Het nieuwe wapen, Actief Afweer Systeem


Niet-dodelijke wapens geven doelwitten het gevoel dat ze in vuur en vlam staan.
Het Actieve Afweer Systeem, is de zogenaamde ‘Heilige Graal’ van de beheersing van mensenmassa’s maar roept ethische vragen op.
 
 Een militair konvooi zoekt z’n weg door  
 een bevolkte straat in Bagdad. Zonder
 waarschuwing galmt er een schot en het
 Bradley gevechtsvoertuig dat het konvooi
 leidt is vernietigd, samen met de mannen
 en vrouwen die erin zaten.
 Het ADS of Actief Afweer Systeem vuurt
 onzichtbare millimeter golven die enkel de
 eerste 1/25ste cm van je huid
 doordringen, die intense pijn maar geen
 lange termijn schade veroorzaakt
 (Gemeenschappelijk Niet-Dodelijke
 Wapens Programma).
 Een menigte van wat burgers blijken te
zijn, rennen naar het gedecimaliseerde voertuig en omringen het, eenheden worden opgeroepen om de situatie te kalmeren en de Bradley te beveiligen. De menigte wordt onhandelbaar. De eenheden ter plaatse vrezen dat rebellen of sympathisanten zich tussen de menigte hebben gevoegd en het voertuig trachten te plunderen van munitie en stukken.
Vandaag hebben deze eenheden twee keuzes – en beiden zijn slecht. Ze kunnen proberen de menigte uit elkaar te drijven door hen de opdracht te geven zich te verwijderen van het voertuig – wat vermoedelijk weinig effect heeft – of ze kunnen beginnen te vuren in de menigte waarbij in de werkwijze onschuldige burgers mogelijk worden verwond of zelfs gedood.
 
“Als je een soldaat bent en je hebt te maken met een onhandelbare menigte dan heb je niet veel opties” zegt Noah Shachtman, hoofdredacteur van Defensetech.org. “Je hebt de M-16 optie of de megafoon optie en daartussen zijn er niet veel andere keuzes.”
Tenminste, tot nog toe. Een nieuw niet-dodelijk wapen ontwikkeld door de Defensie Afdeling wil de soldaten een derde optie geven in deze situaties.
Het ADS, of het Actief Afweer Systeem, vuurt een onzichtbare straal die de 1/25ste cm bovenste laag van het doelwit z’n huid doordringt, dit raakt de sensitieve pijnreceptoren en veroorzaakt een brandend gevoel wat sommigen vergelijken met in gesmolten lava gedoopt te worden.
 
Wanneer het doelwit uit de straal stapt, gaat de pijn onmiddellijk weg, zonder blijvende schade of merktekens, kneuzingen of brandwonden.
Sommige militaire deskundigen noemen het de Heilige Graal ter beheersing van mensenmassa’s. Critici vrezen echter dat het potentieel om de technologie te gebruiken voor meer sinistere doeleinden, na incidenten zoals de foltering in de Abu Ghraib gevangenis, gewoonweg te groot is.
 
“De grote bezorgdheid/ongerustheid is waarvoor het exact gebruikt zal worden en of we een wapen willen dat gewoonweg pijn veroorzaakt, vermits er allerhande manieren zijn waarin dit misbruikt kan worden,” zegt David Hambling, die ADS en andere niet-dodelijke technologieën heeft gecontroleerd en het boek "Rangordeningsgraad van Wapens: Hoe Moderne Oorlogsvoering geboorte gaf aan onze Hoog-Technologische Wereld." ("Weapons Grade: How Modern Warfare Gave Birth to Our High-Tech World.") schreef.
 
Bio-elektromagnetische wapens: Een wapen systeem dat met de snelheid van het licht werkt, dat kan doden, folteren, onderwerpen en kan ontsnappen aan detectie.
Harlan Girard / ISIS Press Release 24jan2006
 
Het ultieme wapen.
Elektromagnetische wapens werken met de snelheid van het licht, ze kunnen doden, folteren en onderwerpen, maar de mensen zijn grotendeels niet op de hoogte van hun bestaan omdat deze wapens onopvallend werken en geen fysisch bewijs nalaten. Sinds 1976 zijn elektromagnetische wapens op mensen getest. Door de onvrijwillige menselijke test-objecten wijdt te verspreiden, en krachtig hun geloofwaardigheid aan te vallen, is het mogelijk geweest voor de Verenigde Staten om verder te gaan met deze menselijke experimenten, ongehinderd door discussies of kritiek, laat staan tegenstand.
Dit ultieme wapen systeem wordt momenteel ingezet in Irak. De US Luchtmacht en het Korps Mariniers noemen het de “Actieve Afweer Techniek”, alsof het enkel gebruikt wordt voor defensie, wat niet het geval is.

De waarheid over de “Actieve Afweer Techniek”.
Er is slechts één elektromagnetisch spectrum. Nucleaire wapens laten een groot deel ioniserende straling vrij in het hoge frequentie bereik boven het zichtbare licht, alwaar de stralingsenergie capabel is om chemische verbindingen te breken. Het is algemeen bekend dat ioniserende straling kanker veroorzaakt.
De non-ioniserende straling werd door de US strijdkrachten bewapend onder het zichtbare bereik, de microgolf- en radio straling gebruikt in mobiele telefoons en telcommunicaties. De regering van de VS heeft het gezondheidsgevaar van non-ioniserende elektromagnetische straling stellig ontkend, net als het onvrijwillig onderzoek op mensen dat het vele jaren uitvoert maar nog niet bevestigd heeft verdedigt, en andere landen afraadt om gelijkaardige wapens te ontwikkelen.
Het enige biologische effect van non-ioniserende straling dat de VS regering al jaren bevestigt is warmte, en gelijkluidend karakteriseert het de “Actieve Afweer Techniek” als datgene dat pijn veroorzaakt door plotselinge verhitting van de huid, maar dit is niet hoe het echt werkt.

