeding is sterk in kwaliteit aangetast sinds we niet meer eten wat in de aarde groeit maar in kassen waar de planten in goten staan en dagelijks een badje krijgen van water, een afgemeten hoeveelheid mineralen, meststoffen en besproeid worden met bestrijdingsmiddelen. Wat ons vervolgens aangeboden wordt in de supermarkt oogt geweldig qua vorm en kleur maar bevat nog slechts een klein deel van de vitaminen en mineralen van de voeding die we in de natuur kunnen plukken of (zelf) biologisch verbouwen op een akker, buiten in zonlicht en regen.
Planten groeien in de aarde en reiken naar de hemel, dat staat ergens voor.
Zij wortelen en nemen de aardekracht in zich op en vormen zich naar wat aanwezig is in de bodem op de plaats waar ze groeien. Dat is goed waar te nemen in een plant die iedereen kent, de paardebloem. Is er veel waterenergie dan worden de bladrand vloeiend van vorm en is er veel lichtenergie dan is de bladrand scherp en hoekig ingesneden.
Planten groeien daar waar de stoffen voorradig zijn die zij nodig hebben voor hun ontwikkeling. Dat is in geval van de paardebloem een plek waar zich kalk, mangaan, zwavel, kiezelzuur en magnesium in de bodem bevinden. Zo bevindt iedere plant zich op zijn eigen unieke plaats en neemt in zich op wat hij nodig heeft om tot volle groei en bloei te komen. De variëteiten zijn eindeloos en vormen een schitterend palet in de natuur.
Wij mensen wandelen op deze aarde, met de voeten op de grond en de kruin naar de hemel. Planten schenken hun leven voor ons, wij mogen hen plukken en in ons opnemen . Hun wortelstructuur geeft ons aardekracht en de bladeren en bloemen en geuren geven ons spirituele kracht. Daar mogen we dankbaar voor zijn. Zij voorzien ons van alles wat we nodig hebben. Daarbij komt dat wanneer iedereen vegetariër zou zijn er voldoende voedsel op de wereld zou zijn voor nog meer mensen dan er op dit moment leven op deze aardbol.

Planten reageren op geluid.
Dr Singh, een Indiase botanicus, stelde vast dat een Aziatische soort mimosa die dagelijks Indiase raga’s te horen kreeg na veertien dagen dikkere celwanden ontwikkelde en het aantal huidmondjes in de bladeren, nam toe met zestig procent. Vervolgens speelde Gouri Kumari, een virtuoos op de vena (een soort van luit), dagelijks vijfentwintig minuten raga’s voor een aantal balsemienplanten, ze begonnen in de vijfde week veel sneller te groeien dan de controlegroep die het zonder muziek moest stellen. Deze planten werden twintig procent hoger en produceerden vijfenzestig procent meer blad!
Amerikaanse biologen zetten deze experimenten voort door planten bloot te stellen aan rock- of klassieke muziek. De planten die werden omgeven door klassieke muziek groeiden naar de boxen toe en één plant strengelde zich zelfs om de geluidsbox waar Haydn, Beethoven en Brahms uit klonk. In een andere ruimte groeiden de planten weg van de box waaruit de rockmuziek te horen was.
Het experiment werd verfijnd door een van de biologen namelijk Dorothy Retallack.
Voor Johann Sebastiaan Bach leunden planten ver naar de boxen toe, country en western muziek gaven geen verschil met planten in een stille ruimte, jazz gaf een heuse verrassing, de plantengroei was weelderiger en ze groeiden licht naar de muziek toe. Ravi Shankar met zijn Raga’s was ook hier de topper, de planten bogen helemaal naar de muziek, ze slingerden zich geheel om de geluidsbox heen. 
Blijkbaar is muziek, geluid een belangrijke vorm van voeding.

Wij hebben dagelijks geluid om ons heen, veel daarvan komt uit de omgeving, daar hebben we niet altijd invloed op maar we kunnen veel van de geluiden die ons raken ook zelf kiezen.
Misschien kunnen we lering trekking uit de reacties van de planten.
Wat gebeurt er met iemand die zich constant voedt met rock, trancemuziek of met klassiek of Jazz. Maakt het een verschil in groei en ontwikkeling? Persoonlijk denk ik van wel.