Hersengolven lezen en mind control
In 1959 diende Saul B.Sells, een professor in sociale psychologie aan een kleine universiteit in de VS, een voorstel in bij de Centrale Inlichtingendienst (CIA) om voor hen de meest geavanceerde electro-encefalografische machine te bouwen. Deze zou een integrale numerieke capaciteit bezitten om te analyseren en, hopelijk zin te geven aan hersengolven die het registreerde. Met andere woorden, de professor stelde voor een machine te maken die de CIA kon vertellen wat een persoon dacht en of die persoon al dan niet die informatie wou vrijgeven.
 
In 1960 keurde de CIA het project goed, en voegde wat bibliotheekonderzoek toe met vijf objectieven. Het vijfde objectief van het onderzoek was “Technieken om het menselijk organisme te activeren door gebruik van elektronische afstandsmethode”. De volledige opdracht was vanaf dan gekend als MKULTRA subproject 119, MKULTRA zijnde het CIA’s beruchte mind control programma. Het was gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat de Sovjets de methode van mind control al beheersten en de VS dienden ze zo snel mogelijk in te halen.
De documenten die tot het MKULTRA subproject 119 behoorden, worden nu in de National Security Archives (een niet-gouvernementele organisatie) in de George Washington University inWashington, D.C. bewaard.
[1]. John Marks, auteur van De Zoektocht naar de Machurian Kanditaat: De CIA en Mind Control, (The Search for the Manchurian Candidate: The CIA and Mind Control, Times Books, New York, 1979) doneerde de MKULTRA documenten. Zijn boek werd heruitgegeven door W.W. Norton & Company, Inc., New York, 1991 en is nog steeds in druk.
 
In 1965 volgde Project Bizarre het MKULTRA subproject 119 op. Het doel van Bizarre was het beweerde opgevangen complexe microgolf signaal van de Amerikaanse Ambassade in Moskou, verzonden door de Sovjets vanuit een gebouw aan de overkant van de straat, op te nemen en te analyseren. Het interessante aan Project Bizarre is dat terwijl de VS tot op heden ontkent dat microgolf straling schadelijke bijwerkingen voor de gezondheid kan hebben, het onmiddellijk vermoedde dat het “Moskou signaal” een veelheid aan gezondheidsbijwerkingen produceerde bij het Ambassade personeel, vooral bij de opeenvolgende ambassadeurs naar wiens kantoor het signaal gezonden zou zijn. Terwijl de State Departement het ambassade personeel testte op DNA-breuken geproduceerd door het Moskou Signaal, vonden ze het niet nodig te klagen bij de Sovjets omdat de kracht van hun signaal slechts een kleine fractie was van wat de VS een veilig niveau van menselijke blootstelling achtte. Journalist Barton Reppert heeft het meest authentieke relaas van het Moskou Signaal geschreven.
[2]. (Nota van de uitgever: DNA-breuken naar aanleiding van blootstelling aan mobiele telefoons bevestigd in recent laboratorium onderzoek.
 
Geluid omzetten naar microgolven
Joseph C. Sharp, een experimentele psycholoog aan het Walter Reed Army Institute of Research, verrichtte in 1973 een experiment dat een spilfunctie vervulde bij de ontwikkeling van folteringapparatuur dat vandaag naar Irak wordt verzonden. Hij had James Lin een toestel laten opzetten in zijn laboratorium. Het toestel zette de vorm van geluidsgolven om in microgolf straling die hem toeliet zichzelf de namen van de nummers van één tot tien in zijn hoofd te horen vocaliseren, omgeleid van het mechanisme van zijn eigen oren. Dit bewuste experiment werd nooit gepubliceerd maar wordt vernoemd in Lin’s boek, Microwave Auditory Effects and Applications, uitgegeven in 1978 [5].
 
Het experiment is bevestigd in VS Patent 6 587 729, “Toestel voor waarneembare communicerende spraak gebruik makend van het Radio Frequentie Gehoor Effect ” [6]. Dit patent is voor een verbeterde versie van het toestel dat in 1973 in het laboratorium gebruikt werd. Het patent werd uitgegeven op 1 juli 2003 en is toegewezen aan de Staatssecretaris van de Luchtmacht. Het biedt wetenschappelijk bewijs dat het mogelijk is om bedreigende stemmen in je hoofd te horen zonder dat men lijdt aan schizofrenie.
Waarom werd dit patent openbaar gepubliceerd in een tijd dat de VS Regering een vorm van geheimhouding beoefent waarvan Stalin’s Kremlin jaloers zou zijn? Ik heb geen geschikt antwoord, behalve dat het toestel in het patent al vervangen werd door materiaal dat hetzelfde effect bereikt maar veruit geavanceerd is. Het blokkeert het normale geheugen- en gedachteproces door gebruik van de elektronische afstandsmethode, terwijl het tegelijkertijd onjuiste, vervormde en/of onplezierige gedachten en suggesties geeft door een proces genaamd “synthetische telepathie”. De apparatuur die synthetische telepathie produceert noemt men vaak ook “beinvloedingstechnologie”.
 
Hoewel stemmen en verschijningen, dagdromen en nachtmerries de meest verbazingwekkende manifestaties van dit wapen zijn, is het ook capabel om de menselijke onderdaan kreupel te maken door zijn/haar normaal bereik van beweging te limiteren, acute pijn te veroorzaken als equivalent van belangrijke orgaanstoringen of zelfs te doden, en tussen te komen in het normaal functioneren van eender welke menselijke zintuigen. Met andere woorden, eender welke folteringen waarvan de woorden Guantanamo Bay synoniem zijn geworden, kunnen verwezenlijkt worden door middel van de elektronische afstandsmethode.
 
Folteringinstrumenten
Beinvloedingstechnologie is ook capabel om mensen te overtuigen dat hun gedachten worden gelezen, dat hun intellectuele eigendom wordt geplunderd en kan zelfs aanzetten tot zelfmoord of moord op familie, vrienden en collega’s. Gedurende de zogezegde “Oorlog op Drugs’ jaren (welke vooraf gingen aan de “Oorlog op terrorisme”), verdwenen regelmatig brieven uit de post die onvrijwillige mensen hadden geschreven of gingen ontvangen, alsof de regering een grote geheime campagne voerde via postkantoren over heel het land. Wanneer George Herbert Walker Bush (in 1989) president werd, kwam het zo vaak voor dat collega’s in de postkantoren elkaar vermoorden, dat de bekende uitdrukking “gek worden” werd vervangen door “postaal worden”. Het uitmoorden van collega’s op andere arbeidsplaatsen begon ook meer media aandacht te vragen [7].
 
Ik schat dat de kost van de opsluiting van de mens in zijn/haar eigen lichaam en het toedienen van constante foltering zo’n 5.000.000 tot 10.000.000 USD kost (zie onder).
Met “constante foltering” bedoel ik exact wat ik zeg. Omdat er geen zichtbaar bewijs, zoals schade aan de huid, te zien is na gebruik van deze nieuwe folteringapparaten, is het mogelijk om de onvrijwillige mens 24 uur per dag, 365 dagen per jaar te folteren. Dit kan worden gedaan en wordt gedaan, zelfs op Kerst en Pasen [8].
Ik kwam bij m’n schatting van de kosten van het testen/gebruik van elektromagnetische wapens op mensen via het bezoek aan een kabel TV kanaal dat gespecialiseerd is in de verkoop van producten per radio, 24 uur per dag. Ik had vragen bij het vereiste aantal technici, hun werkuren en salaris, en het vereiste aantal reservepersoneel om de programmering voor te bereiden voor verzending. Ik vroeg niet naar de elektronische kosten en het afschrijvingsschema. Ik heb een afschrijvingspost geschat, die werd opgenomen in mijn schatting van de folteringkosten van één onvrijwillige mens voor één jaar. Foltering is een arbeidsintensieve handel. Welk doel zou deze investering rechtvaardigen? Zou het zo gek zijn als je de wereld wilt regeren, dat je de democratische regeringen van de grote landen met de meeste inwoners gaat knechten? Dit doel is zeker consistent gezien de minachting van de VS voor, en vijandigheid tegen, de Verenigde Naties, de internationale conventies en verdragen die het in het verleden heeft bekrachtigd en het gebruikelijk internationaal recht [9].
 
Op 1 maart 2001 kondigde het Korps Mariniers een nieuw niet-dodelijk wapen aan, de “Actieve Afweer Techniek”. Het produceert enorme pijn, door het beweerde koken van watermoleculen in de menselijke huid, zonder de huid zelf te beschadigen. Zoals beschreven in een gepubliceerd artikel in New Scientist, maakt het gebruik van pulserende elektromagnetische straling bij een frequentie van 95 GHz met een bereik van ongeveer 600 meter [10]. Er zijn verschillende nieuwe rapporten in het magazine in 2005, inclusief een gepubliceerd in juli [11]. Hierin staat beschreven dat vrijwilligers deelnamen aan testen die vaststelden hoe veilig het Actief Afweer Systeem (ADS) wapen zou zijn indien het gebruikt zou worden in echte crowd-control. Van de straal van het ADS wapen werd aangegeven dat het pijn veroorzaakt binnen 2 tot 3 minuten, en “onduldbaar” wordt na minder dan 5 seconden”.
 
Actieve Afweer Techniek is de hoeksteen van het systeem dat gebruikt word om 2000 personen in de privacy van hun huizen te folteren, niet enkel in de VS maar over heel de wereld, bij die landen die de Overeenkomst Inzake de Status van de Strijdkrachten (Status of Forces Agreements of SOFA) met de VS ondertekenden [12].
De eerste beschuldigingen van foltering werden ontvangen uit landen met wie de VS een speciale inlichtingdelende relatie heeft zoals het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Dan kwamen de rapporten binnen van de overwonnen landen waar de VS nog altijd een groot aantal troepen gestationeerd heeft, onder meer Duitsland en Japan. Toen Frankrijk zich herenigde met de militaire arm van de NATO in de late 90er jaren, begonnen we beschuldigingen van folteringen van Frankrijk te ontvangen. Zeer recent zijn folteringbeschuldigingen van Indië ontvangen, waar Amerikaanse bedrijven niet alleen hulplijnen, maar ook programmatie beginnen uit te besteden [13].
 
En dan is er Rusland, waar de onvrijwillige menselijke folteringexperimenten zowel talrijk als goed georganiseerd blijken te zijn. Een betrouwbare bron heeft me verteld dat elke Russische wetenschapper die Engels kon spreken, nu een thuis heeft gevonden in een Amerikaanse universiteit of een gouvernementeel laboratorium. Dit is denkbaar, gezien de frequent geuite Amerikaanse bezorgdheid dat Sovjettijdperk-deskundigen in nucleair wapentuig en biologische oorlogsvoering werk vinden in Iran. Het is een feit dat op het einde van WO II het leger van de VS door Duitsland trok met Project Paperclip, waarbij vooral Nazi raketwetenschappers en deskundigen in ruimtevaartgeneeskunde werden gerekruteerd. Sommige andere wetenschappers werden enkel aangeworven om de Sovjetunie deze hulpbronnen te ontnemen. En wat is er geworden van de Sovjet wetenschappers die geen Engels spraken? Na verloop van tijd zullen we dit zeker weten, maar nu is het een veilige gok te stellen dat tenminste enkele van hen gebruikt worden ter bestudering van het Russische waarde systeem en besluitvormingsprocessen door het folteren van andere Russen met Amerikaanse “beinvloedingstechnologie”[14].
 