TV voeding
Laten we nu even kijken naar een andere belangrijke voedingsbron in deze tijd. De meeste mensen besteden er meer tijd aan dan aan de maaltijden, namelijk TV kijken. Welke invloeden doen zich daar gelden als geluiden zowel als beelden onze oren en ons netvlies binnendenderen. Wat laten we binnen en wat is het gevolg?
Kijk iedere avond naar een op te lossen moord, zie de dood, het geweld en hoor de spanning in de muziek, ons lichaam, onze hartslag reageert direct door op te lopen of zelfs over te slaan. TV beelden die op ons netvlies binnen komen werken nog lang na, het is de voeding die we meenemen onze nachtrust in. Zien we steeds mensen die elkaar met geweld tegemoet treden, kijken we naar wedstrijden die spanning en rivaliteit oproepen dan zal ons lichaam daar met opwinding op reageren zo ook de geest.
We worden waar we ons mee voeden, dat wordt maatschappelijk steeds meer zichtbaar in alle geweldsuitingen die plaats vinden. Zou de maatschappij een ander beeld geven wanneer we door beelden gevoed zouden worden die mensen blij en rustig maken? Natuuropnamen en positief nieuws, beelden van mensen die elkaar helpen in plaats van rivaliteit. Waarschijnlijk zou er dan een geheel nieuwe, mooie generatie kinderen opgroeien die zich kan ontwikkelen vanuit vertrouwen in het goede. Nog beter is dat ze buiten spelen en zien hoe wij allen elkaar helpen zodat ze zich vol vertrouwen in de wereld kunnen bewegen. Het is van belang onszelf bewust te zijn van deze vorm van voeding want het heeft niet alleen zijn weerslag op ons lichaam en ons gemoed maar op de gehele samenleving.

We voeden ons ook energetisch met de omgeving waarin we ons bevinden.
In een warenhuis of een stadion vol opgewonden mensen voelen we ons anders dan in het bos, dat weet iedereen. Zo ook met de mensen om ons heen. Iedereen heeft een energie, van sommige mensen worden we blij of rustig, anderen maken ons onrustig, we winden er ons over op of weten bij voorbaat al dat ze ons moe maken. Het is belangrijk dat we ons daarvan bewust zijn en keuzen maken. We weten allemaal heel goed dat wanneer we op straat een glimlach delen vrijwel iedereen positief reageert op ons.
Jammer genoeg zijn er ook energieën die ons beïnvloeden waar we weinig aan kunnen doen. UMTS masten, al de GSMmetjes van mensen die overal lopen en zitten te bellen en de dect telefoon die constant in vrijwel alle huizen staat te stralen. Ook al heb ik het liever niet, de omgeving bestraalt mij de hele tijd.

Dierlijk voedsel
Het eten van dierlijke eiwitten, in de vorm van vlees, heeft een geheel andere weerslag op de mens. Op het moment dat een dier gedood wordt, zeker wanneer het in een abattoir gebeurt op de ondierlijke manier waarop dat toe gaat, gieren de angsthormonen door het lichaam van dat wezen. Die krijgt de mens bij het eten van vlees allemaal binnen en versterken de angst in de mens.
Mikhaël Aïvanhov zei eens daarover:
‘Je moet weten dat alles wat wij opnemen in de vorm van voedsel een soort innerlijke antenne wordt, die bepaalde golflengten opvangt. Zo verbindt vlees ons met de astrale wereld. In de lagere regionen van de astrale wereld krioelt het van de wezens die elkaar verscheuren als wilde dieren. Vlees eten brengt ons dagelijks in contact met de angst wreedheid en sensualiteit van de dieren, er wordt een onzichtbare band met het dierlijke onderhouden die zich uit in de kleuren van de aura van de mens.’

 Mikhaël Aïvanhov

En: ‘De voeding die we tot ons nemen, komt in ons bloed en trekt van daaruit entiteiten aan die ermee in overeenstemming zijn. Zoals het evangelie zegt: “Waar het karkas is daar zullen de roofvogels zich verzamelen.” Deze waarheid geldt op de drie verschillende niveaus: het fysieke, het astrale en het mentale. Wil je gezond zijn, probeer dan op geen enkel niveau roofvogels aan te trekken door karkassen te eten. De hemel kan zich niet openbaren in mensen die zich laten overweldigen door fysieke, astrale of mentale onzuiverheden. Vlees komt overeen met een speciaal element in onze gedachten, gevoelens en handelingen.’