In de “New Scientist” zijn recent twee interessante en belangrijke artikelen over bio-elektromagnetische wapens verschenen. “Het doel van de nieuwe wapens van de VS is maximale pijn” en “Politie speelt met ‘minder’ dodelijke wapens”, beide geschreven door David Hambling [15]. Zie ook onder VS Patent 6 536 440 van 25 maart 2003 [16].
Na de afronding van dit artikel in juni 2005, heb ik gemerkt dat de Israëlieten een nieuw toestel genaamd “De Schreeuw” inzetten. Dit toestel zendt signalen van hoorbaar, maar niet luid, geluid, met intervallen van 10 seconden. Een fotograaf die aanwezig was op de scène van de demonstratie zei dat hij het geluid bleef horen galmen in zijn hoofd, zelfs nadat hij z’n oren had bedekt. Dat wijst er volgens mij op dat het actieve middel elektromagnetisch is, in plaats van akoestisch. De Israëlieten hebben met andere woorden een toestel gevonden dat veel slimmer is dan onze “Actieve Afweer Techniek”. Het schrikt niet alleen relschoppers af, maar zend ook een hoorbare waarschuwing als het wordt aangezet, wat het toestel van de VS niet doet, zodat het compleet van de betrokken mensen die het bedienen afhangt hoeveel brandende pijn hun tegenstanders ontvangen. De foutmarge met het toestel van de VS is onredelijk. Het kan net zo goed een dodelijk wapen worden genoemd omdat het in praktijk ook vaak zo zal zijn [17].
  
Overeenkomsten
Hoewel het leger van de Verenigde Staten de grootste buitenlandse aanwezigheid heeft en dus de meeste SOFA’s heeft, hebben het Verenigd Koninkrijk, Australië, Duitsland, Rusland en Zuid-Korea en vele andere naties ook buitenlandse troepen en onderhandelen zij ook over SOFA’s met hun gastlanden. In het verleden had de Sovjetunie SOFA’s met de meeste van zijn satellietstaten.
 
Voorwaarden voor activiteit
De SOFA dient ter verduidelijking van de voorwaarden waaronder het buitenlandse leger toegestaan is te werken. De typisch pure militaire kwesties zoals de vestigingsplaats van basissen en toegang tot faciliteiten worden behandeld in andere overeenkomsten. De SOFA handelt meer over de legale geschillen die gepaard gaan met militaire karakteristieken en eigenschappen. Dit kan kwesties zoals de in- en uitgang in het land, taksverplichtingen, postdienst of arbeidsvoorwaarden voor gastland onderdanen inhouden, maar de meest omstreden kwesties zijn burgerlijke- en criminele rechtsbevoegdheid op de basissen. Voor burgerlijke zaken, voorzien SOFA’s hoe civiele, door het leger veroorzaakte schade zal worden vastgesteld en betaald. Criminele kwesties variëren, maar normaal staat er in de SOFA’s van de VS dat VS rechtbanken rechtsbevoegdheid hebben over misdaden die gepleegd worden door ofwel een militair tegen een andere militair of door een militair deeluitmakend van zijn of haar militaire dienst, maar de gastnatie behoud rechtsbevoegdheid over andere misdaden.
 
Bevoegdheden Gastnatie
Voor vele gastnaties, vooral diegenen met een grote buitenlandse aanwezigheid zoals Zuid-Korea en Japan, kunnen SOFA, door beweerde misdrijven van dienstplichtigen, een belangrijke politiek geschil worden. Dit is zeker het geval als het gaat over diefstal, moord, doodslag of seksuele misdaden, vooral wanneer de tenlastelegging anders gedefinieerd wordt in de twee naties. In 2002 bijvoorbeeld werden in Zuid-Korea twee meisjes per ongeluk gedood door een AVLB bruglegger voertuig van het VS Leger dat op weg was naar het basiskamp na een oefening. De betrokken soldaten werden berecht onder de VS criminele rechtsbevoegdheid. De krijgsraad vond de daad een ongeluk en sprak de dienstplichtigen vrij van enig crimineel opzet of nalatigheid. Het VS leger nam de verantwoordelijkheid op zich en betaalde de burgerlijke schade. De VS soldaten die het bruglegger voertuig bestuurden werden opnieuw toegewezen aan de Verenigde Staten. Dit leidde tot algemene verontwaardiging in Korea, dat zich uitte in:
  • vragen om soldaten opnieuw  te laten berechten door het Koreaans Gerecht,
  • suggereren van een groot aantal samenzweringstheorieën en
  • verzet tegen de locale expat gemeenschap.
Het meest aantal misdaden door dienstplichtigen tegen lokale burgers komen echter voor buiten de diensttijd, en vallen volgens de locale SOFA onder lokale rechtsbevoegdheid. Details van de SOFA’s kunnen nog steeds tot geschillen leiden. In Japan omvat de VS SOFA de bepaling dat dienstplichtigen niet worden overgedragen aan de locale autoriteiten zodat ze berecht worden in een rechtbank. In een aantal gevallen hebben locale ambtenaren geklaagd over belemmering van hun mogelijkheid om de verdachten te ondervragen en de misdaad te onderzoeken.
Amerikaanse ambtenaren beweren dat de Japanse politie dwangmatige ondervragingstechnieken gebruikt en zich meer bezig houdt met het verkrijgen van een strenge veroordeling dan “recht” te laten geschieden. De Amerikaanse autoriteiten merken ook het verschil op in bevoegdheden van het politieonderzoek en bevoegdheden van het gerechtelijke apparaat. In Japan kan er geen advocaat aanwezig zijn bij de onderzoeksbesprekingen, alhoewel er wel een vertaler wordt toegewezen, er wordt ook geen melding gemaakt van een equivalent van Amerika’s Miranda rights. Er bestaan in Japan ook geen rechtszaken met jury omdat het allemaal bench- of multiple judge processen zijn. Omwille van deze redenen eisen de Amerikaanse autoriteiten dat dienstplichtigen berecht worden in militaire tribunalen.
  
Politieke geschillen
Het Politieke probleem van SOFA’s is ingewikkeld omdat verscheidene gastlanden gemengde gevoelens hebben over een buitenlandse basis op hun grondgebied. Aanvragen om opnieuw te onderhandelen over de SOFA wordt vaak gecombineerd met vragen om de buitenlandse troepen helemaal weg te halen. Geschillen in verband met verschillende nationale gebruiken kunnen zich voordoen. Terwijl de VS en de gastlanden over het algemeen overeenkomen wat ze onder een misdaad verstaan, vinden vele VS waarnemers dat het gerechtelijke systeem van het gastland een veel zwakkere bescherming biedt aan de beklaagden dan de V.S. en dat het Gerecht van het gastland onderhevig kan zijn aan publieke druk om een schuldig verdict uit te schrijven, en meer nog, dat Amerikaanse dienstplichtigen opgeroepen voor buitenlandse dienst niet verplicht mogen worden om hun rechten, bijgestaan door de Bill of Rights, op te geven. Van de andere kant vinden gastland waarnemers, die geen lokale tegenhanger van de Bill of Rights hebben, vaak dat dit een irrelevant excuus is om speciale behandeling te vragen.

Ze vergelijken dit met de extraterritoriale overeenkomsten die tijdens het kolonialisme door de Westerse landen werden gevraagd. Een gastland die over het algemeen zo’n houding aanneemt is Zuid-Korea. Zij hebben troepen in Kirgizstan en ze hebben een SOFA onderhandeld die aan hun dienstplichtigen totale immuniteit verleent bij vervolging van eender welke misdaad door Kirgizische autoriteiten, iets veel groter dan de privileges waartegen Zuid-Koreanen bezwaren uiten in hun natie’s SOFA met de V.S. [1]
Het feit dat de meeste beschuldigde criminelen uiteindelijk berecht worden in een lokale rechtbank en schuldig bevonden worden, bewijst dat het systeem werkt. Volgens veel VS waarnemers versterkt het de indruk dat de SOFA de schuldigen beschermt en maakt het de uitzonderingen des te opvallend. 
  
Status van de alliantie in Irak
De Amerikaans-geleide Alliantie die deelnam in de 2003 invasie in Irak waren oorspronkelijk onderhevig aan de exclusieve bevoegdheid van hun moederstaten. Sinds de overdracht van de soevereine rechten aan een Irakees bestuur, is de alliantie in Irak symbolisch onderhevig aan Irakese bevoegdheid, en werken ze zonder enige SOFA. [2] In theorie hebben Irakese Rechtbanken het recht om de Alliantie te berechten voor eender welk beweerd strafbaar feit, maar dit recht werd nooit uitgeoefend.
VS Minister van Defensie Robert Gates gaf in een interview op 24 januari 2008 aan dat het werk aan een SOFA nauwelijks gestart was. [3]

Op 13 juni 2008 zei de Irakese Eerste Minister Nuri al-Maliki dat de onderhandelingen met de Verenigde Staten inzake een langdurig veiligheidsverdrag muurvast zaten naar aanleiding van bezorgdheid dat de overeenkomst inbreuk maakt op Irakese soevereiniteit. In Amman in Jordanië zei hij: “We hebben een impasse bereikt omdat we bij opening van deze onderhandelingen ons niet realiseerden dat de VS vragen zo’n groot effect zouden hebben op de Irakese Soevereiniteit en dit is iets was we nooit zullen kunnen accepteren. ” Volgens een journalist aanwezig op de vergadering zei Malaki tegen Jordaanse kranten uitgevers: “We kunnen het VS leger niet het recht geven om Irakezen gevangen te nemen of slechts de verantwoordelijkheid aannemen van het Gevecht tegen terrorisme.” .[4]

Desondanks zei de Irakese Buitenlandse Minister Hoshyar Zebari op 15 juni 2008 dat VS-Irakese onderhandelingen voor een langdurige veiligheidsovereenkomst niet dood waren en dat er, ondanks moeilijkheden, een overeenkomst zou getekend worden “tegen eind juli…deze gesprekken zijn lopend. Ze zijn niet dood.” Zebari zei dat onderhandelingen beslissen over de toekomst van de VS militaire aanwezigheid in Irak na het vervallen van het huidig UN mandaat in December 2008. [5]

Op 1 juli 2008 zei Zebari dat hij de leden van het Irakees Parlement had ingelicht dat onder de besproken voorwaarden van de lange termijn veiligheidsovereenkomst de VS ondernemers niet langer immuniteit zouden hebben bij Irakese vervolging. VS Ministerie ambtenaren konden niet direct bereikt worden voor commentaar, maar Irakees parlementslid Mahmoud Othman zei dat hij de vergadering had bijgewoond en dat de Irakese vertegenwoordigers zeer tevreden waren met de immuniteitsovereenkomst. [6]