Harmonisch voedsel verbindt ons met het universum.
Als we in harmonie willen zijn met het universum zullen we selectief moeten zijn in wat we in onszelf toelaten. Iedere vorm van voeding zal individueel gekozen moeten worden en steeds verder verfijnd naar de mogelijkheden die we in ons hebben. Daarin kun je dagelijks opnieuw keuzen maken.
Aïvanhov zegt hierover:
‘Om de fijnste deeltjes uit het voedsel te kunnen opnemen, moet je volledig bewust zijn, klaarwakker en vol liefde. Als je hele organisme klaar staat om het voedsel op die volmaakte manier te ontvangen, dan zal het voedsel zich op zijn beurt geroerd voelen en jou zijn verborgen rijkdommen schenken. Als je iemand met veel liefde ontvangt, stelt hij zich open en geeft hij je alles, als je hem slecht ontvangt sluit hij zich af. Zo opent of sluit zich ook het voedsel naar gelang onze houding, als het voedsel zich opent, biedt het ons zijn zuiverste en goddelijkste energieën.’
Het omgaan met onze voeding op alle niveaus zou geen maniertje of gewoonte moeten zijn en uiting geven aan een diepe, innerlijke verbondenheid.
 
Mikhaël Aïvanhov was ervan overtuigd dat wij allemaal het kleine zaadje van licht in ons dragen dat we kunnen ontwikkelen en laten groeien tot het werkelijk open bloeit als het onvergankelijke, onsterfelijke lichtlichaam.
Hij omschreef dit proces als volgt: ‘Het hogere bewustzijn beïnvloedt het lichaam op chemische wijze - hoewel men misschien beter kan zeggen dat de effecten alchemistisch zijn, als gevolg van hun subtiliteit en hun transformerend karakter. Omgekeerd kan een hoger bewustzijn zich pas manifesteren als er een nieuw lichaam gevormd is. Het is misschien goed om vast te stellen dat bij dit, in essentie spirituele perspectief, de drijvende kracht van het evolutieproces van boven naar beneden gaat, waarbij de geest een steeds complexere materiele organisatie verlangt en creëert, om zich in het lichaam te kunnen openbaren. Een gevoeliger menselijk lichaam is nodig voor een hogere manifestatie van de geest op aarde.’
Een tekst als deze zullen we meer dan een keer moeten lezen om hem werkelijk te bevatten. Het is aan ieder van ons daar op zo bewust mogelijke wijze naar te handelen in het leven van alledag.

Waar ik gelukkig van word
Terug naar het begin vraag ik mij af waar ik gelukkig van word.
Zonlicht op mijn gezicht, bloemen in de wei, mooie muziek waar ik bij weg kan dromen, een fijn boek om te lezen, een kleurige maaltijd van verse groenten, soms met vrienden, met zijn tweetjes of alleen, rustige arbeid, een vogel die zijn lied met me deelt, een hert zien in het bos, wuivend graan in de wind, spelende kinderen die plezier hebben, een nacht gevuld met sterren en een warme kachel op een koude, druilerige dag.
Het is er allemaal maar ik moet er ook bewust voor kiezen erin te zijn, ieder moment opnieuw.

Dit sluit geheel aan op de laatste tekst van Aïvanhov die ik met u wil delen:
‘Het spreekt voor zich dat er veel tijd nodig is om dit lichaam op te bouwen. Zie hoeveel jaren er nodig zijn voor een eikel om een grote eik te worden! We moeten het verheerlijkte lichaam vaker en overvloediger het voedsel geven dat het nodig heeft. Dat betekent dat je je leven zo in moet richten dat je de beste voorwaarden schept om een spiritueel leven te leiden… Als Jezus verrezen is kunnen ook wij verrijzen.’




Auteur: ©  Marianne.
Oktober 2009

Informatie over planten en muziek komt uit:
Joachim-Ernst Berendt, Nada Brahma, de wereld is geluid, East-West publications
Uitspraken Aïvanhov:
Georg Feuerstein, Het mysterie van het licht, leven en onderricht van Omraam Mikhaël Aïvanhov, uitgeverij Prosveta