Op 8 juli, 2008 verwierp Groot Ayatollah Ali al-Sistani de voorgestelde overeenkomst op basis van overtreding van de Iraakse soevereiniteit naar aanleiding van een vergadering met de Irakese Nationale Veiligheidsadviseur Mowaffak al-Rubaie.[7] Rubaie die de 7 juli-opmerkingen van Maliki, dat Irak een gemeenschappelijke intentieverklaring in plaats van een SOFA zou accepteren, verduidelijkte, zei “We zullen geen enkele gemeenschappelijke intentieverklaring accepteren indien er geen specifieke datum voor complete terugtrekking van de buitenlandse troepen wordt gegeven.”[8] Adjunct spreker Khaled al-Attiyah zei op 8 juli ook dat het Irakees parlement een doorlichting van elke overeenkomst met de VS zou eisen en zeer waarschijnlijk z’n recht van veto zou uitoefenen op de overeenkomst indien de Amerikaanse troepen immuun zouden zijn voor de Irakese wet: “Indien de twee een overeenkomst bereiken is dit tussen twee landen, en volgens de Irakese grondwet moet een nationale overeenkomst goedgekeurd worden door het parlement, met een tweederde meerderheid.” [9]
  
Voertuig-gemonteerd Actief Afweer Systeem (V-MADS)
Actieve Afweer Techniek is een baanbrekende niet-dodelijke technologie die millimetergolf elektromagnetische energie gebruikt om een naderende vijand van op relatief lange afstand te stoppen, af te schrikken en om te keren. Het wordt verondersteld talloze levens te redden door een stopwijze aan te bieden zonder verwondingen te veroorzaken, vóór de ontwikkeling van een dodelijke confrontatie.
De technologie werd ontwikkeld door het Luchtmacht Onderzoekslaboratorium en de Afdeling Niet-dodelijke Wapens van het Departement van de Defensie. Gedurende de laatste tien jaar werd er ongeveer 40 miljoen dollar gespendeerd aan deze technologie.
In juli 2005 verklaarde men dat het Actief Afweer Systeem zou worden ingezet in Irak voor het einde van het jaar. Onder het initiatief genaamd Project Sheriff, zouden de troepen totaal 15 voertuigen ontvangen. De leveringen vonden niet plaats en begin 2007 werd de geplande inzet van de voertuigen uitgesteld tot 2010.
 
Deze niet-dodelijke technologie werd ontwikkeld voor de veldcommandanten van de Afdeling Defensie, wegens gebrek aan opties bij het gebruik van dodelijk geweld.
Niet-dodelijke technologieën kunnen gebruikt worden ter bescherming van defensiemiddelen, vredeshandhaving, humanitaire missies en andere situaties waarin het gebruik van dodelijk geweld af te raden is. Het systeem is bedoeld ter bescherming van militair personeel tegen handvuurwapens, welke algemeen genomen een bereik hebben van 1000 meter. Het systeem zou een bereik hebben van 640 meter.
Afweermiddelen tegen het wapen zouden vrij eenvoudig zijn – bijvoorbeeld het lichaam bedekken met dikke kledij of een metalen laken dragen – of zelfs een vuilnisbak deksel – als een schild of reflector. Het is ook onduidelijk hoe de Actieve Afweer Techniek werkt bij regen, mist of opstuivend zeewater, condities waarbij de stralingsenergie wordt geabsorbeerd door water in de atmosfeer.
 
Actieve Afweer Techniek gebruikt een zender om een smalle straal van 95 GHz millimetergolf te verzenden in de richting van een bepaald doel. De energie bereikt het doel met de snelheid van het licht en penetreert 1/25ste cm huid en produceert een intens brandende gewaarwording die stopt wanneer de zender wordt afgezet of wanneer het individu uit de straal stapt. Binnen seconden voelt het individu een intens verhittende gewaarwording die ophoudt wanneer de zender afgezet wordt of wanneer het individu uit de straal stapt. Volgens rapporten kan een 2-seconden signaalbundel van het systeem de huid verhitten tot 54,44°C. Op 50°C zorgt de pijn reflex ervoor dat mensen automatisch wegtrekken in minder dan een seconde. Voordat het de huid brand, moet iemand in de straal blijven staan gedurende 250 seconden.

Ondanks de gewaarwording veroorzaakt de technologie geen verwondingen omwille van het lage energiegebruik. Het misbruikt een natuurlijk afweermechanisme dat het menselijk lichaam helpt beschermen tegen schade. De hitte-inducerende gewaarwording veroorzaakt door deze technologie, is bijna identiek aan de gewaarwording die men ondervindt bij korte aanraking van een gewone gloeilamp die al een tijdje brandt. In tegenstelling tot een gloeilamp veroorzaakt de Actieve Afweer Techniek geen snelle brandwonden omwille van de oppervlakkige penetratie van de straal en het lage energiegebruik. De zender hoeft slechts enkele seconden aan te staan om de gewaarwording te veroorzaken.
 
Luchtmacht wetenschappers hebben geholpen om de huidige veiligheidsdrempel van de huid vast te stellen op 10 milliwatt per vierkante centimeter in de vroege jaren 90, toen er nog weinig data beschikbaar was. Die limiet strekt zich bij gelijkmatige blootstelling uit van enkele minuten tot een uur, maar een huidlaag met een dikte van 0,3mm verhitten tot 50°C in maar een seconde vergt veel meer kracht en kan gevolgen hebben op het hoornvlies, wat veel gevoeliger is dan de huid. Een studie die vorig jaar gepubliceerd werd in het tijdschrift Health Physics toonde aan dat een blootstelling tot 2 watt per vierkante centimeter gedurende 3 seconden het hoornvlies van resusapen kon beschadigen.
 
Testen
In het testprogramma worden mensen en dieren gebruikt. Alle testen worden uitgevoerd door strikte naleving van de procedures, wetten en reglementen voor dierlijke- en menselijke experimenten. De testen werden nagekeken en goedgekeurd door een formele Institutionele Onderzoekscommissie met toezicht van het Luchtmachtgeneeskundig Centraal bureau. De testen worden uitgevoerd door het Menselijk Effectiviteits-Directoraat van het Luchtmacht Onderzoekslaboratorium. Militaire en civiele werknemers hebben zich vrijwillig opgegeven voor deze testen.

Voordat de vrijwilligers deelnamen aan het programma, werden zij volledig ingelicht over het doel en de soort van testen en of er enige redelijk voorzienbare risico’s of ongemakken verwacht werden bij het onderzoek. Buiten lichte huidgevoeligheid door herhaaldelijke blootstelling aan de straal, zijn er geen blijvende gevolgen. Een institutionele onderzoekscommissie heeft vastgesteld dat het risiconiveau minimaal is. Er wordt geen geld gegeven voor deelname en vrijwilligers kunnen zich terugtrekken wanneer ze willen zonder negatieve persoonlijke of professionele gevolgen. Veel van de projectwetenschappers zijn vrijwilliger voor de studie. Deze testen, die uitgevoerd worden op de Kirtland Luchtmachtbasis ten Zuiden van Albuquerque, New Mexico, gebruiken meer realistische militaire veldcondities als gevolg van jarenlang succesvol en veilig laboratoriumonderzoek. Deze veldtesten zijn de eerste die een gehele testpersoon blootstellen aan de energiestraal.
 
Deze testen demonstreren de technologie, verzamelen bijkomende informatie over de effecten in realistische condities en laten het beoordelen van de militaire voordelen toe.
Louis Slesin, uitgever van Microwave News, een vooraanstaande nieuwsbrief over non-ioniserende straling, noemt VMADS een “significante ontwikkeling” in geleide energiewapens. Hij zegt echter dat mogelijke verwondingen, specifiek aan het oog, kunnen leiden tot stopzetting van de verdere ontwikkeling en het effectieve inzetten van het toestel, zoals het Pentagon heeft gedaan in de mid-90er jaren toen het blindmakende lasers ontwikkelde. Slesin zegt “De echte vraag is of het de weg zal opgaan van de lasers.” Zoals bij lasers; kan blootstelling aan de microgolfstraal oogschade veroorzaken. “Mensen zullen uit de straal gaan, maar [verwonding aan de ogen] hangt af van de hoeveelheid waaraan ze werden blootgesteld” zegt Slesin. Slesin merkt ook op dat “de enige mensen die de gezondheid onderzoeken op de effecten van elektromagnetische straling zijn de mensen die dit wapen ontwikkelen, de Luchtmacht labo…Zij zijn de enige mensen die geld hebben in de Verenigde Staten om onderzoek te doen naar de gezondheidseffecten, en zij zijn stevig in controle van de opzetting van de [veiligheid] standaard processen…dat is een duidelijk conflict”.
 
Begrotingsjaar 2002: Implementatie Document (ID) getekend, oprichting management overzicht en algemene programma structuur om ADS te plaatsen op een hybride elektrische HMMWV. Concept van de operationele vergadering uitgevoerd door operationeel manager. Overgangsvergadering uitgevoerd door overgangsmanager om eisen van volledige systeemontwikkeling vast te stellen. Voortdurende ADS effect testen geregeld met frontale blootstelling aan mensen bij volledige wapenparameters.
Begrotingsjaar 2002-vervolg: ADS bron optimalisatie gestart en onderzoek naar mogelijke integratie van hoge-temperatuur supergeleidende spoelen.
Begrotingsjaar 2003: Operationeel concept, ontwikkeling van de overgangsstrategie en voortdurende effecttesten. Start systeemintegratie (gevechtsmanagementsysteem, HMMWV en straal directeur). Velddemonstratie in 4e kwartaal.
Begrotingsjaar 2004: Finalisering operationeel concept. Voortdurende bronoptimalisering, effecttesten, systeemintegratie. Veldtest in 3e kwartaal. Militair Nutsbeoordeling (MUA) begonnen.
Begrotingsjaar 2005: Effecttesten en MUA gefinaliseerd. Afronding finale optimalisering van Gevechts Management Systeem en HMMWV. Overschot overhandigd aan de overgangsmanager.
 
Vanaf begin januari 2007, was de 820ste Veiligheidsmachten Groep van de VS Luchtmacht op de Moody Luchtmachtbasis, GA de eerste eenheid die geselecteerd was om het V-MADS’s uitgebreide gebruikersevalutie gedeelte van het geavanceerde concepttechnologie demonstratieproces te leiden. Het proces is ontwikkeld voor vergemakkelijking van de transfer van geavanceerde technologieën aan de oorlogsstrijders, door het systeem te onderwerpen aan een serie van realistische gevechtsscenario’s om zijn potentiële doeltreffendheid in een ingezette omgeving vast te stellen.
 
Operationeel Systeem
Ambtenaren zijn begonnen met het onderzoeken van geschikte platformen op welke ze de technologie kunnen inzetten. Momenteel zijn er plannen in de maak voor een voertuiggemonteerde versie. De toekomstige versie zouden ook gebruikt kunnen worden aan boord van vliegtuigen en schepen. De voertuiggemonteerde versie zal worden ontwikkeld om op een voertuig als een Hoog Mobiliteit Meervoudig-doel Gewield Voertuig (HMMWV, beter bekend als een Humvee) te zetten. Het vermogen zou voorzien worden door een turbo-alternator en batterij systeem. Onderzoekers zeggen dat ze een technologische doorbraak maakten in vermogenvoorziening om dergelijke wapens, zelfs gemonteerd op voertuigen of vliegtuigen, te starten.
 
Deze technologie en zijn voorgesteld gebruik in een operationeel systeem kreeg een voorbereidend-wapen legaal onderzoek zoals vereist door het Departement van Defensie Directieve 3000.3 “Beleid voor niet-dodelijke wapens” en de verdragsverplichtingen van de Verenigde Staten. Dit voorbereidend onderzoek vond dat verder onderzoek, ontwikkeling en testen van deze technologie was toegelaten. Zoals vereist door de wet, wordt een definitief samenvattend legaal onderzoek afgerond vooraleer men overgaat tot de verwervingscyclus.
 
Foto van de demonstratie apparatuur
 
Betrokken organisaties
Twee primaire organisatie voeren dit programma uit: het Gemeenschappelijke Niet-Dodelijke Wapens Directoraat uit Quantico Marinebasis, Virginia en het Luchtmacht Onderzoekslaboratorium, waarvan het hoofdkwartier in de Wright-Patterson Luchtmachtbasis in Ohio ligt. Het Luchtmacht Onderzoekslaboratorium ontwikkelt de technologie met fondsen van zowel de Luchtmacht als het Gemeenschappelijke Niet-Dodelijke Wapens Directoraat.In het Luchtmacht Onderzoekslaboratorium zijn twee directoraten betrokken: het Geleide Energie Directoraat in de Kirtland Luchtmachtbasis in New Mexico en het Humaan Effectiviteits Directoraat in de Brooks Luchtmachtbasis in Texas. De eerste werkt aan technologie ontwikkeling en testen en de laatste is verantwoordelijk voor biologische effecten onderzoek.
 
Er zijn drie primaire aannemers: Raytheon AET in Rancho Cucamonga, California, is de systeem integreerder, CPI (Communications and Power Industries) in Palo Alto, Califoria, is de bron ontwikkelaar, and Veridian Engineering in San Antonio, Texas, voert het biologisch effecten onderzoek uit.
Andere organisaties en agentschappen die betrokken zijn in dit project zijn de Luchtmacht Macht Beveiliging Gevechtslab in de Lackland Luchtmachtbasis, Texas; de Marine Oorlogsgevecht Laboratorium in Quantico, Virginia; de Luchtmacht Speciale Opdrachten Commando in Hurlburt Field, Florida; en de VS Speciale Opdrachten Commando in de MacDill Luchtmachtbasis, Florida.
Het Luchtmacht’s Elektronisch Systemen Centrum in de Hanscom Luchtmachtbasis, Massachusetts, zal zorgen voor de verwerving van het voertuig-gemonteerd Actief Afweer Systeem gebaseerd op deze technologie.
 
Het Voertuig-gemonteerd Actief Afweer Systeem concept
 
Engels
Elektronische wapens
Microgolf wapens
Niet-dodelijke wapens
ELF (Extreem Lage Frequentie) wapens
Geleide Energie wapens
Akoestische wapens
Psychotronische wapens
RF (Radio Frequentie) wapens
Zachte Moord wapens
Minder-Dan-Dodelijke wapens
 
Honderden mensen in de VS en Europa beweren dat hun regering experimenten op hen uitvoert gebruik makend van elektromagnetische en neurologische toestellen. Dit is een gecoördineerde inspanning van alle technologisch geavanceerde landen om uiteindelijk totale controle te verkrijgen op elke persoon op aarde. Het bewijsmateriaal hierin spreekt voor zich. Ik wens echter ook een verklaring af te leggen, als een slachtoffer en ooggetuige van de gruweldaden aan geselecteerde menselijke doelwitten door deze “geheime” technologieën.
 
Sinds midden februari 1992, heb ik een aantal schrikreflexen ervaren:
Gewaarwording van warmte en koude op verschillende plaatsen in mijn lichaam.
Manipulatie van de smaakzin. Mijn eten en drinken kan bijvoorbeeld zo gemaakt worden dat alles tezamen verschillend proeft of compleet smaakloos is.
Manipulatie van zicht. Mijn zicht kan wazig “gemaakt worden”, of het lijkt alsof ik door een mist kijk.
Manipulatie van tastzin. Verschillende gedeeltes van mijn lichaam kunnen aan het tintelen, aan het vibreren of compleet gevoelloos gebracht worden.
Frequente pijn: buikpijn, hoofdpijn, oorpijn, tandpijn die verschillende uren duren of die opkomen en weggaan in enkele minuten. Een stekende pijn in mijn ogen.
Slaapgebrek, of het gevoel hebben “aan een draad te hangen”.
Levendige dromen.
Geheugen en concentratie zijn voortdurend ernstig aangetast.
Controle van emotionele gezondheidstoestand, bvb gevoelens van woede, angst, sloomheid, vrede, versuffing, opgewektheid, enz
 
Dat deze experimenten, sociale afstraffing, gedragsverandering of wat dan ook, wreed, ongewoon en wetteloos is zonder twijfel. Gezien het bewijsmateriaal zich blijft opstapelen en de interesse in dit bizarre aanvalsysteem blijft stijgen, zal er een vorm van actie en onderzoek uit voortvloeien. Dat is het gedetailleerde doel van deze website.
 
 
 
 
Auteur: © Jonathan Silverstein, december 2006
 
Bron: abcnews